Το ποίημα της Κυριακής *** 45 χρόνια χωρίς τον ποιητή Τάκη Σινόπουλο *** Γράφει η Καλλιόπη Ι. Δημητροπούλου, Φιλόλογος – ποιήτρια – συγγραφέας  

Ημερομηνία: 26-04-2026

 

Το ποίημα της Κυριακής

45 χρόνια χωρίς τον ποιητή Τάκη Σινόπουλο

 

Γράφει η Καλλιόπη Ι. Δημητροπούλου

Φιλόλογος, ποιήτρια, συγγραφέας

 

 

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΑΚΗΣ ΣΙΝΟΠΟΛΟΥΣ

 

Πεθαίνει στον Πύργο, ανήμερα του Πάσχα, στις 26 Απριλίου του 1981. Λίγο πριν, είχε επισκεφθεί στον Γρύλλο Ηλείας, μαζί με την σύζυγό του Μαρία Ντότα, τη θεία του Ευθαλία (αδελφή του πατέρα του) και τους υπόλοιπους συγγενείς του. Ήμουν τυχερή που σε εκείνη την επίσκεψη, στάθηκε έξω από το πατρικό μου, και εκτός από ευχές, είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί μου, για τις σκέψεις μου για σπουδές, για τα ενδιαφέροντά μου, για τις ανησυχίες μου, για το αν αγαπώ την Ποίηση…

 

Ποιητής, γιατρός, μεταφραστής, κριτικός και ζωγράφος ο Τάκης Σινόπουλος συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της μεταπολεμικής ελληνικής ποίησης. Το έργο του είναι βαθύτατα συνυφασμένο με τις ιστορικές περιπέτειες της μεταπολεμικής και μετεμφυλιακής Ελλάδας, ενώ η παρουσία του στον χώρο των ελληνικών γραμμάτων συνδέεται άμεσα με τις ευρύτερες αναζητήσεις και την προσπάθεια συγκρότησης της ποιητικής εκείνης γενιάς που εμφανίστηκε και έδωσε το κύριο έργο της στην περίοδο της Κατοχής και των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων.

 

Ο Τάκης Σινόπουλος (γιος του φιλολόγου Γιώργη Σινόπουλου από τον Γρύλλο Ηλείας) γεννήθηκε το 1917 στην Αγουλινίτσα, της Ηλείας, αλλά ουσιαστικά μεγάλωσε στον γειτονικό Πύργο, όπου εγκαταστάθηκε η οικογένειά του το 1920. Τέλη του 1934 εγκαταλείπει το επαρχιακό περιβάλλον του Πύργου και πηγαίνει στην Αθήνα για να σπουδάσει στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος και η Κατοχή καθυστερούν τις σπουδές του, τις οποίες καταφέρνει να ολοκληρώσει το 1944. Έχει ήδη υπηρετήσει ως βοηθός γιατρού τον Γενάρη του 1941, ενώ λίγο αργότερα συλλαμβάνεται και φυλακίζεται ως αντιστασιακός από τον ιταλικό στρατό στον Πύργο. Μετά την αποφοίτησή του υπηρετεί και πάλι στον στρατό ως λοχίας υγειονομικού και από τη θέση του έφεδρου ανθυπίατρου, στην οποία θα προαχθεί, θα συμμετάσχει στον Εμφύλιο στις γραμμές του Εθνικού Στρατού βιώνοντας από κοντά τη φρίκη και τον παραλογισμό του πολέμου. Μετά τη λήξη του Εμφυλίου και την αποστράτευσή του εγκαθίσταται μόνιμα στην Αθήνα, όπου εργάζεται ως γιατρός. Το 1972 παντρεύεται τη Μαρία Ντότα, πτυχιούχο αγγλικής φιλολογίας. Πεθαίνει στον Πύργο, ανήμερα του Πάσχα, στις 26 Απριλίου του 1981.

 

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ:

ΜΑΡΙΑ

Έξω από το παράθυρο έλαμπε το πέλαγος.
Θα τρελαθώ αν χαθεί το πέλαγος, είπε η Μαρία.
Έκρυβε με τα χέρια τη γυμνότητα,
παράφορη, γυρίζοντας
με μια τρομαχτικήν απόγνωση σ’ όλα τα κέντρα,
σ’ όλους τους κινηματογράφους της πρωτεύουσας.
Τον γύρευε. Ρωτούσε τους πορτιέρηδες επίμονα.
Παραξενεύονταν που δεν τον είχε ιδεί κανείς.
Πού νάναι; πού είναι; πες μου τώρα, πες μου εσύ.
Πάντα γυμνή, τόσο άμυαλη. Και ξάφνου
μέσα στο φως: Λευτέρη! φώναξε
κι όρμησε πάνω του. Μα εκείνος
είταν βουβός, πολύ βουβός, ένας χαμένος
ίσκιος. Και την έσυρε. Και πέθαναν.
Τους πήρε το τιμόνι στον κατήφορο, τους τσάκισε
τα κόκκαλα και τα νεφρά. Πολύν καιρό
κατόπι μας βασάνισε η ψυχή τους.

 

ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ

Στο ποίημα διακρίνουμε τη χαρακτηριστική μίξη εσωτερικού οράματος, εφιαλτικής εικόνας και ψυχικής διάλυσης που συναντάμε συχνά στο έργο του Σινόπουλου.

Η αφήγηση μοιάζει με όνειρο που σπάει σε σκηνές, οι μορφές (όπως η Μαρία και ο Λευτέρης) δεν είναι απλώς πρόσωπα αλλά ψυχικά ίχνη ή μνήμες,

Στο ποίημα παρακολουθούμε τη Μαρία, μια γυναίκα σε κατάσταση έντονης ψυχικής αποδιοργάνωσης και αγωνίας, που αναζητά εμμονικά τον Λευτέρη. Η εικόνα της είναι αποσπασματική και φορτισμένη: «γυμνή», «παράφορη», να τρέχει από κινηματογράφο σε κινηματογράφο, ρωτώντας απελπισμένα.

Η Μαρία δεν αναζητά απλώς έναν άνθρωπο. Βρίσκεται σε κατάσταση ψυχικής κατάρρευσης από την απουσία του. Η επανάληψη των ερωτήσεων («πού νάναι; πού είναι;») δείχνει κυκλικότητα και αδυναμία διαφυγής.

«Θα τρελαθώ αν χαθεί το πέλαγος», γράφει ο ποιητής. Το πέλαγος λειτουργεί σαν σύμβολο σταθερότητας, ελευθερίας ή ταυτότητας. Αν χαθεί, χάνεται και η ίδια η ψυχική της ισορροπία της ηρωίδας.

Ο Λευτέρης εμφανίζεται τελικά ως «βουβός… ένας χαμένος ίσκιος». Δεν είναι πια πρόσωπο με υπόσταση αλλά σκιά,  δηλαδή μνήμη ή και ψευδαίσθηση.

Η σκηνή του αυτοκινητιστικού δυστυχήματος («τους πήρε το τιμόνι στον κατήφορο») λειτουργεί σχεδόν συμβολικά: η σχέση τους οδηγείται σε φυσική και υπαρξιακή συντριβή. Δεν είναι μόνο θάνατος, αλλά και κατάρρευση μιας ψυχικής κατάστασης που ήδη ήταν οριακή.

Η τελευταία φράση («Πολύν καιρό κατόπι μας βασάνισε η ψυχή τους») δηλώνει ότι η ιστορία δεν τελειώνει με τον θάνατο αλλά  συνεχίζει ως βάρος στη μνήμη των άλλων.


«

Ροή
26 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Λογοτεχνία / ΠΟΙΗΣΗ  Το ποίημα της Κυριακής 45 χρόνια χωρίς τον ποιητή Τάκη Σινόπουλο   Γράφει η Καλλιόπη Ι. Δημητροπούλου Φιλόλογος, ποιήτρια, συγγραφέας     Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΑΚΗΣ ΣΙΝΟΠΟΛΟΥΣ   Πεθαίνει στον Πύργο, ανήμερα του Πάσχα, στις 26 Απριλίου του 1981. Λίγο πριν, είχε επισκεφθεί στον Γρύλλο Ηλείας, μαζί με την σύζυγό του Μαρία Ντότα, τη θεία του Ευθαλία (αδελφή του πατέρα του) και τους υπόλοιπους συγγενείς του. Ήμουν τυχερή που σε εκείνη την επίσκεψη, στάθηκε έξω από το πατρικό μου, και εκτός από ευχές, είχε μια σύντομη συνομιλία μαζί μου, για τις σκέψεις μου για σπουδές, για τα ενδιαφέροντά μου, για τις ανησυχίες μου, για το αν αγαπώ την Ποίηση…   Ποιητής, γιατρός, μεταφραστής, κριτικός και ζωγράφος ο Τάκης Σινόπουλος συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της μεταπολεμικής ελληνικής ποίησης. Το έργο του είναι βαθύτατα συνυφασμένο με τις ιστορικές περιπέτειες της μεταπολεμικής και μετεμφυλιακής Ελλάδας, ενώ η παρουσία του στον χώρο των ελληνικών γραμμάτων συνδέεται άμεσα με τις ευρύτερες αναζητήσεις και την προσπάθεια συγκρότησης της ποιητικής εκείνης γενιάς που εμφανίστηκε και έδωσε το κύριο έργο της στην περίοδο της Κατοχής και των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων.   Ο Τάκης Σινόπουλος (γιος του φιλολόγου Γιώργη Σινόπουλου από τον Γρύλλο Ηλείας) γεννήθηκε το 1917 στην Αγουλινίτσα, της Ηλείας, αλλά ουσιαστικά μεγάλωσε στον γειτονικό Πύργο, όπου εγκαταστάθηκε η οικογένειά του το 1920. Τέλη του 1934 εγκαταλείπει το επαρχιακό περιβάλλον του Πύργου και πηγαίνει στην Αθήνα για να σπουδάσει στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος και η Κατοχή καθυστερούν τις σπουδές του, τις οποίες καταφέρνει να ολοκληρώσει το 1944. Έχει ήδη υπηρετήσει ως βοηθός γιατρού τον Γενάρη του 1941, ενώ λίγο αργότερα συλλαμβάνεται και φυλακίζεται ως αντιστασιακός από τον ιταλικό στρατό στον Πύργο. Μετά την αποφοίτησή του υπηρετεί και πάλι στον στρατό ως λοχίας υγειονομικού και από τη θέση του έφεδρου ανθυπίατρου, στην οποία θα προαχθεί, θα συμμετάσχει στον Εμφύλιο στις γραμμές του Εθνικού Στρατού βιώνοντας από κοντά τη φρίκη και τον παραλογισμό του πολέμου. Μετά τη λήξη του Εμφυλίου και την αποστράτευσή του εγκαθίσταται μόνιμα στην Αθήνα, όπου εργάζεται ως γιατρός. Το 1972 παντρεύεται τη Μαρία Ντότα, πτυχιούχο αγγλικής φιλολογίας. Πεθαίνει στον Πύργο, ανήμερα του Πάσχα, στις 26 Απριλίου του 1981.   ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ: ΜΑΡΙΑ Έξω από το παράθυρο έλαμπε το πέλαγος. Θα τρελαθώ αν χαθεί το πέλαγος, είπε η Μαρία. Έκρυβε με τα χέρια τη γυμνότητα, παράφορη, γυρίζοντας με μια τρομαχτικήν απόγνωση σ’ όλα τα κέντρα, σ’ όλους τους κινηματογράφους της πρωτεύουσας. Τον γύρευε. Ρωτούσε τους πορτιέρηδες επίμονα. Παραξενεύονταν που δεν τον είχε ιδεί κανείς. Πού νάναι; πού είναι; πες μου τώρα, πες μου εσύ. Πάντα γυμνή, τόσο άμυαλη. Και ξάφνου μέσα στο φως: Λευτέρη! φώναξε κι όρμησε πάνω του. Μα εκείνος είταν βουβός, πολύ βουβός, ένας χαμένος ίσκιος. Και την έσυρε. Και πέθαναν. Τους πήρε το τιμόνι στον κατήφορο, τους τσάκισε τα κόκκαλα και τα νεφρά. Πολύν καιρό κατόπι μας βασάνισε η ψυχή τους.   ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ Στο ποίημα διακρίνουμε τη χαρακτηριστική μίξη εσωτερικού οράματος, εφιαλτικής εικόνας και ψυχικής διάλυσης που συναντάμε συχνά στο έργο του Σινόπουλου. Η αφήγηση μοιάζει με όνειρο που σπάει σε σκηνές, οι μορφές (όπως η Μαρία και ο Λευτέρης) δεν είναι απλώς πρόσωπα αλλά ψυχικά ίχνη ή μνήμες, Στο ποίημα παρακολουθούμε τη Μαρία, μια γυναίκα σε κατάσταση έντονης ψυχικής αποδιοργάνωσης και αγωνίας, που αναζητά εμμονικά τον Λευτέρη. Η εικόνα της είναι αποσπασματική και φορτισμένη: «γυμνή», «παράφορη», να τρέχει από κινηματογράφο σε κινηματογράφο, ρωτώντας απελπισμένα. Η Μαρία δεν αναζητά απλώς έναν άνθρωπο. Βρίσκεται σε κατάσταση ψυχικής κατάρρευσης από την απουσία του. Η επανάληψη των ερωτήσεων («πού νάναι; πού είναι;») δείχνει κυκλικότητα και αδυναμία διαφυγής. «Θα τρελαθώ αν χαθεί το πέλαγος», γράφει ο ποιητής. Το πέλαγος λειτουργεί σαν σύμβολο σταθερότητας, ελευθερίας ή ταυτότητας. Αν χαθεί, χάνεται και η ίδια η ψυχική της ισορροπία της ηρωίδας. Ο Λευτέρης εμφανίζεται τελικά ως «βουβός… ένας χαμένος ίσκιος». Δεν είναι πια πρόσωπο με υπόσταση αλλά σκιά,  δηλαδή μνήμη ή και ψευδαίσθηση. Η σκηνή του αυτοκινητιστικού δυστυχήματος («τους πήρε το τιμόνι στον κατήφορο») λειτουργεί σχεδόν συμβολικά: η σχέση τους οδηγείται σε φυσική και υπαρξιακή συντριβή. Δεν είναι μόνο θάνατος, αλλά και κατάρρευση μιας ψυχικής κατάστασης που ήδη ήταν οριακή. Η τελευταία φράση («Πολύν καιρό κατόπι μας βασάνισε η ψυχή τους») δηλώνει ότι η ιστορία δεν τελειώνει με τον θάνατο αλλά  συνεχίζει ως βάρος στη μνήμη των άλλων. [...]
25 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΠΕΝΘΗ  Η απώλεια στην κοινωνία του Πύργου του Αθανασίου Σκορδαλή         Από την Παρασκευή 24 του Απρίλη 2026, αναπαύεται στο γενέθλιο τόπο του, το Στρέφι Ηλείας, ο Αθανάσιος (Θάνος) Σκορδαλής, ένας δραστήριος και πολυσχιδής άνθρωπος, που έζησε όλα τα χρόνια της ζωής του και δημιούργησε στην τοπική κοινωνία του Πύργου. Η εξόδιος ακολουθία έλαβε χώρα στις 24/4/2026,  στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου στο Στρέφι.  Έφυγε σε ηλικία 79 ετών, μετά από ένα σκληρό αγώνα που έδωσε τα τελευταία χρόνια , με το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε. Ο εκλιπών υπήρξε ένας δυναμικός παράγοντας της τοπικής κοινωνίας, από τα πλέον δυναμικά συνδικαλιστικά στελέχη στον εμπορικό τομέα, καθώς διετέλεσε για πολλά χρόνια πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Πύργου και στη συνέχεια αναδείχθηκε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εμπορικών Συλλόγων Ηλείας. Για την όλη δράση του τιμήθηκε με την ανακήρυξή του ως Επίτιμου Προέδρου του Εμπορικού Συλλόγου Πύργου. Στην επαγγελματική του ζωή δημιούργησε στον Πύργο επιχείρηση με πυροσβεστήρες διαφόρων τύπων, στη συμβολή των οδών Γερμανού και Κουρτίου. Τα τελευταία χρόνια έχει αναλάβει ο γιος του Νίκος Σκορδαλής, ο οποίος έχει εκλεγεί Δημοτικός Σύμβουλος Πύργου, με την παράταξη του Διονυσίου Μπέλτσου. Στον κοινωνικό τομέα ο Θάνος Σκορδαλής ήταν ένας ευχάριστος άνθρωπος χαμηλών τόνων και έχαιρε της εκτίμησης των συμπατριωτών του. Η Εφημερίδα μας εκφράζει στην οικογένειά του τα βαθιά συλλυπητήρια. Καλό του δρόμο στην αιωνιότητα από τα πάτρια εδάφη όπου αναπαύεται. ΑΝΚ [...]
24 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Ιστορία / Κεντρικά / Κοινωνία / Πολιτισμός  Τιμή και αιώνια δόξα στους ένοπλους Αγωνιστές της εποποιίας στη γιγαντομαχία στο Πούσι τον Ιούνιο του 1821 που ξεθεμελίωσαν από το Λάλα τη μεγάλη φωλιά των Τουρκαλβανών! Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΠΟΥ ΕΛΑΒΕ ΧΩΡΑ ΣΤΟ ΞΩΚΛΗΣΙ ΤΗΣ ΚΑΠΕΛΗΣ ΜΕ ΕΠΙΜΝΗΜΟΣΥΝΗ ΔΕΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΕΑ ΝΙΚΟΛΑΟ ΚΑΡΑΜΕΡΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΕΝΤΑΡΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ   <<ΤΡΕΞΙΜΟ ΤΗΣ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ>>!       Ένιωσα ένα δέος καθώς ξαναβρέθηκα στα Αντάρτικα Λημέρια, όπου τον Ιούνιο του 1821 έλαβε χώρα σε έκταση 10 χιλιομέτρων στο οροπέδιο της Φολόης η γιγαντομαχία μεταξύ Ελλήνων και Τουρκαλβανών, που είχαν έδρα το Λάλα και ήταν φοβεροί πολεμιστές, για δέκα μέρες τον Ιούνιο του 1821. Η θρησκευτική λειτουργία ανήμερα της εορτής του τροπαιοφόρου Αγίου Γεωργίου πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 23 Απριλίου 2026, χοροστατούντος του πρωτοπρεσβύτερου ιερέα π. Νικολάου Καραμέρου, επί δεκαετίες ιερέα του Λάλα. Έλαβε χώρα επίσης αρτοκλασία με πεντάρτους και εκτός Ναού το λεγόμενο <<τρέξιμο της Κουλούρας>> και θα εξηγήσουμε πιο κάτω τι σημαίνει αυτό. Ο αγαπητός ιερέας τέλεσε και επιμνημόσυνη δέηση και αναφέρθηκε στους πεσόντες της μεγάλης μάχης στο Πούσι και στον κτήτορα του ναού. Επίσης στο τέλος της λειτουργίας αναφέρθηκε και στην παρουσία στο χώρο πνευματικών ανθρώπων. Για μένα προσωπικά το δέος ήταν μεγάλο, καθότι βρισκόμουν για άλλη μία φορά στο ξωκλήσι που έκτισε ο πρόγονός μου παππούς, ο Γενάρχης των Καπογιανναίων Ιωάννης Ευθυμίου, που λόγω της Επαναστατικής του δράσης στο πεδίον της μάχης, αλλά και της μυστικής λειτουργίας τις νυχτερινές ώρες μπαρουτόμυλου στην Αύρα, τα παλικάρια της δούλεψης τον αποκαλούσαν <<κάπο>>, δηλαδή αρχηγό και όπως τον προσφωνούσαν και με το μικρό του όνομα <<Γιάννης>>, τελικά μετατράπηκε το επίθετό του στο επαναστατικό αγωνιστικό επώνυμο <<Καπογιάννης>>! Το ότι και πριν από την Επανάσταση του 1821 παρασκεύαζε μπαρούτι και το έκρυβαν οι συναγωνιστές του για τις ανάγκες του επερχόμενου αγώνα, αυτό εκείνη την εποχή ισοδυναμούσε με χιλιάδες βόμβες μολότωφ, όπως τις ξέρουμε σήμερα, ως το πλέον αποτελεσματικό όπλο απέναντι στον εχθρό! Και πράγματι οι πυροβολαρχίες (κανόνια) έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στη μεγάλη δεκαήμερη μάχη σε όλο το εύρος του θεάτρου επιχειρήσεων έως και την Πέρσαινα.     Ο δικός μας πρόγονος Ιωάννης Καπογιάννης (Ευθυμίου) πολέμησε σε αυτή την εποποιία του Αγώνα κατά των Τουρκαλβανών με το σπαθί στο χέρι και όπως αναφέρουν ιστορικές πηγές, αλλά και η παράδοση, σε κάποια φάση κυκλώθηκε από τους Τούρκους, ενώ ήταν ήδη τραυματισμένος, και τότε είπε με δυνατή φωνή :  <<Άγιε Γεώργιε, αν επιζήσω θα χτίσω εδώ στο όνομά σου εκκλησία>>! Έτσι και εγένετο αρκετά χρόνια μετά την Απελευθέρωση. Ο μικρός ναός του Αγίου Γεωργίου Κάπελης γέμισε κάποια στιγμή από τον κόσμο.  Σαν μια μυσταγωγία, σα να μπαινόβγαινε μες στο ναό ένα περιστέρι της μνήμης, σα να άκουγες τον αχό των Αγωνιστών και την κλαγγή των όπλων κα στο ψαλτήρι ώρες πολλές ο κ. Γιάννης Λέντζος ο πρεσβύτερος και ο κ. Θεόδωρος Λέντζος ο νεότερος…  Επίσης βοηθός ψάλτη ήταν η κ. Μαρία Τασουλοπούλου, που ψέλνει στον Ι.Ν. Αγίου Νικολάου στο Δούκα. Παραδίπλα στους ψάλτες ήταν ο κ. Χάρης Σομπότης, που είχε έρθει από τον Πύργο, πρώην  Σχολικός Σύμβουλος της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ηλείας, ο οποίος ανέγνωσε με στεντόρεια φωνή τον Απόστολο και είπε επίσης και το <<πιστεύω>>.     Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος τηρήθηκε το έθιμο, όπως αποκαλείται, το <<τρέξιμο της Κουλούρας>>, που όπως μας είπε ο συμπατριώτης από το ριζιμιό μας το Δούκα ιατρός Μικροβιολόγος κ. Σπύρος Παπαγεωργίου, έτρεχαν επί Τουρκοκρατίας και ο νικητής έπαιρνε μία κουλούρα. Το έθιμο αυτό αναβίωσε πριν από 52 χρόνια και στις μέρες μας έχει πλέον λάβει άλλο χαρακτήρα με διεξαγωγή λοταρίας (λαχειοφόρου αγοράς), μιας άτυπης διαδικασίας που γίνεται για την συντήρηση του ναού Αγίου Γεωργίου της Κάπελης. Φέτος κληρώθηκαν ένα αρνί και μία πορτοκαλόπιτα και επί της διαδικασίας είχαν αναλάβει οι συμπατριώτες της περιοχής κ. Σπύρος Παπαγεωργίου και ο Δάσκαλος κ. Ηλίας Λιακόπουλος. Χαιρόσουν να βλέπεις τον κόσμο να συμμετέχει και στη λειτουργία και στα δρώμενα, καθώς είχαν έρθει από τις γειτονικές περιοχές. Ανάμεσα σε αυτούς και ο πρόεδρος της ΤΚ Δούκα κ. Σπήλιος Αγγελόπουλος. Να κλείσουμε το Ρεπορτάζ με μία πρόταση που διατυπώνουμε και την γράψαμε σε κάποιο σχόλιο…  Την διατυπώνουμε ως Εφημερίδα ΑΥΓΗ Πύργου, κάθε χρόνο που θα τιμάται στο εν λόγω ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου της Κάπελης, η μνήμη του Αγίου, να λαμβάνει χώρα και μία ομιλία ή μέσα στο ναό ή έξω στον αύλειο χώρο, για την ιστορική μάχη, σε συνδυασμό με την αγωνιστική προσφορά του κτήτορα του ναού. Χρόνια πολλά και του χρόνου με υγεία! Ρεπορτάζ ΑΝΚ – ΑΥΓΗ Πύργου [...]
22 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Πολιτισμός  Δηλώσεις των ηθοποιών (με τη σειρά εμφάνισης) από την παράσταση << Ο ΙΜΠΡΕΣΑΡΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ  ΣΜΥΡΝΗ>> που ανεβάζει στο θέατρο <<Απόλλων>> Πύργου η Ομάδα Τέχνης <<Δούρειος Ίππος>> Ρεπορτάζ της Χριστίνας Σεχάι         Η Ιουλία Κόλλια που υποδύεται την Μπελτράμε στην παράσταση μας είπε ότι στο βασικό κείμενο είναι άντρας (ο Μπελτράμε), αλλά ο σκηνοθέτης μας που είναι πολύ δημιουργικός και γενικότερα φέρνει πολλές ανατροπές έδωσε αυτόν τον ρόλο και έγινε η Μπελτράμε, η οποία διατηρεί το ξενοδοχείο το οποίο φιλοξενεί τους τραγουδιστές και εκεί εξελίσσεται όλο το έργο. Ο χαρακτήρας της Μπελτράμε είναι μία ξενοδόχα η οποία θέλει να ξέρει τα πάντα και κινεί τα νήματα με τον δικό της τρόπο. Είναι ένας μικρός ρόλος, αλλά έχει ουσία γιατί κινείται υπόγεια. Αυτό που με δυσκόλεψε ήταν η ταχύτητα και η εναλλαγή, δηλαδή αλλάζουν πολύ γρήγορα οι σκηνές, αυτό είναι χαρακτηριστικό του Γκολντόνι. Είμαι 4 χρόνια στην ομάδα.   Η Λυδία Μίνιτς  που υποδύεται την υπηρέτρια της Λοκάντας μας είπε. Ότι στην παράσταση δεν έχει δικό της όνομα αλλά είναι λίγο ζευγάρι οι δύο λοκαντιέρες. Ο ρόλος μου δεν με δυσκόλεψε πολύ, αλλά αφιέρωσα πολύ χρόνο στο να κάνω ένα σωστό αποτέλεσμα. Δεν είναι η πρώτη φορά που βγαίνω στην σκηνή, είμαι 15 και στην σκηνή ανεβαίνω από τα 9 μου χρόνια.  Μία χρόνια δεν έπαιξα, αλλά ήμουν πίσω απο την σκηνή και έμαθα πάρα πολλά ειδικά αυτήν την χρονιά.   Ο Επαμεινώνδας Κουτσουράκης  που υποδύεται τον Κόντε Λάσκα μας είπε ότι η συμμετοχή για εμένα είναι ένα παιχνίδι για αυτό λέμε παίζω αυτόν τον ρόλο είναι μία εμπειρία να υποδύεσαι  διάφορους χαρακτήρες. Όλο αυτό είναι ένα ωραίο παιχνίδι μαζί με φίλους και συνεργάτες. Ο ρόλος μου είναι κοντά σε θεατρικά έργα που έχω διαβάσει και ηλικιακά μου πηγαίνει…  Είχε μία δυσκολία που αντιμετωπίζει κανείς μέχρι να το μάθει. Ο Κόντε Λάσκα είναι ένας επιτήδειος, πονηρός που ξέρει να διαχειρίζεται τους ανθρώπους. Είμαι λίγο από όλα και φιλόδοξος. Και ουσιαστικά προστατεύω κάποιους καλλιτέχνες. Προωθώ τον Καρλούτσιο και μετά την Λουκρητία. Είμαι 3 χρόνια στην ομάδα.   Ο Μιχάλης Δημητρόπουλος που υποδύεται τον Καρλούτσιο στην παράσταση μας είπε: Με μεγάλη περηφάνια η καλλιτεχνική ομάδα <<Δούρειος Ίππος>> φέτος επέλεξε να ανεβάσει Κάρλο Γκολντόνι, να επιστρέψουμε στην κωμωδία με πλούσια παραγωγή με σκηνοθέτη όπως πάντα τον Παρασκευά Παπαπετρόπουλο. Το έργο παρότι είναι γραμμένο στα μέσα του δέκατου όγδοου αιώνα, το θέμα που πραγματεύεται, δηλαδή ο ναρκισσισμός και η αλαζονεία των καλλιτεχνών πίσω από τις κουίντες, πίσω από τα παρασκήνια δεν έχει αλλάξει πολύ εν έτει 2026. Πίστευω οτι έχει γίνει και  χειρότερο λόγω των social media. Έχουμε δουλέψει κοντά στους 6 μήνες, είναι ομαδική δουλειά, όλο αυτό που θα παρουσιάσουμε ελπίζω να αρέσει στο κοινό της Ηλείας.  Όσο για τον ρόλο μου, ο Καρλούτσιο  είναι ένας τενόρος υψίφωνος νομίζει ότι είναι ο καλύτερος υψίφωνος  όλου του κόσμου, αλλά δεν τραγουδάει παρά μόνο 2 άριες, όχι βέβαια ότι οι υπόλοιποι τραγουδιστές ξέρουν να τραγουδάνε καλύτερα γιατί αρκετοί παίζουν τραγουδιστές και τραγουδίστριες. Το κομμάτι που με δυσκόλεψε ήταν να βρω την κίνηση γιατί ήταν κάτι που δεν το είχα τόσο πολύ. Είμαι δύο χρόνια στην καλλιτεχνική ομάδα.   Η Παναγιώτα Ιωάννου που υποδύεται την Λουκρητία στην παράσταση μας είπε: Στο έργο είμαι μία απατεώνισσα που δεν είναι και πολύ καλή στην μουσική σε οτιδήποτε άλλο δεν την ξεπερνάει κανείς. Στον ρόλο μου δεν με δυσκόλεψε κάτι. Η Λουκρητία είναι μια γυναίκα που θέλει να ανέβει και την ενδιαφέρει πάρα πολύ να φτάσει ψηλά… Δεν είναι κακό για πολλούς ανθρώπους να έχεις ένα όραμα για το μέλλον σου, αυτό ξεχωρίζω βέβαια οι τρόποι μπορεί να είναι πολλοί για να φτάσεις…  Είναι μία φιλοδοξία και η υγιής φιλοδοξία δεν είναι κακή. Στην ομάδα και πάνω στην σκηνή είμαι απο το 2014, είναι μια συγκλονιστική εμπειρία και ένα ωραίο χόμπι.   Η Ελευθερία Μυλωνά  που υποδύεται την Νίμπιο μας είπε: Η Νιμπιο είναι η μεσίτρια των τραγουδιστών και του ιμπρεσάριου… Εγώ ουσιαστικά είμαι αυτή που θα βρω τους τραγουδιστές, τους μουσικούς και λοιπά για να δημιουργηθεί ο θίασος. Η δυσκολία του δικού μου ρόλου είναι η κίνηση, δεν θεωρώ ότι θα με δυσκολέψει πολύ αυτός ο ρόλος, αλλά ήταν λίγο κόντρα γιατί ο χαρακτήρας είναι λίγο του συμφέροντος και λίγο  πώς θα βολευτεί πώς θα τα πάρω εγώ, κοιτάει το συμφέρον της. Το θέατρο είναι ενα βίωμα και υπάρχει και μία ατάκα που λέω στην παράσταση << όποιος πάρει την γεύση του θεάτρου, όσο ζει δεν μπορεί να την αφήσει>>, αυτό με αντιπροσωπεύει. Είμαι 4 χρόνια στην ομάδα.   Η Όλγα Δημητρακοπούλου που υποδύεται την Τονίνα μας είπε: Η Τονίνα είναι η δεύτερη λυρική τραγουδίστρια κατά σειρά. Είναι η ποιο έμπειρη στην τέχνη της μουσικής, ωστόσο είναι λίγο ιδιόρρυθμη, έχει κάποιες ηθικές αρχές, πιο βαθύτατα ριζωμένες από τις άλλες.  Είναι η μόνη με επίσημη με τον Πασκουαλίνο, είναι η μόνη που έχει εμπειρία στο θέατρο  και προσπαθεί μέσα σε όλο αυτό να κρατήσει την αξιοπρέπεια της. Είναι μια γυναίκα που καταλαβαίνει ότι δεν είναι και η ομορφότερη, ούτε τσαχπίνα… Έχει απέναντί της μια καλίγραμμη νεαρή, έχει μία καπάτσα φλωρεντινή πανέξυπνη. Η Τονίνα προσπαθεί να χρησιμοποιεί το μαυλό της. Εμένα η δυσκολία του ρόλου μου επειδή έχει πολλά λόγια σχετικά με τους άλλους ήταν κυρίως η διατήρηση του ρυθμού στο λόγο με την ένταση της φωνής και το κινητικό πρόβλημα που είχε η Τονίνα…  Έχει ένα τικ με τον ώμο της. Το δυνατό της σημείο σε σχέση με τις άλλες δύο ανταγωνίστριές της είναι η προσωπικότητά της. Είμαι δύο χρόνια στην ομάδα, πέρυσι είχα αντρικό ρόλο.   Ο Τάσος Βενιζέλος που υποδύεται τον Πασκουαλίνο μας είπε:  Ο Πασκουαλίνο είναι ένας νέος τενόρος που προσπαθεί μέσα σε όλο αυτόν τον πανικό για το ποιος θα πάρει την πρώτη θέση του τενόρου, να αναδειχθεί και αυτός. Έχει σχέση με την Τονίνα και είναι έντονη. Ο Πασκουαλίνο είναι ο πιο υπομονετικός, είναι φιλόδοξος, δεν είναι τόσο ύπουλος όσο οι άλλοι. Η δυσκολία του δικού μου ρόλου ήταν ότι δεν έχω ξαναπαίξει κωμωδία και τόσο γρήγορες φάσεις που απαιτεί ο Γκολντόνι. Είμαι 3 χρόνια στην ομάδα, πέρυσι δεν έπαιξα.   Η Δώρα Φαμέλου που υποδύεται την πριμαντόνα Ανίνα μας είπε:  Η Ανίνα δεν έχει πολύ ταλέντο όπως και όλοι μας αλλά είναι πάρα πολύ φαντασμένη, όπως και οι υπόλοιποι…  Είναι η μικρότερη και από της άλλες δύο πριμαντόνες, δηλαδή είναι φρέσκια στην δουλειά και νιώθει αυτήν την ανασφάλεια γιατί οι άλλες είναι πιο έμπειρες αλλά δεν θέλει να το παραδεχτεί…  Έχει μεγάλη εμπιστοσύνη στον εαυτό της. Υπάρχει πάρα πολύ ανταγωνισμός μεταξύ μας. Την Ανίνα με δύο λέξεις θα την χαρακτήριζα πολύ ψωνισμένη και εξώλης και προώλης, για να διεκδικήσει τον πρώτο ρόλο κάνει πολλά. Είναι πολύ απαιτητικός ρόλος, έχει πολύ κίνηση, κινήσεις προκλητικές, είναι καθαρά κόντρα ρόλος. Η σκηνή που ξεχώρισα όταν βρισκόμασταν στο σπίτι του ιμπρεσάριου εγώ και η Τονίνα, για να διεκδικήσουμε τον πρώτο ρόλο, κάνουμε ό,τι χατίρι θέλει. Εγώ είμαι (ανήκω) στην Θεατρική Ομάδα Πύργου.   Ο Αποστόλης Στεργιώτης που υποδύεται τον Μακάριο στην παράσταση μας είπε:  Ο Μακάριο είναι ο συγγραφέας που θέλει να πάει στη Σμύρνη. Είμαστε όλοι λίγο ατάλαντοι και λίγο ψωνισμένοι, νομίζουμε ότι είμαστε κάποιοι κάτι πάνω από τις δυνατότητές μας γιατί πηγαίνοντας να ξεπεράσεις αυτό που τελικά είσαι, ενώ ταυτόχρονα προσπαθώντας να υπονομεύσεις τους άλλους, τελικά χάνουμε όλοι. Αυτό που μας έμαθαν από την πρώτη στιγμή που ήρθα εδώ ήταν ότι το θέατρο είναι το εμείς και όχι το εγώ και νομίζω ότι το έργο αυτό δίνει πως όταν είμαστε εμείς, μπορούμε να κάνουμε πολλά…  Ο ένας να καλύψει την αδυναμία του άλλου. Είμαι 4 χρόνια στην ομάδα.   Ο Κώστας Μάστορας που υποδύεται τον Αλή στην παράσταση μας είπε:  Ο Αλή είναι ο ιμπρεσάριος από την Σμύρνη. Είναι ένας άνθρωπος που προσπαθούν να τον πιάσουν κορόιδο γιατί είδαν λεφτά και έπεσαν σαν τα κοράκια. Ο Αλή ήρθε στην Βενετία για να πουλήσει τα εμπορεύματα, είναι κανονικός έμπορος και του έβαλαν την ιδέα να κάνει θίασο και να τον πάει στη Σμύρνη. Αυτό που με δυσκόλεψε ήταν η προφορά γιατί ο Αλή πρέπει να μιλάει με προφορά τούρκικη, γιατί είναι Τούρκος. Προσπάθησα να την βρω μέσα από ταινίες και σειρές, αυτό όμως δεν με βοήθησε και άκουγα Καραγκιόζη…   Εκεί οι χαρακτήρες μιλάνε με τούρκικη προφορά. Είμαι στην ομάδα από το 2020.   Η Γιούλη Βασιλείου που υποδύεται την υπηρέτρια του Τούρκου μας είπε: Εγώ είμαι η υπηρέτρια του Τόυρκου ιμπρεσάριου που έρχεται από την Σμύρνη…  Είναι ένας μικρός ρόλος αλλά τον χαίρομαι πολύ, είναι η πρώτη μου φορά στο θέατρο, οπότε είμαι πάρα πολύ ενθουσιασμένη και πολύ χαρούμενη. Ο ρόλος μου είναι παιχνιδιάρικος και σκανδαλιάρικος. Μου αρέσει γιατί ενώ δεν έχω πολλά λόγια, μου δίνει την δυντότητα να εκφράζομαι με τις κινήσεις, τις εκφράσεις του προσώπου και είναι ωραία εμπειρία. Ίσα ίσα ο σκηνοθέτης, μου έδωσε ελευθερία κινήσεων και το καλύτερο σημείο είναι ότσν μπαίνω και χορεύω χωρίς χορογραφία και αυτοσχεδιάζω!   Η Κατερίνα Τσουραμάνη που υποδύεται την μητέρα της  Ανίνα μας είπε ότι είναι μια εύθυμη χήρα…  Είναι ένας μικρός ρόλος χωρίς πολλά λόγια, αλλά όλη η εμπειρία ήταν εκπληκτική!   ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΣΕΧΑΪ [...]
22 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Πολιτισμός  Μπράβο στην αξιόμαχη Θεατρική Ομάδα Φιλοπροόδων Ζαχάρως και την Τζένη Μπίθα για τη σκηνοθετική της εργασία!         Η Θεατρική Ομάδα του Συλλόγου Φιλοπροόδων  Ζαχάρως ανεβάζει τη θεατρική παράσταση «Υπόθεση στην οδό Λουρσίν» του  Ευγένιου Λαμπίς σε σκηνοθεσία Τζένης Μπίθα  στις 24, 25,26,27,30 Απριλίου & 1,2 Μαΐου και ώρα 21.00 στο Αμφιθέατρο του Δημοτικού Σχολείου Ζαχάρως. Τηλέφωνα κρατήσεων : 6930536888  –  6987450484   Λίγα λόγια για το έργο   Στο Παρίσι μια φορά…Στο σπίτι του Πιέρ και της Νορίν Λαμπίς, καταφθάνει και φιλοξενείται το φιλικό ζευγάρι, Αύγουστος και Πωλέτ Φεϋντώ. Η οικονόμος του σπιτιού Ιουστίνη, η υπαστυνόμος Σαρντού, ο αρχηγός της αστυνομίας και πατέρας της Νορίν, Μαριβώ, ένα γαλλικό μπουλντόγκ, – η Μαριλού -, ο φόνος μιας χορεύτριας στην κακόφημη συνοικία της οδού Λουρσίν και μια σπάνια ασθένεια, η κολάψους …αναγραμμάτικους, μπλέκουν τους πάντες σε μια ατέλειωτη παρεξήγηση, γεμάτη κωμικές καταστάσεις, άφθονο γέλιο και…δολοφονίες μυστήριο. Πρόκειται για μια ξεκαρδιστική κωμωδία, σύγχρονη, με ωραίο, έξυπνο και καλόγουστο σενάριο με παράξενες συμπτώσεις, απρόβλεπτες καταστάσεις και γρήγορη δράση. ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΛΑΜΠΙΣ Ο Γάλλος δραματουργός ( 1815 – 1888) προέρχεται από εύπορη αστική οικογένεια. Ξεκινά σπουδές Νομικής, ενώ παράλληλα δημοσιεύει σε μικρά περιοδικά σύντομα διηγήματα και άρθρα. Έπειτα από την έκδοση μερικών θεατρικών έργων του γράφει το μοναδικό του μυθιστόρημα, “La Clef des champs” (1839), και γνωρίζει ιδιαίτερη επιτυχία στο είδος της φαρσοκωμωδίας (βωντβίλ): ελαφρές κωμωδιούλες που συνδυάζουν χορευτικά μπαλέτα και τραγούδια σε ύφος λαϊκό. Δημοσιεύει κοντά στα εκατό θεατρικά έργα σε συνεργασία με άλλους συγγραφείς. Έργα του: “Το ταξίδι του κυρίου Περρισόν” (1860), “Στάχτη στα μάτια” (1861)         ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ   ΙΟΥΣΤΙΝΗ Πόπη Μανιάτη ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΟΣ ΣΑΡΝΤΟΥ Βερόνικα Αβραμοπούλου ΝΟΡΙΝ ΛΑΜΠΙΣ Νότα Κατσάκου ΠΙΕΡ ΛΑΜΠΙΣ Γιώργος Καλατζαντωνάκης ΠΟΛΕΤ ΦΕΥΝΤΩ Μαρία Μακρυγιάννη ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΦΕΥΝΤΩ Γιάννης Καδόγλου ΡΕΠΟΡΤΕΡ Σοφία Παναγοπούλου -Σωτηρία Κυριακοπούλου ΣΑΜΑΝΘΑ Ιωάννα Μοίρα ΜΑΡΙΒΩ Παναγιώτης Μπηλιώνης   ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ   ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ -ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ: Τζένη Μπίθα ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑ: Βερόνικα Αβραμοπούλου- Τζένη Μπίθα ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ -ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΣΚΗΝΙΚΩΝ: Δημήτρης Νικολόπουλος Χρήστος Ζήρος ΕΝΔΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑ: Μέλη της θεατρικής ομάδας ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΗΧΩΝ-ΗΧΟΛΗΨΙΑ: Τζένη Μπίθα ΧΕΙΡΙΣΜΟΣ ΦΩΤΙΣΜΟΥ: Δημήτρης Νικολόπουλος   ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΔΑΣ Η «Υπόθεση στην οδό Λουρσίν» του Ευγένιου Λαμπίς είναι μια ξεκαρδιστική, σύγχρονη κωμωδία που ακροβατεί ανάμεσα στην παρεξήγηση και το μυστήριο. Πρόκειται για μια φαρσοκωμωδία που τιμά την παράδοση του μεγάλου Γάλλου δραματουργού, συνδυάζοντας το έξυπνο σενάριο με την ανατρεπτική διάθεση. Μέσα από τη σκηνοθετική μας ματιά και τη θεατρική προσαρμογή, θελήσαμε να αναδείξουμε τον ρυθμό και την κωμική υπερβολή αυτών των χαρακτήρων που παλεύουν να βγουν αλώβητοι από το απόλυτο χάος. Η Θεατρική Ομάδα του Συλλόγου Φιλοπροόδων Ζαχάρως , πιστή στο ραντεβού της με τον πολιτισμό από το 2012, σας προσκαλεί να γίνετε μέρος αυτής της «αστυνομικής» περιπέτειας. Σας περιμένουμε για να ανακαλύψουμε μαζί τι πραγματικά συνέβη εκείνο το βράδυ στην οδό Λουρσίν! Τζένη Μπίθα   ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ Η ερασιτεχνική θεατρική ομάδα του Συλλόγου Φιλοπροόδων Ζαχάρως συστάθηκε το 2012 από μία παρέα ανθρώπων που είχαν την επιθυμία να γνωρίσουν τον κόσμο του θεάτρου και να εκφράσουν τις ικανότητές τους. Μέσα από μία σειρά βιωματικών εργαστηρίων, μαθημάτων θεατρικού παιχνιδιού, συζητήσεων και μέσω της οργάνωσης σεμιναρίων επιδιώξαμε όχι μόνο να εκφραστούμε αλλά και να προωθήσουμε την πνευματική εξέλιξη και τον πολιτισμό στην πόλη μας. Σήμερα, η ομάδα μας αριθμεί τα 20 μέλη διαφόρων ηλικιών και επαγγελματικών δραστηριοτήτων και κατά τη διάρκεια της πορείας της έχει ανεβάσει τις θεατρικές παραστάσεις σε σκηνοθεσία Βασίλη Φλώρου: 2014: «Τρελές Κωμωδίες» 2015: «Καλησπέρα κύριε Τσέχωφ» 2016: «Οι Γερμανοί δεν έφυγαν ποτέ» 2017: «Κλέψε λιγότερο» 2018: «Δον Καμίλο» και σε σκηνοθεσία Τζένης Μπίθα 2023 συμμετοχή στο 2ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ με συρραφή μονόπρακτων έργων με τίτλο «Σκηνές καθημερινής τρέλλας» 2024 «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» του Ντάριο Φο 2025 «Ποιος σκότωσε τον William» της Λίλιαν Δημητρακοπούλου [...]
22 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Πολιτισμός  ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΒΑ – ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΗΣΙ – ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΥΒΑΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ – ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΠΥΡΓΟΥ! (Η ταινία <<Δώδεκα καρέκλες>> προβλήθηκαν την Δευτέρα 20 του Απρίλη, αλλά διαβάστε λίγο από την υπόθεση του έργου και δείτε τα μελλούμενα από την αφίσα που θα προβληθούν προσεχώς)   Δώδεκα καρέκλες    Las doce sillas  (1962)  Δευτέρα 20-04-2026  9:15μμ Σκηνοθεσία- Σενάριο: Τόμας Γκουντιέρες Αλέα Πρωταγωνιστές: Enrique Santisteban, Reynaldo Miravalles, Pilin Vallejo, Rene Sanchez Μουσική: Juan Blanco Χώρα: Κούβα Γλώσσα: Ισπανικά Είδος: Κωμωδία Α/Μ Έτος: 1962 Διάρκεια: 94΄     Στην επαναστατημένη Κούβα, ένας πρώην αριστοκράτης ανακαλύπτει ότι η πεθερά του είχε κρύψει μια πολύτιμη περιουσία μέσα σε μία από τις δώδεκα καρέκλες του σαλονιού τους, πριν αυτές κατασχεθούν μετά την επανάσταση. Μαζί με έναν επιτήδειο τυχοδιώκτη, ξεκινά ένα αλλόκοτο και συχνά ξεκαρδιστικό ταξίδι για να εντοπίσουν τη σωστή καρέκλα, η οποία έχει πλέον διασκορπιστεί στα πιο απίθανα σημεία της χώρας. Η αναζήτηση μετατρέπεται σε μια σειρά από επεισόδια γεμάτα σάτιρα και ανατροπές, όπου οι δύο ήρωες έρχονται αντιμέτωποι όχι μόνο με τις δυσκολίες της αποστολής τους, αλλά και με τη νέα κοινωνική πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω τους. Βασισμένη στο γνωστό μυθιστόρημα των Ιλφ και Πετρόφ, η ταινία του Τόμας Γκουτιέρες Αλέα συνδυάζει το χιούμορ με την πολιτική σάτιρα, προσφέροντας μια ευρηματική και αιχμηρή ματιά πάνω στην απληστία, τις ταξικές αντιθέσεις και τις κοινωνικές μεταμορφώσεις της εποχής. [...]
22 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ / ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ  Ε, όπως και να το πούμε τώρα, η Άνοιξη είναι ένας Έρωτας και η γύρη του στολίζει τον Κόσμο! (ΑΝΚ)         Καλώς ήρθες Άνοιξη! ​Η Μέλισσα του Δήμου Ανδραβίδας-Κυλλήνης «πλημμυρίζει» από χρώματα και αρώματα και σας προσκαλεί στην πιο μεγάλη γιορτή της υπαίθρου! ​Ο Δήμαρχος Γιάννης Λέντζας, η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Γεωργία Κακαλέτρη και η Πρόεδρος της Κοινότητας Αλεξάνδρα Λυκοκανέλλου, σας περιμένουν για μια αξέχαστη ανοιξιάτικη Κυριακή. ​Σας περιμένουμε την Κυριακή 26 Απριλίου, από τις 10:30 π.μ., στην πανέμορφη Μέλισσα. ​ Μια μέρα γεμάτη δραστηριότητες: ​Χρώμα & Άρωμα: Περιηγηθείτε στην ανθοκομική έκθεση και διαλέξτε τα λουλούδια που θα ομορφύνουν τον χώρο σας. ​Γεύσεις του Τόπου μας: Ανακαλύψτε τους θησαυρούς της γης μας στην έκθεση τοπικών προϊόντων και στηρίξτε τους παραγωγούς μας. ​Παιδική Χαρά & Δράση: Οι μικροί μας φίλοι (2 έως 5 ετών) συμμετέχουν σε διασκεδαστικούς αγώνες ποδηλάτων ισορροπίας και κερδίζουν δώρα και αναμνηστικά μπλουζάκια! ​Δοκιμάστε τις Δυνάμεις σας: Γνωρίστε το άθλημα της τοξοβολίας – μια εμπειρία για κάθε ηλικία! ​Παράδοση & Δημιουργία: Ελάτε να πλέξουμε μαζί το ανοιξιάτικο στεφάνι σας, με δωρεάν φυσικά υλικά που θα βρείτε στο χώρο της γιορτής. ​Η Μέλισσα γιορτάζει! Οι τοπικές επιχειρήσεις έχουν ετοιμαστεί και σας περιμένουν με φιλόξενη διάθεση για να υποδεχτούμε την Άνοιξη όπως της αξίζει. ​Σας περιμένουμε όλους εκεί! [...]
22 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κοινωνία / ΥΓΕΙΑ  «Νέα βήματα Αναβάθμισης της Ν. Μ Αμαλιάδας – Προσλήψεις σε Καρδιολογία, Αναισθησιολογία και Χειρουργική»     Η Νοσηλευτική Μονάδα Αμαλιάδας ανακοινώνει την έγκριση νέας προκήρυξης τριών (3) θέσεων  μόνιμων ιατρών στο πλαίσιο της συνεχούς αναβάθμισης των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας προς τους πολίτες. Συγκεκριμένα: ΥΠΕ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΒΑΘΜΟΣ        (εκτός ΣΔ)  ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΘΕΣΕΩΝ 6Η  ΝΜ ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗ Β΄ 1 6Η ΝΜ ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΑΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗ Β΄ 1 6Η ΝΜ ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗ Β΄ 1 ΣΥΝΟΛΟ 3   Η αν. Διοικήτρια κ. Μαρία Πετροπούλου δήλωσε ότι η  ενίσχυση της ιατρικής ομάδας αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα με στόχο την βελτίωση της ποιότητας φροντίδας, την πληρέστερη κάλυψη αναγκών των ασθενών και την μείωση χρόνων αναμονής επιβεβαιώνοντας την δέσμευσή μας  για παροχή σύγχρονων και Υψηλού επιπέδου Υπηρεσιών Υγείας. [...]
21 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΠΕΝΘΗ  Στην αιωνιότητα η Βάσω Παπασωτηρίου – Λεονταρίτη Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΗΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 22/4 ΚΑΙ ΩΡΑ 5 μ.μ. ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΥΡΓΟΥ      Η συμπολίτισσα Βάσω Παπασωτηρίου – Λεονταρίτη,  μία από τις πιο γνωστές αρχοντικές φυσιογνωμίες του παλαιού Πύργου των Γραμμάτων και της Τέχνης, δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας.  Έφυγε από τη ζωή το μεσημέρι της Τρίτης 21 Απριλίου 2026, σε ηλικία 94 ετών. Η αείμνηστη συμπολίτισσα ήταν γέννημα και θρέμμα του Πύργου Ηλείας. Σε νεαρή ηλικία παντρεύτηκε τον αείμνηστο Μιχάλη Παπασωτηρίου, υπάλληλο τότε του ΑΣΟ Πύργου. Μαζί του απέκτησε δύο παιδιά, τον Κωνσταντίνο και την Ελένη. Πήρε τη μεγάλη χαρά να αποκτήσει τέσσερα εγγόνια, τον Παναγιώτη, την Βάσια, την Βασιλική και τον Μιχάλη. Απέκτησε μάλιστα και δισέγγονο. Το 1968 έχασε πρόωρα τον αδελφό της Πάνο Λεονταρίτη, σε εκείνο το φοβερό δυστύχημα, που συγκλόνισε όλη την Ελλάδα, όπου έχασαν τη ζωή τους συνολικά πέντε νέοι συμπολίτες. Η Βάσω Παπασωτηρίου – Λεονταρίτη υπήρξε από τις γνωστές παρουσίες εκείνης της εποχής, με συμμετοχή σε κοινωνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις του τόπου μας. Επίσης υπήρξε όλα τα χρόνια εγκάρδια φίλη της ΑΥΓΗΣ Πύργου και του αείμνηστου Διευθυντή της. Η εξόδιος ακολουθία θα λάβει χώρα την Τετάρτη 22 Απριλίου 2026 και ώρα 5 το απόγευμα, στον Ι.Ν. Αγίας Κυριακής Πύργου. Η Εφημερίδα μας εκφράζει τα βαθιά συλλυπητήρια στην οικογένειά της και ιδιαίτερα στους αγαπητούς μας Κωνσταντίνο και Ελένη. ΑΝΚ [...]
21 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ  Θωρακίζεται ο Δήμος Πύργου ενόψει της Αντιπυρικής Περιόδου Η συνεδρίαση του ΤΕΣΟΠΠ που έλαβε χώρα στο Δημαρχείο Πύργου ενόψει έναρξης της νέας αντιπυρικής περιόδου την Πρωτομαγιά     Με τη σκέψη στην 1η Μαΐου και την έναρξη της νέας αντιπυρικής περιόδου, συνεδρίασε την Παρασκευή 17 Απριλίου 2026 στο Λάτσειο Δημοτικό Μέγαρο, το Τοπικό Επιχειρησιακό Συντονιστικό Όργανο Πολιτικής Προστασίας (ΤΕΣΟΠΠ) υπό τον συντονισμό του Δημάρχου, Στάθη Καννή, θέτοντας επί τάπητος το πλάνο προστασίας της περιοχής. Στη συνάντηση συμμετείχαν εκπρόσωποι της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, της Αστυνομίας, του Δασαρχείου και στελέχη του Τμήματος Πολιτικής Προστασίας του Δήμου, με κοινό στόχο τον βέλτιστο συντονισμό ενόψει της αντιπυρικής περιόδου. Βασική προτεραιότητα της συζήτησης ήταν η πρόληψη και η ενίσχυση του βαθμού ετοιμότητας όλων των φορέων για την άμεση αντιμετώπιση κάθε κινδύνου. Τα βασικά σημεία της προετοιμασίας, όπως τέθηκαν στη σύσκεψη, ήταν η ανάγκη βελτίωσης της βατότητας στους αγροτοδασικούς δρόμους και ο καθαρισμός αντιπυρικών ζωνών, ο έλεγχος και συντήρηση των υδατοδεξαμενών, η σωστή στελέχωση των πυροφυλακίων και η χρήση τεχνολογικών μέσων όπως drones καθώς και κάμερες για την επιτήρηση και έγκαιρη ανίχνευση εστιών πυρκαγιάς. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον σχεδιασμό για την ασφαλή εκκένωση οικισμών σε περίπτωση ανάγκης, καθώς και στην ανάγκη συνεχούς ενημέρωσης των κατοίκων της υπαίθρου. «Η προστασία των πολιτών είναι συλλογική υπόθεση και ο Δήμος Πύργου επενδύει στην πρόληψη, αξιοποιώντας κάθε διαθέσιμο μέσο για την ασφάλεια του τόπου. Η στενή συνεργασία των υπηρεσιών με τους προέδρους των κοινοτήτων και τους ίδιους τους δημότες είναι το “κλειδί” για ένα ασφαλές καλοκαίρι», τόνισε μεταξύ άλλων ο κ. Καννής. [...]
20 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Λογοτεχνία / ΠΑΙΔΕΙΑ / Πολιτισμός  ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ  DE PROFUNDIS ΜΕ ΤΟΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΤΗΣ Ο0ΜΑΔΑ ΤΕΧΝΗΣ ΤΟΥ <<ΔΟΥΡΕΙΟΥ ΙΠΠΟΥ>> ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟ Της εκπαιδευόμενης στη Δημοσιογραφία Χριστίνας Σεχάι   {Εν αρχή να είπω τούτο :  Όλες οι ερωτήσεις (τις οποίες και αρνήθηκα να δω εκ των προτέρων) ανήκουν στην Χριστίνα Σεχάι, το 16χρονο αυτό κορίτσι με το μεγάλο ταλέντο, που εκπαιδεύεται στην Εφημερίδα μας ως δημοσιογράφος. Όλα δικά της είναι (και πρέπει να την θαυμάσετε), δεν άλλαξα ούτε τη σειρά των ερωτήσεων, επίτηδες…   Διότι η πιο μεγάλη γνώση στη Δημοσιογραφία δεν επέρχεται μόνο μέσα από τη Διδασκαλία, αλλά κυρίως μέσα από την Αυτογνωσία, όταν διαθέτεις ταλέντο και ευρεία αντίληψη…  Και ύστερα δεν έρχονται βέβαια οι μέλισσες, αλλά συνεπακόλουθα εν τοις πράγμασι, συν Αθηνά και χείρα κίνει…  ΑΝΚ}         – Αν κοιτάξετε πίσω στη διαδρομή σας, ποια στιγμή ή συνεργασία θα λέγατε ότι σας καθόρισε περισσότερο ως σκηνοθέτη;   Αυτό που με καθόρισε ήταν οι πρώτες συνεργασίες που έκανα όταν ήμουν στη Σχολή και άρχισα να δουλεύω και μετά στο Εθνικό Θέατρο με σκηνοθέτες που είχαν εμπειρία, όπου με πήραν για βοηθό και στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Νομίζω ότι αυτό με καθόρισε και ήταν κάτι σημαντικό για εμένα γιατί μπόρεσα να εξελιχθώ…  Πήρα σημαντικά πράγματα από αυτούς επίσης και οι καθηγητές μου στην σχολή, όπως ήταν ο Σμαραγδής…   – Στη διαδρομή σας έχετε κινηθεί ανάμεσα σε θέατρο, κινηματογράφο. Τι σας κρατά τελικά πιο σταθερά στο θέατρο;   Η αγάπη γιατί το θέατρο, όπως έλεγε και η μεγάλη Σάρα Μπερνάτ είναι θρησκεία, είναι κάτι το οποίο άμα μπλέξεις δεν φεύγεις…  Βέβαια αγαπώ το σινεμά, λιγότερο την τηλεόραση, αλλά το θέατρο είναι κάτι που λατρεύω.   – Έχετε σκηνοθετήσει έργα από Σαίξπηρ, Μπρεχτ, Τσέχωφ, Λόρκα, Γκολντόνι.  Τι είναι αυτό που σας ελκύει στα κλασικά κείμενα;   Η αλήθεια και ότι είναι πάρα πολύ σημαντικά κείμενα. Είναι τεράστιοι συγγραφείς μόνο να τους μάθεις…  Είναι μια απίστευτη σχολή να έρχεσαι σε επαφή με τα κείμενά τους. Είναι μια απίστευτη εμπειρία για όλους τους ηθοποιούς, τους σκηνοθέτες και ξεπερνούν τον μέσο όρο των ανθρώπων. Αυτοί οι άνθρωποι είναι τεράστιοι, μας οδηγούν με της ιδέες τους, είναι πολύ μπροστά, έχουν ξεφύγει από την εποχή τους.   – Παράλληλα γράφετε και σκηνοθετείτε δικά σας έργα. Πώς επηρεάζει η συγγραφική σας ιδιότητα τον τρόπο που προσεγγίζετε ένα ξένο κείμενο;   Έγραφα παλιότερα, τώρα έχω σταματήσει, αλλά ήταν αυτό της στιγμής. Ήταν η μούσα που ερχόταν κάτι που σου έρχεται και λες θα το γράψω περισσότερο από ένστικτο, ήταν κάτι που ήθελα να βγάλω από μέσα μου. Από την στιγμή που ήρθα σε επαφή με αυτά τα τεράστια μυαλά, όντως το θέατρο είναι πάρα πολύ δύσκολο, έχει δύσκολη γραφή και σήμερα θεωρώ ότι έχουμε μεγάλη έλλειψη από καινούργιους θεατρικούς συγγραφείς.   – Υπάρχει κάποια σκηνοθετική αρχή ή «κανόνας» που έχετε κρατήσει αναλλοίωτο σε όλη τη διαδρομή σας;   Γενικά κρατάω τις αρχές για εμένα…  Η σκηνοθετική αρχή που έχω κρατήσει από την αρχή είναι να σέβομαι τον συγγραφέα. Στο θέατρο υπάρχει ιεραρχία. Και ιεραρχία όχι με πίεση αλλά  ιεραρχία που ο καθένας πρέπει να την καταλαβαίνει και να την σεβόμαστε, άρα πάνω από όλα είναι ο συγγραφέας. Δεν μπορώ εγώ να πάρω ένα έργο του και να το  << διαλύσω >> κάνοντας αυτά που θέλω και να βγω πιο πάνω από τον  Goldoni π.χ. που ανεβάζουμε. Αυτό που κρατάω είναι ο σεβασμός στον σκηνοθέτη!   –   Τι σας οδήγησε στην επιλογή του «Ιμπρεσάριου από τη Σμύρνη» του Carlo  Goldoni για τη φετινή παράσταση;   Ήταν έργο που δεν το είχα διαβάσει και πέρυσι παίχτηκε στο εθνικό…  Είχε παιχτεί πολύ παλιά στο κρατικό θέατρο Βορείου Ελλάδος και μου έκανε εντύπωση γιατί αυτό το έργο παρότι έχει και αναφορά στη Σμύρνη και διαβάζοντάς το είδα και μία αναφορά στην Σμύρνη, στα πολύ καλά της, δηλαδή είναι η Σμύρνη μέσα στην μεγάλη της ακμή. Γιατί δεν παίζεται πολύ στην Ελλάδα έτσι το διάβασα και είδα διαβάζοντας ότι είναι ένα από τα πιο γνωστά έργα του Goldoni   –  Ποιο ήταν το πιο δύσκολο έργο που έχετε σκηνοθετήσει και έχετε ανεβάσει;   Για εμένα είναι άλλοι οι συγγραφείς που σου ανοίγουν σου δίνουν τα μυστικά τους και είναι σαν να σε παίρνουν από το χέρι μεταφυσικά και σε αφήνουν να μπεις στον κόσμο τους ήρεμα και ωραία και άλλοι οι συγγραφείς που κρατούν κλειστά τα χαρτιά τους…  Ένα από αυτούς είναι ο Λόρκα, που πρέπει να το ψάξεις πολύ για να  ξεκλειδώσεις, όπως και ο Σαίξπηρ, αλλά του έχω μια αδυναμία.   –Το έργο γράφτηκε το 1757 και σχολιάζει τον κόσμο του θεάματος. Ποια στοιχεία του θεωρείτε ότι είναι επίκαιρα σήμερα;   Όλα! Δεν έχει εκλείψει τίποτα οι περισσότεροι στον κόσμο του θεάματος λειτουργούν σαν παιδιά με αυθορμητισμό αλλά υπάρχει και αυτή η έπαρση το θέατρο λειτουργεί στον καθένα διαφορετικά και βγάζει χαρακτήρα ο καθένας βγάζει τον χαρακτήρα του και  αυτό μας λέει και μας δίνει είναι σοφό φινάλε. Αυτό που μας δίνει ο Goldoni που ήταν πάρα πολύ προχωρημένοι από την εποχή τους. Εδώ μιλάει για τον κόσμο του θεάματος όπου έχει τα μισεί και τα πάθη της υπερβολές της ίντριγκες το πως θέλει να είναι ο ένας πάνω στον άλλον αλλά ουσιαστικά το θέατρο μας διδάσκει να είμαστε όλοι ίσοι.   –   Πώς προσεγγίσατε σκηνοθετικά τη σάτιρα του έργου γύρω απ  τη φιλοδοξία και τον ανταγωνισμό των καλλιτεχνών; Μέσα από την εμπειρία μου και την παρατήρηση τόσα χρόνια η τριβή μου με καλλιτέχνες και επαγγελματίες και ερασιτέχνες με αυτόν τον τρόπο έκανα την προσέγγιση το είχα στο μυαλό μου και ο ίδιος ο συγγραφέας δεν σου αφήνει πολλά περιθώρια γιατί φαίνεται καθαρά και σεβόμενος πάντα τον Goldoni.   – Επιλέξατε να κρατήσετε την εποχή του έργου ή να το φέρετε πιο κοντά στο σήμερα; Τι σας καθοδήγησε σε αυτή την απόφαση;; Το κοινό είναι η αλήθεια ότι όταν το χωρίζει μεγάλη απόσταση χρονική από το έργο κάπου δεν είναι και τόσο ευχάριστο έκανα μια μίξη τα ρούχα που είναι δικά μου και τα σκηνικά μπορούν να φορεθούν και σήμερα σε κάποιο πάρτι πολύ  εγωκεντρικό οπότε ευχάριστα μπορεί να το δει και η νεολαία δεν την ξενίζει με το να έχουμε ένα μουσειακό κουστούμι που είναι αποκλειστικά της εποχής.   – Πώς δουλέψατε με την ομάδα των ηθοποιών για να χτίσετε τους χαρακτήρες και τις μεταξύ τους ισορροπίες σε ένα τόσο πολυπρόσωπο έργο; Δουλέψαμε αρκετό χρόνο δουλεύουμε από τον Οκτώβρη μήνα βήμα βήμα είχα την τύχη φέτος να αρέσει παρά πολύ στα παιδιά το έργο σε όλους άρεσε το έργο και είναι πολύ θετικό αυτό με αποτέλεσμα να θέλουν ολο και να προχωρήσουμε ποιο γρήγορα παρακάτω να το τελειώσουμε να εξελιχθούμε να αναλύσουμε τους ρόλους να παίξουν καλύτερα δούλευαν πολύ και στο σπίτι τους και όλα αυτά γιατί τους άρεσε το κείμενο και αυτό είναι πολύ σημαντικό για μένα πραγματικά περίμενα αυτό το έργο να παίζετε συνέχεια.   – Την στιγμή που ανεβαίνουν όλοι πάνω στην σκηνή και χορεύουν το τραγούδι δεν σε θέλω πια υπήρχε στο αρχικό έργο ή το προσθέσατε εσείς; Το πρόσθεσα εγώ κάτι που φαντάζεται ο Τούρκος πια και λέει αχ τη ωραία που πέρναγα στην Σμύρνη και είναι και μια εικόνα που έχουν στο μυαλό τους όλοι οι ήρωες τι ωραία μου ακούγεται η Σμύρνη τι ωραία θα ήταν να ήμουν εκεί και είναι σαν να πήγαν στην Σμύρνη.   –   Πώς δημιουργήθηκε η καλλιτεχνική ομάδα «Δούρειος Ίππος» και ποιο ήταν το αρχικό της όραμα;; Από την ανάγκη των ανθρώπων εδώ να εκφραστούν περισσότερο και ίσως με κάποια ποιο βαριά έργα οπότε βάση αυτής της ανάγκης έγινε η όλη δημιουργία του Δούρειου Ίππου, να αγγίξουμε ένα άλλο ρεπερτόριο που δεν αγγίζεται εύκολα και να το γνωρίσει το κοινό της επαρχίας. – Σας ευχαριστώ κύριε Παπαπετρόπουλε, για τη συνέντευξη αυτή. [...]
20 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΠΕΝΘΗ  Ο Χριστός ξανασταυρώνεται στο Νότιο Λίβανο από τους Εβραίους στρατιώτες δολοφόνους ανάποδα αυτή τη φορά!!   [...]
20 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κοινωνία / Λογοτεχνία / Χρονογράφημα  Το Χρονογράφημα της Δευτέρας                                     με την Ήρα Αλ. Κάζογλη         Πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση    Κινούμαστε, ήδη, σε μεταπασχαλινούς ρυθμούς. Το Πάσχα πέρασε, ίσως πήραμε και μια ελπίδα πως η ζωή δε θα νικηθεί από το κακό, πως ίσως κάτι θ’ αλλάξει. Ίσως. Γενικά, ο κόσμος παραμένει ο ίδιος. Και κάπου διάβασα, πρόσφατα, για τον Εμπεδοκλή, αρχαίο φιλόσοφο, φυσικό, μηχανικό, ιατρό, μουσικό, αλλά και ποιητή. Αυτός, λοιπόν, υποστήριζε πως ο κόσμος μας αποτελείται από τέσσερα  στοιχεία, φωτιά, αέρα, γη και νερό, αιώνια και άφθαρτα. Τελευταία, λένε, ανακαλύφθηκαν άγνωστοι μέχρι σήμερα στίχοι του σε αρχαίο πάπυρο στην Αίγυπτο, όπου, συνδυάζοντας φιλοσοφία και λογοτεχνία προσπαθεί να εξηγήσει πώς ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω του. Πόσο μεγάλη σημασία έχει, τελικά, η αντιληψη από μας του κόσμου.  Η θεωρία του Εμπεδοκλή έρχεται μέσα από τους αιώνες, μας δίνει τη σταθερά των τεσσάρων στοιχείων και μας καλεί να ερμηνεύσουμε τον κόσμο. Ο κόσμος που ζούμε δεν είναι ένα κέλυφος άδειο, αλλά μία ευκαιρία για αισθητηριακή εμπειρία, πηγή αμέτρητων αισθήσεων και αισθημάτων. Η πραγματικότητα διαρκώς φέρνει και παίρνει, αποδεικνύει τα χαμένα όνειρα και φέρνει νέες προσδοκίες. Τα τέσσερα στοιχεία είναι εκεί, θεμέλια των πάντων, μα όλα τ’άλλα είναι ρευστά, ανθρώπινα, σε μια ατέλειωτη μεταλλαγή καταστάσεων μέσα στην κεκτημένη ταχύτητα της ζωής. Πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση. Οι ίδιοι οι άνθρωποι είμαστε μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση, κινούμενοι ανάμεσα στο φυσικό και το μεταφυσικό, το γήινο και το αερικό, τη φωτιά και το νερό, που καμμιά φορά διαγράφει τα πάντα. Το πιο όμορφο πράγμα είναι όταν συνειδητοποιούμε τη δύναμή μας. Και προχωράμε για το νέο, το άγνωστο που έρχεται, μαζί με όλα όσα αγαπήσαμε και τα είδαμε να χάνονται. Πάντα μπροστά. Κι αυτό είναι, πράγματι, μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση.     Η.Κ. [...]
20 Απριλίου, 2026Ηλεία / Κοινωνία / Λογοτεχνία / ΠΟΙΗΣΗ  Ο θεμελιωτής της Ειρήνης Ιησούς Χριστός και ο υμνωδός της Ειρήνης Διονύσιος Σολωμός (Στο Νότιο Λίβανο Εβραίοι στρατιώτες του Σιωνιστικού Ισραήλ βανδάλισαν με σφυρί το άγαλμα του Εσταυρωμένου Χριστού)  ΑΝΚ   «Η ημέρα της Λαμπρής»   Γράφει η Καλλιόπη Ι. Δημητροπούλου Φιλόλογος, ποιήτρια, συγγραφέας       ΕΥΧΕΣ Χρόνια πολλά, με την Ανάσταση να φωτίζει τις ψυχές των ανθρώπων. Ανάσταση στους λαούς που δοκιμάζονται από την πύρινη λαίλαπα της εξουσίας, του φασισμού  και των πολεμικών συγκρούσεων. Λαμπρινές ημέρες στον πιο αδύναμο κρίκο της ανθρώπινης ζωής, στα παιδιά που καταφρονούνται, που υποσιτίζονται, που αδικούνται, που γίνονται θύματα εκμετάλλευσης…   H ημέρα της Λαμπρής, Διονυσίου Σολωμού   Καθαρώτατον ήλιο επρομηνούσε Της αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι, Σύγνεφο, καταχνιά, δεν απερνούσε Τ’ ουρανού σε κανένα από τα μέρη∙ Και από ’κει κινημένο αργοφυσούσε Τόσο γλυκό στο πρόσωπο τ’ αέρι,   Που λες και λέει μες στης καρδιάς τα φύλλα: Γλυκειά η ζωή κι ο θάνατος μαυρίλα.   Χριστός Ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες, Όλοι, μικροί μεγάλοι, ετοιμαστείτε∙ Μέσα στες εκκλησίες τες δαφνοφόρες Με το φως της χαράς συμμαζωχτείτε∙   Ανοίξτε αγκαλιές ειρηνοφόρες ομπροστά στους Αγίους και φιληθείτε∙ Φιληθείτε γλυκά χείλη με χείλη, Πέστε: Χριστός Ανέστη, εχθροί και φίλοι.   Δάφνες εις κάθε πλάκα έχουν οι τάφοι. Και βρέφη ωραία στην αγκαλιά οι μανάδες∙ Γλυκόφωνα κοιτώντας τες ζωγραφισμένες εικόνες, ψάλλουνε οι ψαλτάδες∙ Λάμπει το ασήμι, λάμπει το χρυσάφι, Από το φως που χύνουνε οι λαμπάδες∙ Κάθε πρόσωπο λάμπει απ’ τ’ αγιοκέρι, οπού κρατούνε οι Χριστιανοί στο χέρι.   Βγαίνει, γιατί στα σωθικά του ανάφτει, Και για πρώτο απαντά τον νεκροθάφτη.   Κανείς δεν του μιλεί, και δεν του δίνει Το φιλί το γλυκό που φέρνει ειρήνη.   Πάντα χτυπάει, σαν νάλπιζε εκεί κάτω Ν’ αγροικηθεί στης κόλασης τον πάτο.   ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ   Το επίκαιρο ποίημα «Η ημέρα της Λαμπρής» του Διονυσίου Σολωμού είναι ένας ύμνος για τη χαρά της Ανάστασης και την αναγέννηση του ανθρώπου και της ζωής. Η ανοιξιάτικη φύση και ο άνθρωπος παρουσιάζονται από τον Σολωμό μέσα σε φως, γαλήνη και αρμονία. Παράλληλα κυριαρχεί το μήνυμα της αγάπης, της συγχώρεσης και της ενότητας («εχθροί και φίλοι» γράφει ο ποιητής). Αντίθετα, στο τέλος επικρατεί μια διαφορετική εικόνα: ο άνθρωπος που μένει απομονωμένος, χωρίς να έχει συμμετοχή στη χαρά. Αυτό δηλώνει ότι το βαθύτερο νόημα της Ανάστασης δεν είναι η εξωτερική γιορτή, αλλά η απαίτηση για εγρήγορση και εσωτερική αλλαγή. Στο ποίημα προβάλλεται η χαρά της ζωής, της φύσης  και της πίστης, αλλά ο ποιητής τονίζει ότι χωρίς αγάπη και ηθική αναγέννηση, ο άνθρωπος μένει πνευματικά «νεκρός». [...]
20 Απριλίου, 2026Ηλεία / Κοινωνία / Λογοτεχνία / ΠΑΙΔΕΙΑ / ΠΟΙΗΣΗ  Ο τωρινός και ο προηγούμενος <<Νουμάς>>     Να ξεκινήσω με το εξής :  Λήγει σήμερα Δευτέρα 20 Απριλίου 2026 ο Πανελλήνιος Ποιητικός Διαγωνισμός <<Κώστας Ουράνης 2026>>, που προκηρύσσει το περιοδικό <<Νουμά;>>. Όσοι ενδιαφέρεστε να πάρετε μέρος επικοινωνήστε για τα περαιτέρω στα τηλέφωνα :  2621033733 και 6984611077. Το 20ό τεύχος του <<Νουμά>> (Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου 2026) κυκλοφόρησε πρόσφατα με εξαιρετικές συνεργασίες, όπως κάθε φορά βέβαια.  Διευθύνεται από τον συνάδελφο δημοσιογράφο και λογοτέχνη Γιάννη Νικολόπουλο, ενώ την φιλολογική επιμέλεια έχει η κόρη του Ευγενία Νικολοπούλου. Η πρώτη σελίδα κοσμείται από μεγάλα ονόματα των Γραμμάτων, όπως του Κώστα Τσιρόπουλου, του Οδυσσέα Ελύτη, του δικού μας συμπατριώτη φιλόσοφου Παναγιώτη Κονδύλη, ένα απόσπασμα κειμένου της Κικής Δημουλά για την ποίηση κ.ά. Επίσης στο <<φανάρι>> της 1η; σελίδας άρθρο του Edidor του περιοδικού Γιάννη Νικολόπουλου, με τίτλο <<Ο θρυμματισμέ4νος πολιτισμός>>. Στις μέσα σελίδες ο <<Νουμάς>> αποχαιρετά δύο εκλεκτές συνεργάτιδές του, που έφυγαν πρόσφατα από τη ζωή, την δημοσιογράφο ποιήτρια Ντέπυ Νικολοπούλου και την δημοσιογράφου συγγραφέα Ιωάννα Καρατζαφέρη. Επίσης γίνεται μία παρουσίαση στη συμπολίτισσα  εξαιρετική ζωγράφο, την Εικαστικό  της πέτρας Άντα Τζαβάρα.   ***************************** ******************************   Άκρως επίσης εντυπωσιακό είναι και το τεύχος 199, του προηγούμενου <<Νουμά>>,  με εξαιρετικές καταχωρίσεις  διακεκριμένων ποιητών, συγγραφέων και διανοητών… Στην 1η σελίδα κορυφαίο θέμα από την <<Ελληνική Νομαρχία>>απόσπασμα για την ευτυχία του ανθρώπου, του Κώστα Αξελού για την έννοια της Δημοκρατίας. Επίσης ένα εξαιρετικό κείμενο, που παραπέμπει σε φιλοσοφικό στοχασμό του Τ.Κ. Παπατσώνη με τίτλο <<Οι εκβεβλημένοι>>, ένα  κατά το μάλλον ή ήττον αφοριστικό θέμα του Νίκου Εγγονόπουλου με τίτλο <<Μην ομιλείτε εις τον οδηγόν>>, ένας στοχασμός για τη Μοναξιά του Ράινερ Ρίλκε. Στο  <<φανάρι>>  το ενδιαφέρον άρθρο του Edidor του <<Νουμά>> Γιάννη Νικολόπουλου με τίτλο <<Η πολύπλαγκτος ελπίδα>>.  Σπουδαίες αναφορές στις μέσα σελίδες και πολλά ποιήματα, όπως του Γεωργίου Δροσίνη, του Μιχ. Δ. Στασινόπουλου, αναλυτικές αναφορές για τηξν <<Ιθάκη Του Κων. Καβάφη από τον Τάσο Αναγνώστου, για την γλώσσα του Βιζυηνού από την Καίτη Λειβαδά και πολλά άλλα. Μια πολύ σημαντική αναφορά του σπουδαίου Κων. Δεσποτόπουλου, για τον Πολιτισμό και τη Δημοκρατία, καθώς και του μεγάλου ποιητή Τάσου Λειβαδίτη, για το <<Λυκόφως>>. (Παρουσίαση  ΑΝΚ – ΑΥΓΗ Πύργου)  [...]
18 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία  Η στοχευμένη και επιτυχημένη αστυνομική επιχείρηση στην Ηλεία για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας     Από τους αστυνομικούς της Διεύθυνσης Αστυνομίας Ηλείας σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε σήμερα, 17-04-2026, στοχευμένη αστυνομική επιχείρηση σε περιοχές του Δήμου Ανδραβίδας – Κυλλήνης και της Βουπρασίας, με σκοπό την πρόληψη και την καταστολή της εγκληματικότητας, καθώς και την ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών. Για την υλοποίηση της επιχείρησης διατέθηκαν αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Πύργου του Τμήματος Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ήλιδας, της Ο.Π.Κ.Ε., της Ο.Π.ΔΙ. του Αστυνομικού Τμήματος Πηνειού, καθώς κι ενός αστυνομικού σκύλου ανίχνευσης ναρκωτικών. Στις έρευνες παρέστη Εισαγγελικός Λειτουργός, ενώ συμμετείχε και κλιμάκιο της Δ.Ε.Δ.Δ.Η.Ε. για τη διαπίστωση παραβάσεων ρευματοκλοπής. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης: •       ελέγχθηκαν συνολικά -180- άτομα και -60- οχήματα, •       διενεργήθηκαν -10- κατ’ οίκον έρευνες, •       προσήχθησαν -10- άτομα και •       συνελήφθησαν -8- ημεδαποί, σε βάρος των οποίων σχηματίστηκε δικογραφία για τα εξής αδικήματα: o       -6- άτομα για παραβίαση υγειονομικών διατάξεων (παράνομη εγκατάσταση), o       -1- ανήλικος για στέρηση Δελτίου Αστυνομικής Ταυτότητας, o       -1- άτομο για ρευματοκλοπή. Επιπλέον, στο πλαίσιο των τροχονομικών ελέγχων, βεβαιώθηκαν συνολικά -95- παραβάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. [...]
17 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ / Πολιτισμός  Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΣΕ ΕΠΙΤΑΛΙΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΗΛΕΙΑΣ Επισκέψεις επίσης του κ. Νίκου Κοροβέση σε Μαζαράκι και Δαφνιώτισσα       Ο Αντιπεριφερειάρχης Ηλείας Νίκος Κοροβέσης παρέστη στις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν με αφορμή τον εορτασμό της Ζωοδόχου Πηγής σε περιοχές της Ηλείας, τιμώντας σημαντικές θρησκευτικές και πολιτιστικές παραδόσεις του τόπου. Την Πέμπτη 16 Απριλίου, ο κ. Κοροβέσης βρέθηκε στο Επιτάλιο, όπου συμμετείχε στις λατρευτικές εκδηλώσεις στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου. Η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας πραγματοποιήθηκε σε κλίμα κατάνυξης, με τη συμμετοχή της Φιλαρμονικής Λεχαινών «Ο ΟΡΦΕΥΣ» και του Συλλόγου Φίλων Ιστορίας «Χαράλαμπος Βιλαέτης», που προσέδωσαν ιδιαίτερη λαμπρότητα στην εκδήλωση. Την Παρασκευή 17 Απριλίου, ο Αντιπεριφερειάρχης, συνοδευόμενος από τον άμισθο σύμβουλό του σε θέματα Πολιτικής Προστασίας κ. Βαγγέλη Χριστοφόρου, επισκέφθηκε το Περιστέρι Δήμου Ήλιδας, όπου παρακολούθησε την περιφορά της Ιεράς Εικόνας της Ζωοδόχου Πηγής και ενημερώθηκε για το παραδοσιακό έθιμο φιλοξενίας που διατηρείται στην κοινότητα, με προσφορά βραστού κρέατος και κρασιού σε κάθε οικία, στοιχείο με ιδιαίτερη λαογραφική αξία.       Κατά την επιστροφή του, ο κ. Κοροβέσης επισκέφθηκε, κατόπιν πρόσκλησης του Προέδρου της Τοπικής Κοινότητας, την Τ.Κ. Μαζαρακίου, όπου είχε συναντήσεις με κατοίκους και εκπροσώπους της περιοχής. Στο πλαίσιο της επίσκεψης πραγματοποιήθηκε συζήτηση και ενημέρωση για ζητήματα που απασχολούν την τοπική κοινωνία και τις ανάγκες της περιοχής. Παράλληλα, επισκέφθηκε και τον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Διαφνιώτισσας Δήμου Ήλιδας, του οποίου η αναστήλωση χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ με ποσό 284.000 ευρώ, έπειτα από πρωτοβουλία του Αντιπεριφερειάρχη Ηλείας και σχετική απόφαση του Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας Νεκτάριου Φαρμάκη. Ο Αντιπεριφερειάρχης Ηλείας συνεχίζει να βρίσκεται δίπλα στις τοπικές κοινωνίες, στηρίζοντας πρωτοβουλίες που ενισχύουν την παράδοση, την κοινωνική συνοχή και την ανάπτυξη κάθε περιοχής της Ηλείας. [...]
17 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ / ΥΓΕΙΑ  Προληπτικές Εξετάσεις σε κοινότητες του Δήμου Ζαχάρως από τις Κινητές Ομάδες Υγείας       Ο Δήμος Ζαχάρως, μέσω του Κέντρου Κοινότητας και του Προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι», σε συνεργασία με τις Κινητές Ομάδες Υγείας (ΚΟμΥ) του ΕΟΔΥ, το Υπουργείο Υγείας, την 6η Υγειονομική Περιφέρεια (6η ΥΠΕ) και το Κέντρο Υγείας Ζαχάρως, υλοποιεί δράσεις προληπτικών ιατρικών εξετάσεων σε κοινότητες του Δήμου. Στόχος της πρωτοβουλίας είναι η ενίσχυση της πρόληψης και η διευκόλυνση της πρόσβασης των πολιτών σε υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, με ιδιαίτερη έμφαση στους κατοίκους απομακρυσμένων περιοχών. Η δράση απευθύνεται σε όλους τους ενήλικες πολίτες και πραγματοποιείται με τη συμμετοχή εξειδικευμένου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, αξιοποιώντας τις δυνατότητες των κινητών μονάδων υγείας. Στο πλαίσιο της δράσης παρέχονται δωρεάν: Καταγραφή αναγκών υγείας Λήψη ιατρικού ιστορικού Εγγραφή στην Άυλη Συνταγογράφηση Μέτρηση αρτηριακής πίεσης Μέτρηση κορεσμού οξυγόνου Εξετάσεις σακχάρου, χοληστερίνης και τριγλυκεριδίων (κατόπιν ιατρικής εκτίμησης) Υπολογισμός Δείκτη Μάζας Σώματος (BMI) Συμβουλευτική και ιατρική εξέταση (όπου υπάρχει παρουσία ιατρού) Ενημέρωση για προγράμματα πρόληψης Ενημέρωση για το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών Ενηλίκων (πνευμονιόκοκκος, RSV, γρίπη, COVID-19, έρπητας ζωστήρας)   Οι δράσεις θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη 21 Απριλίου 2026 στις κοινότητες Μηλέας (09:30 – 10:30), Χρυσοχωρίου (10:45 – 11:45) και Μίνθης (12:00 – 13:00), καθώς και την Πέμπτη 23 Απριλίου 2026 στις κοινότητες Μακίστου (09:30 – 11:00) και Σμέρνας (11:30 – 13:00). Η  προσέλευση θα είναι ελεύθερη για το κοινό, κατά τις ώρες 09:30 έως 13:00, ώστε να εξυπηρετηθούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι πολίτες. Σε δήλωσή του, ο Δήμαρχος Ζαχάρως ανέφερε: «Η προαγωγή της δημόσιας υγείας και η μέριμνα για τον άνθρωπο αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση της Πολιτείας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Με τη δράση αυτή, επιδιώκουμε να διασφαλίσουμε ότι κάθε συμπολίτης μας, ανεξαρτήτως τόπου κατοικίας, έχει ουσιαστική πρόσβαση σε υπηρεσίες πρόληψης και φροντίδας. Η υγεία είναι δικαίωμα όλων και ευθύνη κοινή». Ο Δήμος Ζαχάρως καλεί όλους τους ενήλικες πολίτες να αξιοποιήσουν τη δράση και να συμμετάσχουν ενεργά, ενισχύοντας την πρόληψη και τη φροντίδα της υγείας τους. [...]
17 Απριλίου, 2026Ηλεία / Κοινωνία / Λογοτεχνία / Πολιτισμός  Ένα θεατρικό ταξίδι γεμάτο ρυθμό, χιούμορ και εντυπώσεις ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΕΧΝΗΣ ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ <<Δούρειος  Ίππος>> Κριτικό σημείωμα της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΣΕΧΑΊ΄, εκπαιδευόμενης στη Δημοσιογραφία από την ΑΥΓΗ Πύργου  *************************** (Κοιτάξτε πόσο ωραία γράφει ένα 16χρονο κορίτσι) **************************     Η Ομάδα Τέχνης «Δούρειος Ίππος» παρουσιάζει την παράσταση «Ο Ιμπρεσάριος από τη Σμύρνη» του Κάρλο Γκολντόνι, σε σκηνοθεσία του Παρασκευά Παπαπετρόπουλου, στο Δημοτικό Θέατρο Πύργου <<Απόλλων>>, προσφέροντας στο κοινό μια γεμάτη από ενέργεια και χιούμορ θεατρική εμπειρία. Η παράσταση κινήθηκε σε έναν γρήγορο και ζωντανό ρυθμό, που ενίσχυσε τη σατιρική της διάσταση και κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος. Η σκηνική δράση είχε ένταση, ρυθμό και θεατρικότητα, δημιουργώντας μια ευχάριστη και απολαυστική ροή. Οι ερμηνείες των ηθοποιών ήταν πραγματικά υπέροχες, με όλους να αποδίδουν τους ρόλους τους με ενθουσιασμό, εκφραστικότητα και εξαιρετική σκηνική παρουσία. Η μεταξύ τους χημεία ήταν εμφανής και συνέβαλε στη δημιουργία ενός δυνατού συνόλου που στήριξε ιδανικά το κωμικό στοιχείο του έργου, χαρίζοντας πολλές στιγμές γέλιου και απόλαυσης στο κοινό. Ξεχωριστή εντύπωση μου έκανε η ηθοποιός Ελευθερία Μυλωνά, η οποία υποδυόταν τη Νίμπιο και με τη σκηνική της παρουσία και την ερμηνεία της κατάφερε να εντυπωσιάσει βαθιά. Ιδιαίτερα με εντυπωσίασε η φράση που είπε επί σκηνής: «Όποιος πάρει τη γεύση του θεάτρου, όσο ζει δεν μπορεί να την αφήσει», μια φράση που αποτύπωσε με πολύ όμορφο τρόπο την αγάπη για την τέχνη του θεάτρου και με εντυπωσίασε βαθιά.     Σκηνοθετικά, η προσέγγιση ανέδειξε με σεβασμό και φαντασία το έργο του Κάρλο Γκολντόνι, αξιοποιώντας πλήρως τη σατιρική του δύναμη. Τα προσεγμένα κοστούμια και τα λειτουργικά σκηνικά συνέβαλαν σε μια όμορφη, συνεκτική και καλαίσθητη θεατρική εικόνα. Ιδιαίτερα όμορφη στιγμή της παράστασης ήταν το φινάλε, όπου όλοι οι ηθοποιοί βρίσκονταν μαζί πάνω στη σκηνή και χόρευαν το μικρασιατικό τραγούδι «Δεν σε θέλω πια», δημιουργώντας μια ζεστή, συγκινητική και ταυτόχρονα γιορτινή ατμόσφαιρα που ενθουσίασε το κοινό. Το πιο ουσιαστικό στοιχείο της παράστασης ήταν το μήνυμα που άφησε. Όπως υπογραμμίζεται και στο ίδιο το έργο, «ο ιμπρεσάριος από τη Σμύρνη είναι ένα καλό μάθημα για εκείνους που θέλουν ν’ αναλάβουν επιχειρήσεις δύσκολες, επίπονες και τις πιο πολλές φορές δίχως επιτυχία». Μέσα από αυτό αναδεικνύεται με ευαισθησία η σάτιρα του καλλιτεχνικού κόσμου, αλλά και η βαθύτερη αξία της προσπάθειας και της επιμονής. Συνολικά, η παράσταση άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη, ζωντανή και απολαυστική θεατρική εμπειρία [...]
17 Απριλίου, 2026Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Λογοτεχνία / Πολιτισμός  Τρεις Αδελφές (θα έρθουν καλύτερες μέρες): Μια σύγχρονη μεταγραφή του Τσέχωφ στο ΠΛΥΦΑ (Τρεις αδερφέ θα έρθουν καλύτερες μέρες)  των Ειρήνη Λαμπρινοπούλου & Δανάη-Αρσενία Φιλίδου   Σκηνοθεσία: Ειρήνη Λαμπρινοπούλου  Για λίγες μόνο παραστάσεις   Από τις 20 Απριλίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο ΠΛΥΦΑ     Κάπου εκεί έξω σίγουρα υπάρχει κάτι καλύτερο. Μη φοβάσαι. Μη φοβάσαι τίποτα.    Το έργο Τρεις Αδερφές (θα έρθουν καλύτερες μέρες) αποτελεί μια σύγχρονη ελληνική μεταγραφή του ομώνυμου θεατρικού έργου του Άντον Τσέχωφ, που φωτίζει με καυστικό χιούμορ και ευαισθησία τις ρωγμές της ελληνικής οικογένειας. Με αφορμή ένα κληρονομικό ζήτημα, αναδύονται ερωτήματα γύρω από τη μνήμη, την απώλεια και τον αποχωρισμό του πρώτου σπιτιού. Τι σημαίνει οικογένεια; Πώς διαχειριζόμαστε τα ανεκπλήρωτα όνειρα; Και ποια είναι η «Μόσχα» που συνεχίζουμε να αναζητούμε σήμερα;  Έχει πλάκα, πάντως. Το πώς περνάει ο χρόνος.  Σα σήμερα, πριν ένα χρόνο ακριβώς, πέθανε ο πατέρας. Και τώρα να είμαστε εδώ.  Ένα χρόνο μετά. Ακριβώς στο ίδιο σπίτι.    Η Όλγα, η Μαρία και η Ειρήνη επιστρέφουν στην Κεφαλονιά, έναν χρόνο μετά τον θάνατο του πατέρα τους. Η απόφαση να πουλήσουν το πατρικό τους σπίτι — έναν χώρο γεμάτο μνήμη, παιδικά ίχνη και οικογενειακές χίμαιρες — τις φέρνει ξανά μαζί, έπειτα από οκτώ χρόνια που η καθεμία έχει ακολουθήσει μία διαφορετική πορεία ζωής στην Αθήνα. Περιμένοντας τους υποψήφιους αγοραστές, αναγκάζονται να συνυπάρξουν σε ένα σπίτι που λειτουργεί σαν ζωντανό αρχείο: οι παλιές συγκρούσεις αναβιώνουν, οι συζητήσεις που δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ επιστρέφουν, οι προσωπικές επιλογές τίθενται εκ νέου υπό αμφισβήτηση. Οι ισορροπίες τους δοκιμάζονται και οι βεβαιότητες καταρρέουν, καθώς κάθε μία καλείται να επαναπροσδιορίσει τι άφησε πίσω και τι διεκδικεί ακόμη.  Την παράσταση σκηνοθετεί και συνυπογράφει δραματουργικά η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου, η οποία για πρώτη φορά περνά και στη συγγραφή, συνεχίζοντας τη σκηνική της έρευνα πάνω στη γυναικεία ταυτότητα, την εξουσία και τους μηχανισμούς της οικογένειας ως πεδίο σύγκρουσης και επαναπροσδιορισμού.  Η παράσταση Τρεις Αδερφές (θα έρθουν καλύτερες μέρες) παρουσιάστηκε υπό την αιγίδα του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα Ένας Πολιτισμός» του Υπουργείου Πολιτισμού, στο Κάστρο του Αγίου Γεωργίου στην Κεφαλονιά, αφήνοντας εξαιρετικές εντυπώσεις στο κοινό.    Ταυτότητα της παράστασης  Κείμενο: Ειρήνη Λαμπρινοπούλου (εγγονή συγγραφέα – ποιητή Τάκη Δόξα), Δανάη-Αρσενία Φιλίδου  Σκηνοθεσία: Ειρήνη Λαμπρινοπούλου  Σκηνικό: Βασίλης Αποστολάτος  Φωτισμοί: Βασίλης Αποστολάτος, Σωτήρης Ρουμελιώτης  Κοστούμια: Ουρανία Φραγγέα  Πρωτότυπη μουσική: Δημήτρης Λώλης  Επιμέλεια Κίνησης: Θωμαΐς Σταυριανού-Ζυμαρίτου  Σύμβουλος Δραματουργίας: Εύα Φρακτοπούλου  Συνεργάτρια Σκηνοθέτρια: Άννα Φιλίδου  Φωτογραφίες: Αναστασία Γιαννάκη  Trailer: Άννα Φιλίδου   Γραφιστικά: Βάγια Κεκέ  Παραγωγή: ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ GRASSHOPER  Ερμηνεύουν: Μαριαλένα Ηλία, Υψιπύλη Σοφιά, Δανάη-Αρσενία Φιλίδου  Ακούγονται οι φωνές των: Γιάννη Κόραβου, Βασίλη Καραμπούλα  Διάρκεια: 85′  ΠΛΥΦΑ, Κορυτσάς 39 Αθήνα    Από 20 Απριλίου για μόνο λίγες παραστάσεις κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00    Τιμές εισιτηρίων: 14 ευρώ κανονικό, 12 ευρώ μειωμένο (φοιτητικό, άνω των 65, ΑΜΕΑ), 10 ευρώ για groups  Εισιτήρια: ΤΡΕΙΣ ΑΔΕΡΦΕΣ (θα έρθουν καλύτερες μέρες) :: TicketServices.gr  [...]
16 Απριλίου, 2026Ηλεία / Κοινωνία / ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ / Πολιτική / ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ  Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΕΚΤΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΥΠ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΕ ΖΑΧΑΡΩ ΚΑΙ ΗΛΙΔΑ Ο ΗΛΕΙΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΕ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑ ΖΑΧΑΡΑΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΘΕΤΙΚΗ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ ΔΡΟΜΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΥΟ ΠΕΡΙΟΧΕΣ       Με τις αποφάσεις που υπέγραψε η Υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη και αφορούν αντίστοιχα, το Δήμο Ζαχάρως αλλά και το Δήμο Ήλιδας, δίνουμε μια νέα προοπτική πλέον σε δύο εμβληματικούς χώρους του Νομού μας. Αυτό τόνισε χθες ο τέως Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη και Βουλευτής Ηλείας Ανδρέας Νικολακόπουλος, σχετικά με την παραχώρηση των εκτάσεων των πρώην κατασκηνώσεων της Νέας Φιγαλείας αλλά και εκείνων της Κουρούτας, που αφορούν την σημερινή πλατεία της τουριστικής περιοχής. Συγκεκριμένα, ο Ανδρέας Νικολακόπουλος ανέφερε, ότι οι κατασκηνώσεις της Νέας Φιγαλείας παραχωρούνται για είκοσι χρόνια στο Δήμο Ζαχάρως και ανοίγουν έτσι το δρόμο για την επαναλειτουργία και την ουσιαστική αξιοποίησή τους. «Θα «ξαναζωντανέψει» ένας ανενεργός χώρος, περίπου 10.000 τ.μ. που αποκτά και πάλι προοπτική αλλά και δυναμική, με στόχο τη φιλοξενία δράσεων πολιτισμού, εκπαίδευσης, αθλητισμού και κοινωνικής προσφοράς, με επίκεντρο τη νεολαίο και με ευρύτερη διάσταση στην τοπική κοινωνία.» τόνισε ο κ. Νικολακόπουλος. Εξάλλου, όσον αφορά την πλατεία της Κουρούτας, ένα θέμα που είχε ταλαιπωρήσει αρκετά το προηγούμενο διάστημα το Δήμο Ήλιδας, η παραχώρησή της από το Υπουργείο Παιδείας αποτελεί τη βάση για την περαιτέρω ανάδειξη ενός από τους σημαντικότερους παραθαλάσσιους  προορισμούς της περιοχής.   ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ   Η Υπουργός ειδικότερα, υπέγραψε τη δωρεάν παραχώρηση των δύο ακινήτων που αφορούν στις πρώην μαθητικές κατασκηνώσεις, οι οποίες συνθέτουν ακριβώς την πλατεία έτσι όπως είναι σήμερα για διάρκεια είκοσι ετών, δίνοντας τη δυνατότητα στο Δήμο να προχωρήσει σε παρεμβάσεις με έντονο κοινωνικό και αναπτυξιακό αποτύπωμα. Ο Ηλείος Βουλευτής, ο οποίος είχε επίμονα προσπαθήσει για τη διευθέτηση και των δύο ζητημάτων στη Νέα Φιγαλεία και στην Κουρούτα, αντιλαμβανόμενος και τις αγωνίες, αλλά και τη θέληση των Δήμων να προχωρήσουν σε παρεμβάσεις στους συγκεκριμένους χώρους, ευχαρίστησε θερμά την Υπουργό Σοφία Ζαχαράκη για την άμεση ανταπόκρισή της κα την θετική της συμβολή στην προώθηση των δύο αυτών ζητημάτων για την Ηλεία. «Τέτοιες αποφάσεις πρόσθεσε, είναι ευεργετικές για το κοινωνικό σύνολο, για την τοπική αυτοδιοίκηση, για τη νεολαία μας και η  καλύτερη δυνατή αξιοποίησή τους είναι  το ζητούμενο για όλους μας». [...]
15 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κοινωνία / Μέσα Ενημέρωσης / ΠΕΝΘΗ  Ο πρόωρος χαμός του φωτορεπόρτερ και εικονολήπτη Γιάννη Τσούκα       Όντως έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία ο ξαφνικός χαμός του Γιάννη Τσούκα, ενός από τους πιο δυναμικούς επαγγελματίες στο χώρο της Ενημέρωσης, πάντα με μια κάμερα ή φωτογραφική μηχανή στο χέρι, έτοιμος να πέσει από τους πρώτους στην κάλυψη των γεγονότων. Πριν λίγες μέρες χάσαμε και τον φίλο δημοσιογράφο Βασίλη Ηλιόπουλο και έρχεται τώρα η απώλεια του Γιάννη Τσούκα, που έφυγε από τη ζωή τόσο σύντομα, σε λίγο θα γινόταν 50 χρόνων! Το θλιβερό γεγονός έλαβε χώρα το απόγευμα της Τρίτης του Πάσχα 14/4, καθώς τον βρήκε η μητέρα του στο σπίτι χωρίς τις αισθήσεις του. Το προσωπικό του ασθενοφόρου του έκανε ΚΑΡΠΑ, αλλά δεν επανήλθε και μεταφέρθηκε για τα περαιτέρω στο Νοσοκομείο του Πύργου. Ο Γιάννης Τσούκας ήταν ένας άνθρωπος με τη μηχανή στο χέρι, φλεγματικός και με χιούμορ στις παρέες και το σινάφι, έσπρωχνε με αντισυμβατικό τρόπο τον καιρό του… Ξεκίνησε με τον Γιάννη Σπυρούνη στο Ionian Channel και στη συνέχεια εργάστηκε για κάποια χρόνια ως εικονολήπτης στην ΟΡΤ. Ακολούθως και για πολλά χρόνια συνεργάστηκε με την ειδησεογραφική Ιστοσελίδα IliaLive καλύπτοντας τα πάντα με το ελεύθερο ρεπορτάζ, ακόμα και κοινωνικές εκδηλώσεις. Σε κάποια στροφή της ζωής του αντιμετώπισε πρόβλημα υγείας, το οποίο επιδεινώθηκε μετά το σοβαρό τροχαίο ατύχημα, τον Αύγουστο του 2023…  Επανήλθε αργότερα για ένα διάστημα στη δουλειά, αλλά τα τελευταία δύο χρόνια είχε σταματήσει… Ξανάρχισε αρχές Μαρτίου 2026, ενώ κάλυψε κανονικά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου. Για τελευταία φορά τον είδα πρόσφατα στο ρεπορτάζ κάλυψης της συνεδρίασης του Περιφερειακού Συμβουλίου, που έλαβε χώρα στο Συνεδριακό Κέντρο της Π.Ε. Ηλείας. Πρόσχαρος και προσηνής όταν βρισκόμασταν στα ρεπορτάζ, έλεγε πάντα <<συνάδελφε πώς πάει>>? Πώς να πάει ρε Γιάννη?  Σπρώχνουμε τον καιρό! Καλό σου δρόμο φίλε στις εσχατιές του σύμπαντος με τη μηχανή στο χέρι! ΑΝΚ [...]
15 Απριλίου, 2026Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Πολιτισμός  Ο Σαρτρ είπε <<η ύπαρξη προηγείται της ουσίας>> – αλλά πατήρ πάντων η σκέψη :  <<Cogito ergo sum>> η δική μας άποψη! ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟΦΥΗ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟ ΚΟΝΤΟΠΑΝΑΓΟ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΣΥΠΟΣΤΑΤΟ ΤΗΣ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗΣ ΗΘΟΠΟΙΙΑΣ     Η λατινική ρήση <<Cogito ergo sum>> είναι Λατινική ρήση και ανήκει στον Φιλόσοφο Καρτέσιο. Σημαίνει <<Σκέπτομαι, άρα υπάρχω>> και είναι από τις πιο θεμελιώδεις αντιλήψεις στο πέλαγος των φιλοσοφικών θεωριών! Την δανειστήκαμε αυτή τη ρήση για την πρόοδο της αναλυτικής σκέψης ως αντιπαραθετική στην ουσιώδη ρήση του Υπαρξιστή φιλόσοφου Ζαν Πωλ Σαρτρ ότι <<η ύπαρξη προηγείται της ουσίας>>! Κατά την προσωπική μας γνώμη η σκέψη στον άνθρωπο είναι η κινητήρια δύναμη της ανθρώπινης δημιουργικότητας, που μπορεί να σκεφτεί και να αποφασίσει ποιον δρόμο θα ακολουθήσει, τον Μαρξιστικό ή τον Υπαρξιακό? Εξ άλλου η έννοια της απόλυτης ελευθερίας του ανθρώπου έχει πλήρη εφαρμογή μόνο στον Αναρχισμό! Από την εποχή των σπηλαίων έως και τον εμφύλιο πόλεμο της Ισπανίας  η Αναρχία ήταν το πρελούδιο της Ιστορίας… Πήγα στον Πολυχώρο Πολιτισμού του Δήμου Ήλιδας στην Αμαλιάδα και παρακολούθησα την θεατρική παράσταση, από το νεότευκτο Συνδικάτο της Τέχνης, του αριστουργηματικού έργου του Γάλλου φιλόσοφου, από τους βασικούς εκφραστές του φιλοσοφικού ρεύματος του Υπαρξισμού, και σπουδαίου συγγραφέα Ζαν Πωλ Σαρτρ <<Κεκλεισμένων των θυρών>>. Το όλο έργο εκτυλίσσεται σε ένα χώρο δωματίου περίκλειστου, και με νοητική αντιδιαστολή στον έξω κόσμο, που είναι στην πραγματικότητα μια κοινωνική φυλακή! Το έργο εξαιρετικά δύσκολο μεταφέρθηκε στο κοινό της Αμαλιάδας και της ευρύτερης περιοχής μέσω της ιδιοφυούς σκηνοθετικής εργασίας του Χαράλαμπου Κοντοπανάγου, με εκπληκτική ερμηνευτική απόδοση  από τον Σταύρο Πολλάτο, κι επίσης εξαιρετική απόδοση από την Ράνια Τσακοπιάκου και την Ουρανία Γεωργακοπούλου. Συμμετείχε στο σχήμα ο Βασίλης Κωστόπουλος, μέλος του Συνδικάτου της Τέχνης. Ένα μεγάλο μπράβο σε αυτούς τους ανθρώπους, που όρισαν στη ζωή τους να φυλάνε τα κλειδιά του μεγαλείου της δημιουργικής Τέχνης! οι παραστάσεις δόθηκαν από 1 έως και 5 Απριλίου 2026 στον πανέμορφο Πολυχώρο Πολιτισμού του προοδευτικού Δήμου Ήλιδας στην Αμαλιάδα. Συγχαρητήρια επίσης θερμά και στην Βοηθό Σκηνοθέτη, που είχε και την μουσική επιμέλεια των παραστάσεων Τζωρτζίνα Ρουμανιά, πρόεδρο της Θεατρικής Ομάδας. Ένα μεγάλο μπράβο επίσης ανήκει και σε όλους τους συντελεστές των παραστάσεων! Αρθρορεπορτάζ  Αντρέα ΑΥΓ. Καπογιάννη, δημοσιογράφου της ΑΥΓΗΣ Πύργου [...]
14 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Πολιτισμός  «Ο Ιμπρεσάριος από τη Σμύρνη» από την μοναδική Ομάδα Τέχνης «Δούρειος Ίππος» Με δωρεάν είσοδο για το κοινό η πρεμιέρα την Τετάρτη 15 Απριλίου, με την υποστήριξη της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας ΟΠΟΙΟΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ – ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ         Η Ομάδα Τέχνης «Δούρειος Ίππος» επιστρέφει φέτος στην θεατρική ιδιοφυία του Κάρλο Γκολντόνι. «Ο Ιμπρεσάριος από τη Σμύρνη» σε σκηνοθεσία Παρασκευά Παπαπετρόπουλου,  κάνει πρεμιέρα στο Δημοτικό Θέατρο Πύργου «Απόλλων», την Τετάρτη 15 Απριλίου 2026, με δωρεάν είσοδο προσφορά της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας. Γραμμένη στη Βενετία το 1757, η πεντάπρακτη κωμωδία του Γκολντόνι «Ο Ιμπρεσάριος από τη Σμύρνη» αποτελεί μία σατιρική ματιά στην αγορά του λυρικού θεάτρου στην Ιταλία της εποχής, που όμως παραμένει σύγχρονη ακόμα και σήμερα, καθώς στον κόσμο του θεάματος δεν έχουν αλλάξει και πολλά… Με σεβασμό στον μεγάλο δάσκαλο της ιταλικής κωμωδίας, μετά από μήνες δημιουργικής προετοιμασίας, ο «Δούρειος Ίππος» φιλοδοξεί να παρουσιάσει στο κοινό της Ηλείας μία παράσταση που θα αφήσει ισχυρό καλλιτεχνικό αποτύπωμα., καθώς όποιος γεννιέται σήμερα – χίλιες φορές γεννιέται! Η πρεμιέρα της Τετάρτης 15 Απριλίου 2026 πραγματοποιείται, όπως προαναφέραμε,  με την υποστήριξη της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, με δωρεάν είσοδο για το κοινό. Ώρα έναρξης: 21:15. Για την πρεμιέρα δεν γίνονται κρατήσεις. Θα τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας βάσει της ώρας προσέλευσης. Για τις υπόλοιπες παραστάσεις μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα: 2621036521 – 6944779972 και ώρες 18:00 έως 21:00. Γενική Είσοδος: 10 ευρώ – Μειωμένο/Φοιτητικό: 5 ευρώ. Οι παραστάσεις θα συνεχιστούν καθημερινά έως και την Κυριακή 3 Μαΐου, εκτός Δευτέρας και Τρίτης.   ΤΟ ΕΡΓΟ   Στη Βενετία του 18ου αιώνα καταφθάνει ένας πλούσιος Τούρκος, έμπορος από τη Σμύρνη, με την πρόθεση να προσλάβει τραγουδιστές για να παρουσιάσει στην πόλη του μια όπερα. Πάσης φύσεως καλλιτέχνες και παράγοντες του θεάματος, περιπλανώμενοι, άνεργοι, ματαιόδοξοι, συνωστίζονται στο σαλόνι του προσπαθώντας να τον πείσουν να τους πάρει μαζί του. «Ο Ιμπρεσάριος από τη Σμύρνη» σχολιάζει με απολαυστικό τρόπο τον κόσμο των καλλιτεχνών, έναν κόσμο που ο ίδιος ο Γκολντόνι γνώρισε άμεσα και σε βάθος. Το έργο τραβάει με τόλμη την κουίντα των παρασκηνίων και μας επιτρέπει να ρίξουμε μια ματιά στην… αλαζονεία της τέχνης.  Τα πρόσωπα και οι καταστάσεις είναι οικεία ακόμη και σήμερα.   ΠΑΙΖΟΥΝ (με σειρά εμφάνισης)   ΜΠΕΛΤΡΑΜΕ: Ιουλία Κόλλια ΥΠΗΡΕΤΡΙΑ ΛΟΚΑΝΤΑΣ: Λυδία Μίνιτς ΚΟΝΤΕ ΛΑΣΚΑ: Επαμεινώνδας Κουτσουράκης ΚΑΡΛΟΥΤΣΙΟ: Μιχάλης Δημητρόπουλος ΛΟΥΚΡΗΤΙΑ: Παναγιώτα Ιωάννου ΝΙΜΠΙΟ: Ελευθερία Μυλωνά ΤΟΝΙΝΑ: Όλγα Δημητρακοπούλου ΠΑΣΚΟΥΑΛΙΝΟ: Τάσος Βενιζέλος ΑΝΙΝΑ: Δώρα Φαμέλου ΜΑΚΑΡΙΟ: Απόστολος Στεργιώτης ΑΛΗ: Κώστας Μάστορας ΥΠΗΡΕΤΡΙΑ ΤΟΥΡΚΟΥ: Γιούλη Βασιλείου ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ: Μάρω Καραλή, Ηριάνα Δημητροπούλου, Δανάη Αλαμέτη, Νεφέλη Αλαμέτη   ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ   ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Παρασκευάς Παπαπετρόπουλος ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΦΩΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΗΧΟΥ: Αλέκος Αμπελογιάννης, Δημήτρης Μαρινόπουλος ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Λάμπρος Τσακριλής ΠΡΟΤΖΕΚΤΟΡΑΣ: Πάνος Παπαγεωργίου ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ – ΣΚΗΝΙΚΑ: Παρασκευάς Παπαπετρόπουλος ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ: Σοφία Τσερεγκούνη ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Παρασκευάς Παπαπετρόπουλος ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΑΦΙΣΑΣ: Δανάη Μίνιτς   ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ   Ομάδα Τέχνης «Δούρειος Ίππος»  «Ο Ιμπρεσάριος από τη Σμύρνη» του Κάρλο Γκολντόνι Δημοτικό Θέατρο Πύργου «Απόλλων» 15 Απριλίου 2026 έως 3 Μαΐου 2026 Ώρα έναρξης: 21:15 Γενική Είσοδος: 10 ευρώ – Μειωμένο/Φοιτητικό: 5 ευρώ Κρατήσεις θέσεων: 2621036521, 6944779972 από 18:00 έως 21:00 ************************************************************************* *************************************************************************   [...]
11 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία  Εγκάρδιες ευχές από την ΑΥΓΗ Πύργου για Ειρήνη και Κοινωνική Δικαιοσύνη – Καλή Ανάσταση! Θα τα ξαναπούμε από την Δευτέρα του Πάσχα και καλά να περνάτε!   [...]
10 Απριλίου, 2026Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Λογοτεχνία  Για τους ανεγκέφαλους που ανήκουν στον Άξονα του Κακού και έχουν το θράσος να λένε ότι βρίσκονται στη σωστή πλευρά της Ιστορίας! Ας διαβάσουν το πιο κάτω απόφθεγμα του Αλμπέρ Καμύ :     [...]
7 Απριλίου, 2026Ηλεία / Κοινωνία  Δημοσιεύουμε την Βεβαίωση Πράξης Χαρακτηρισμού του Δασάρχη Αμαλιάδας που αφορά τον κ. Κώστα Στράτη (Πατήστε πάνω στον σύνδεσμο για να ανοίξει το αρχείο) Βεβαίωση τελεσιδικίας Δασ.ΑΜΑΛΙΆΔΑΣ [...]
7 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ  Κοινός σχεδιασμός Δήμου Ανδραβίδας-Κυλλήνης και Επιμελητηρίου Ο Άραξος και το Επιχειρηματικό Πάρκο ως πυλώνες ανάπτυξης του Νομού       Η πρόσφατη συνάντηση εργασίας μεταξύ του Δημάρχου Ανδραβίδας-Κυλλήνης, κ. Γιάννη Λέντζα, και του Προέδρου του Επιμελητηρίου Ηλείας, κ. Κώστα Λεβέντη, σηματοδοτεί την απαρχή μιας συντονισμένης προσπάθειας για τον ουσιαστικό μετασχηματισμό του οικονομικού μοντέλου της περιοχής. Η συμμετοχή των Αντιδημάρχων, κ. Διονυσίου Κεκάτου και κ. Γιάννη Γυφτοχρήστου, προσέδωσε στη συζήτηση μια ισχυρή τεχνοκρατική διάσταση, διασφαλίζοντας πως οι αναπτυξιακές προοπτικές βασίζονται σε ρεαλιστικά δεδομένα, καθώς και σε στέρεες πολεοδομικές και οικονομικές βάσεις. Στο επίκεντρο της συνάντησης τέθηκε η στρατηγική αξιοποίηση του αεροδρομίου του Αράξου, το οποίο αντιμετωπίζεται πλέον ως ένας δυναμικός κόμβος, ικανός να επανακαθορίσει τη θέση της Ηλείας στον διεθνή τουριστικό και εμπορευματικό χάρτη. Η αναβάθμισή του θεωρείται «κλειδί» για το άνοιγμα νέων αγορών, καθώς θα δώσει την απαραίτητη ώθηση στις τοπικές εξαγωγές, προσελκύοντας παράλληλα επισκέπτες υψηλού επιπέδου. Στο πλαίσιο αυτό, αποτέλεσε κοινή διαπίστωση των δύο φορέων πως η αξιοποίηση του αεροδρομίου του Αράξου δεν πρέπει να περιοριστεί αποκλειστικά στο επιβατικό σκέλος. Αντιθέτως, κρίνεται επιβεβλημένη η ουσιαστική αναβάθμιση των εμπορευματικών (cargo) δυνατοτήτων του, πάντοτε σε άμεση συνάρτηση με την αναγκαία σιδηροδρομική διασύνδεσή του. Η στρατηγική αυτή στόχευση επισφραγίστηκε με την απόφαση για συντονισμένη θεσμική παρέμβαση προς το ΤΑΙΠΕΔ και το Υπερταμείο, προκειμένου να ζητηθούν σαφείς διευκρινίσεις ενόψει του επικείμενου διεθνούς διαγωνισμού. Παράλληλα, ο σχεδιασμός επικεντρώθηκε στη δημιουργία ενός σύγχρονου Επιχειρηματικού Πάρκου εντός των ορίων του Δήμου. Το εμβληματικό αυτό έργο, που απολαμβάνει την πλήρη στήριξη της Περιφέρειας, φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν πρότυπο υποδοχέα επενδύσεων, ο οποίος θα  προσφέρει σε νέες και υφιστάμενες επιχειρήσεις τις κατάλληλες υποδομές, ώστε να αναπτυχθούν σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον, με άμεσο, θετικό αντίκτυπο στην τόνωση της τοπικής απασχόλησης. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε, επίσης, στην πρωτοβουλία του Επιμελητηρίου Ηλείας για την ενίσχυση της τοπικής αγοράς ενόψει των εορτών του Πάσχα, η οποία υλοποιείται ήδη με την ενεργό συμπαράσταση του Δήμου Ανδραβίδας-Κυλλήνης. Οι δύο φορείς εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για τη δυναμική της πρωτοβουλίας, υπογραμμίζοντας πως απευθύνει ισχυρό μήνυμα στους καταναλωτές να εμπιστευτούν τα τοπικά εμπορικά καταστήματα, καθώς η στήριξη των επαγγελματιών της περιοχής αποτελεί επένδυση που επιστρέφει στην ίδια την τοπική οικονομία.         Αναφερόμενος στη στενή αυτή συνεργασία, ο Δήμαρχος Ανδραβίδας-Κυλλήνης, Γιάννης Λέντζας, δήλωσε: «Η δημοτική αρχή παραμένει σταθερά προσηλωμένη στην οικονομική ανάπτυξη και εξωστρέφεια του Δήμου μας, με τον Άραξο και το Επιχειρηματικό Πάρκο να αποτελούν τους δύο κεντρικούς πυλώνες αυτής της προσπάθειας. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι μέσα από την εξωστρέφεια και τη στήριξη των τοπικών επιχειρήσεων, διαμορφώνουμε νέες, πραγματικές ευκαιρίες προόδου για τον τόπο μας. Δίνουμε, λοιπόν, ιδιαίτερη έμφαση στη δημιουργία μιας “ομπρέλας” προστασίας και ανάπτυξης για τον επαγγελματικό κόσμο της περιοχής. Μέσα από τη διαρκή συνεργασία με το Επιμελητήριο, επιδιώκουμε να παρέχουμε εξειδικευμένα εργαλεία και συμβουλευτικές υπηρεσίες, επιτρέποντας στους τοπικούς επαγγελματίες να ανταποκριθούν με επιτυχία στις προκλήσεις της σύγχρονης αγοράς. Αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της κοινής στρατηγικής αποτελεί και η εορταστική καμπάνια που υλοποιείται ήδη ενόψει του Πάσχα, μέσα από την οποία καλούμε όλους τους συνδημότες μας να στηρίξουν έμπρακτα τα καταστήματα του Δήμου μας». Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ηλείας, Κώστας Λεβέντης, σημείωσε: «Ως Επιμελητήριο, αναζητούμε διαρκώς σύγχρονους τρόπους στήριξης της εξωστρέφειας των επιχειρήσεών μας. Σε αυτή την κοινή προσπάθεια, ο Δήμος Ανδραβίδας-Κυλλήνης αποτελεί στρατηγικό εταίρο για τη δημιουργία υποδομών εφοδιαστικής αλυσίδας (logistics). Η ανάπτυξη ισχυρών αλυσίδων αξίας, με επίκεντρο το αεροδρόμιο του Αράξου, έχει τη δυναμική να προσδώσει τεράστια υπεραξία στα εξαιρετικά αγροδιατροφικά προϊόντα της περιοχής, ανοίγοντας νέους δρόμους για τους παραγωγούς και τις επιχειρήσεις μας. Παρακολουθούμε στενά τις εξελίξεις, έχοντας πάντα στο επίκεντρο τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και παράλληλα χαιρετίζουμε τον σχεδιασμό για το Επιχειρηματικό Πάρκο Ανδραβίδας-Κυλλήνης καθώς πρόκειται για μια αναγκαία υποδομή που θα λειτουργήσει ως δομικός πυλώνας ανάπτυξης για την ευρύτερη περιοχή. Κλείνοντας, θα ήθελα να απευθύνω ένα θερμό κάλεσμα σε όλους τους Ηλείους να στηρίξουν έμπρακτα τον τόπο μας, πραγματοποιώντας τις πασχαλινές τους αγορές από τα τοπικά καταστήματα — μια πράξη απλή, αλλά με πραγματική αξία για την τοπική μας οικονομία». [...]
7 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Λογοτεχνία / Χρονογράφημα    Το Χρονογράφημα της Δευτέρας                                     με την Ήρα Αλ. Κάζογλη         Ανάσταση     Για όσους από μας είχαμε την τύχη να είμαστε παιδιά στην επαρχία, η πορεία προς το Πάσχα και την άνοιξη μέσα από την ορθόδοξη Μεγαλοβδομάδα, ήταν μια εμπειρία που τη βιώσαμε με ένταση. Μια εμπειρία σαν τελετουργική μύηση που συνδυάζει ήθη, έθιμα, αρώματα,γεύσεις, μυρωδιές, αλλά πάνω απ’όλα τη διάθεση να πλησιάσουμε  ο ένας τον άλλο με αγάπη. Από τα Θεία Πάθη στην Ανάσταση, ο δρόμος είναι και σήμερα ο ίδιος. Ίδια είναι η πορεία, όπου το πένθος έχει μέσα του την προσμονή της λύτρωσης. Μια αποκαλυπτική αίσθηση συνέχειας, όπου δοξάζεται η ζωή, η ελπίδα. Λύπη, χαρά, Ανάσταση, μέσα σε μοβ βιολέτες, πολύχρωμες λαμπάδες και κόκκινα αυγά. Κι η γιορτή γίνεται ένα ακόμη σημάδι στη διαδρομή του καθενός μας, το θείο δράμα της άφατης θλίψης μας οδηγεί νομοτελειακά σε μια δοξολογία στη ζωή και στις χαρές της, σ’αυτό για το οποίο αγωνιούμε κι ελπίζουμε, στη λύτρωση από τη φθορά, σε λίγη δυσεύρετη αισιοδοξία. Στη μεταβολή. Η Ανάσταση δοξάζει αυτό ακριβώς, τη μεταβολή από το σκοτάδι στο φως. Την ώρα που οι καμπάνες σημαίνουν θριαμβικά, το Φως από τις λαμπάδες μας φωτίζει το πιο πυκνό σκοτάδι. Ένας καινούργιος κόσμος έρχεται, μπορούμε να ελπίσουμε το αδύνατο. Ανήμερα το Πάσχα, οι μαγειρικές παραδόσεις και τα έθιμα που επαναλαμβάνονται, μας δημιουργούν ένα αίσθημα ασφάλειας, η διατήρηση της φλόγας, μια εμπειρία συλλογική. Το γλέντι, το τραγούδι κι ο χορός ξορκίζουν το θάνατο. Γιορτάζουμε, επικοινωνούμε, δημιουργούμε δεσμούς,  είμαστε συντροφιά. Οι ευχές, η μόνη μας καταφυγή. Κι όσοι μας λείπουν, ιερά κειμήλια στις αποθήκες της μνήμης αλλά και παρόντες, αν σηκώσουμε το κεφάλι ψηλά στον ουρανό νιώθουμε το αιώνιο Φως τους.      Η.Κ. [...]
5 Απριλίου, 2026Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Λογοτεχνία / ΠΟΙΗΣΗ      Το ποίημα της Κυριακής Με το ποίημα «Λάζαροι» της Γλυκερίας Μπασδέκη       Γράφει η Καλλιόπη Ι. Δημητροπούλου Φιλόλογος, ποιήτρια, συγγραφέας   ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΡΙΑ   H Γλυκερία Μπασδέκη γεννήθηκε στη Λάρισα το 1969. Σπούδασε Ιστορία, ελληνική φιλολογία και δημιουργική γραφή. Ζει στην Ξάνθη και εργάζεται  ως φιλόλογος στη μέση εκπαίδευση. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές “Είναι επικίνδυνο ν’ ανοίγεις την πόρτα σου σε άγνωστες μικρές” (Πλέθρον, 1989), “Σύρε καλέ την άλυσον” (Ενδυμίων, 2012, β’ έκδ. Bibliotheque, 2014), “Η Θεόδωρος Κολοκοτρώνης” (Bibliotheque, 2016) και “Μία βοήθεια, παρακαλώ!” (Bibliotheque, 2018). Διηγήματά της συμπεριλαμβάνονται σε συλλογικές εκδόσεις. Διατηρεί το blog “Crying Game” (lifo.gr) και αρθρογραφεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Στο θέατρο έχουν παρουσιαστεί τα έργα της “Στέλλα travel/η γη της απαγγελίας” (σκην. Bijoux de kant/Γ. Σκουρλέτης, Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης, 2013), “Ραμόνα travel/η γη της καλοσύνης” (σκην. Bijoux de kant/Γ. Σκουρλέτης , Φεστιβάλ Αθηνών, 2014), “Donna abbandonata ή Πολύ με στεναχωρήσατε κύριε Γιώργο μου” (σκην. Θ. Γκόνης, Φεστιβάλ Φιλίππων, 2014), “Αχ!/(ξανα)διαβάτττζοντας την κερένια κούκλα του Χρηστομάνου” (σκην. Bijoux de kant/Γ. Σκουρλέτης, Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης, 2014), που εκδόθηκαν σ’ έναν τόμο (“Τέσσερα θεατρικά”, εκδ. Bibliotheque, 2015).   Ας διεισδύσουμε στην υπαρξιακή ειρωνεία του ποιήματος:   ΛΑΖΑΡΟΙ   Tου Λαζάρου γιορτάζουν οι ξεγραμμένοι. Τους έχεις κάνει τα μνημόσυνα, έβγαλες και το φραπεδάκι της παρηγοριάς, μην τους είδατε μην τους απαντήσατε, είπες. Κι έρχεται το Σάββατο και σου την φέρνουν. Κλαπ κλαπ το ξεφορτώνονται το σάβανο και σου χτυπάνε το κουδούνι πρωινιάτικα. Οι νεκραναστημένοι. Αυτοί που δεν υπολόγιζες. Αυτοί που πίνεις απ΄ το ποτήρι τους και τρως απ’ το πιάτο τους. Άντε τώρα να κρύψεις τον καινούριο στην ντουλάπα. Άντε τώρα να εξηγείς πως βρέθηκες με το κοστούμι το Παρασκευόπουλος του μακαρίτη έτοιμος για ραντεβουδάκι. Δεν είναι να το πάρεις απόφαση μαζί τους. Οι Λάζαροι έχουν τον απέθαντο. Την ξετυλίγουν την γάζα στο πι και φι. Κάθονται στο κουζινάκι και σ’ απολαμβάνουν έντρομο να σου πέφτουν τα ποτήρια απ’ το ξαφνικό. Έχουν κολλητιλίκια με τα υπερπέραντα οι Λάζαροι και θα τους ξαναδιορίσει ο Αρχηγός. Μη βιάζεσαι να τους πεθάνεις.   ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ   H ποιήτρια εμπνέεται από την ανάσταση του Λαζάρου. Παίζει με τη θρησκευτική και λαϊκή φόρτιση του «Λαζάρου» (γίνεται αναφορά στην ανάσταση), αλλά τη μεταφέρει σε μια σύγχρονη, ειρωνική και σχεδόν σατιρική πραγματικότητα. Βασική ιδέα του ποιήματος είναι οι άνθρωποι που έχουμε «ξεγράψει». Σχέσεις που θεωρούμε τελειωμένες, πρόσωπα που νομίζουμε ότι ανήκουν στο παρελθόν. Η ποιήτρια τους παρουσιάζει σαν «νεκραναστημένους» αφού  επιστρέφουν απρόσμενα, ανατρέποντας την ψευδαίσθηση ότι έχουμε κλείσει το κεφάλαιο μαζί τους και έχουμε προχωρήσει. Με γλώσσα καθημερινή, με χιούμορ και έντονες εικόνες (το σάβανο που «ξεφορτώνεται», το κουδούνι που χτυπά πρωί), δημιουργεί ένα σκηνικό σχεδόν κωμικοτραγικό. Η ειρωνεία κορυφώνεται στις σκηνές αμηχανίας, όπου ο αφηγητής προσπαθεί να κρύψει τη νέα του ζωή («τον καινούριο στην ντουλάπα») από το παρελθόν που επιστρέφει. Οι «Λάζαροι» συμβολίζουν: το παρελθόν που δεν πεθαίνει εύκολα τις σχέσεις που αφήνουν ανοιχτούς λογαριασμούς τη συναισθηματική αυταπάτη ότι μπορούμε να «θάψουμε» ανθρώπους μέσα μας Στην κατακλείδα του ποιήματος δίνει και το βασικό μήνυμα: μην είσαι βιαστικός να «τελειώνεις» με τους ανθρώπους. Κάποια πράγματα επιστρέφουν, είτε γιατί δεν έκλεισαν σωστά είτε γιατί έχουν βαθύτερη σημασία απ’ όσο νομίζαμε. Η ποιήτρια συνδυάζει το χιούμορ και την υπαρξιακή παρατήρηση, δείχνοντας πόσο απρόβλεπτες και ανθεκτικές είναι οι ανθρώπινες σχέσεις. [...]