ΕΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΣΤΗΝ *ΑΥΓΗ* ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΡΑ ΑΛ. ΚΑΖΟΓΛΗ
Το ξεχωριστό Χρονογράφημα
με την Ήρα Αλ. Κάζογλη

Δεκαπέντε
Σε πολλά παραμύθια, ο ήρωας πρέπει να εκτελέσει μια δύσκολη αποστολή μέσα σε δεκαπέντε μέρες, για να σπάσει τα μάγια. ΄Η να φυλάξει δεκαπέντε μαγικά αντικείμενα. Σε άλλα, δεκαπέντε αδέρφια ξεκινούν μια περιπέτεια και ο μικρότερος αδερφός, ο δέκατος πέμπτος, καταφέρνει να νικήσει το δράκο ή να βρει το αθάνατο νερό.
Οι αριθμοί έχουν αμέτρητες εφαρμογές, ο καθένας μας μπορεί να τις βρει και να πειστεί ότι αυτοί κυβερνούν τον κόσμο, λένε οι ειδικοί αριθμολόγοι. Και το δεκαπέντε ως αριθμός μπορεί να γίνει το όχημα ή ο οδηγός που θα μας φέρει πιο κοντά στο Φως. Την επίτευξη θαυμάτων.
Για μένα είναι η αλληγορία της μνήμης. Δεκαπέντε χρόνια. Άλλο ένα ίχνος της απουσίας, άλλη μια υπενθύμιση του πόσο ισχυρός μπορεί να γίνει ένας άνθρωπος αναθεωρώντας κάθε χρονιά σκόρπια τεκμήρια περασμένης ζωής. Ψίχουλα μνήμης για να μη χανόμαστε. Ένας δρόμος που δεν είναι της επιστροφής, αλλά της πορείας σ’ ένα τοπίο του μέλλοντος.
Ο δρόμος που περνάει για φέτος από τον αριθμό δεκαπέντε των μύθων και των παραμυθιών συναρμολογεί με συνταρακτική διαύγεια μια αφήγηση απώλειας που μεγαλώνει με τον χρόνο. Δεν σταματά. Δεν μπορώ. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ψάξω με την καρδιά να βρω μια θέση στην υπερβατική ερμηνεία του κόσμου.
Έχουν χαθεί κάποια βήματα, αλλά λένε πως το δεκαπέντε ενθαρρύνει την προσαρμογή, τη συνέχεια. Όμως εγώ κρατάω αυτό το αόρατο νήμα που καθορίζει τη σημασία των πραγμάτων, για οδηγό μέσα στο χρόνο. Το κρατάω όσο μπορώ, τα δάκρια είναι αόρατα ή είναι βροχή που πέφτει, δεν ξέρω. Δεν περιμένω τίποτα. Το δεκαπέντε για μένα είναι μόνο μια χειρονομία αγάπης.
Στην Ιερή Μνήμη του Πατέρα μου.
Η.Κ.