ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΟΛΙΤΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ
![]()
Ένα όμορφο ποίημα του συμπολίτη μα;
Γιώργου Σταθόπουλου για το Ιόνιο μας!
Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ
Η μάνα σου η Ιώ, η όμορφη του Ίναχου
και της Μελίας νύμφης, κόρη,
την ομορφιά της, σου ‘δώσε απλόχερα
και συ στα επτά παιδιά σου, μ ‘αγάπη, χάρισες.
Οι βράχοι σου μαχαιριές μπηγμένες
στα σπλάγχνα της θάλασσας
και η συμφωνία του πράσινου με το γαλάζιο,
τα δύο πατήματα σου.
Οι γλάροι χτυπούν, την καμπάνα της καρδιάς σου
και ο ήλιος συμφιλιώνεται,
με τον παφλασμό των κυμάτων σου.
Ω! Ιόνιο, μου γαληνεύεις την ματιά!
Με το ρυθμό που χτυπά ο αέρας,
τα χρωματιστά σου παραθυρόφυλλα,
με μαέστρο τον Ποσειδώνα,
τραγουδάει η θάλασσα, τα κατορθώματα σου.
Δεν μπορώ με όλα τα χρώματα,
τα όνειρα για σένα που ‘χω, να βάψω.
Σου αρμόζει μόνο το πάντρεμα
του γαλάζιου, με τη μαγεία τ’ ουρανού.
Ο ήλιος σου κυνηγημένος από τη νύχτα,
γαντζώνεται στις κορυφές των βουνών
και τις βάφει με το αίμα του.
Ω! Ιόνιο, παντοτινή αγάπη!
Οι ορίζοντες που τους χωρίζουν,
προσπαθώντας να τους συμφιλιώσουν,
τους μοιράζουν την εξουσία.
Χαίρε! Ιόνιο, φιλεύσπλαχνε δικαστή!
Την ημέρα κρύβεις το δάκρυ σου,
στο μαντίλι που σαλεύει στον αποχαιρετισμό.
Την νύχτα στις πτυχές του ίσκιου σου,
συντροφεύεις τα κρυμμένα σου μυστικά.
Προσπαθείς, κλείνοντας το μάτι στο φεγγάρι,
να σκορπίσεις τα αρώματα της νύχτας,
από το αγιόκλημα, τον βασιλικό, το μπουγαρίνι,
σ ‘ αυτούς που σε λατρεύουν, σ’ αγαπούν.
Ω! Ιόνιο, σ’ αγαπώ και σε ζηλεύω,
γιατί με τα νερά σου
χαϊδεύεις το κορμί,
της αγάπης μου.
Γ. Δ. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ