ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΝΟΤ. ΔΥΤ. ΕΛΛΑΔΑΣ ΛΕΩΝΙΔΑ Γ. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ
ΓΗ ΜΟΥ
Ηλεία μου.
Εδώ το πρώτο κλάμα,
το πρώτο χαμόγελο,
το πρώτο καρδιοχτύπι.
Θύμα εκούσιας προσφυγιάς.
Ένας ανέστιος τσιγγάνος,
κάθε φορά που επιστρέφω,
με πληγώνεις.
Γεύτηκα τους καρπούς σου,
πριν τους μολύνουν
τα φυτοφάρμακα κι ορμόνες.
Βύζαξα στο στήθος σου,
το αγνό και παρθένο γάλα σου.
Φυγάς των καταστάσεων
από τη φιλόξενη γη σου.
Επιστρέφω κάθε φορά,
προσκυνητής του κάλλους σου,
και φεύγω νοσταλγός
και υμνητής σου.
Αφήνω πίσω μου τη θλίψη,
με ένα καντήλι
και μια ανάμνηση που καίει
στην καρδιά.
Έρχομαι και φεύγω,
με βαριά σκέψη και καρδιά.
Φεύγω, κι οι σκέψεις μου,
ριζώνουν βαθύτερα στη γη σου,
ώσπου να μ’ αγκαλιάσεις οριστικά.
Ηλεία μου.
Μητέρα της ΄Ηλιδας
και της Ολυμπίας,
γη των προγόνων μου,
πίνω από το γέννημα
της αμπέλου σου,
ένα ποτήρι πίκρας και χαράς!…
Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης