Η μεγάλη καλλιτεχνική και αγωνιστική μορφή του Κώστα Καζάκου στα πλατό των άστρων

Ημερομηνία: 14-09-2022

Ο σπουδαίος συμπολίτης ηθοποιός του ήθους και της αγωνιστικότητας Κώστας Καζάκος στα αστρικά τώρα πλατό του Σύμπαντος!

 

 

Ένας σπουδαίος καλλιτένης με πολλά χαρίσματα, με ωραία βροντώδη φωνή και με μια μεγάλη δημοκρατική καρδιά, ο αγαπημένος ηθοποιός του ήθοθς, της ευπρέπειας και της αγωνιστικότητας, ο Κώστας Καζάκος, δεν είναι πια κοντάμας…  Τρίτη 13 του Σεπτέμβρη 2022 πήρε το δρόμο της υπέργειας μετανάστευσης προς τη χορεία των μεγάλων αστεριών, στον δημιουργικό πυρήνα του Σύμπαντος!

Ο Κώστας Καζάκος  «έφυγε» σε ηλικία 87 ετών. Τις τελευταίες εβδομάδες νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», αντιμετωπίζοντας σοβαρό αναπνευστικό πρόβλημα και σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν ο θάνατός του οφείλεται σε πολυοργανική ανεπάρκεια. Στο παρελθόν είχε νοσήσει από κορωνοϊό και σύμφωνα με πληροφορίες αυτό είχε δυσχεράνει την κατάσταση με την ήδη επιβαρυμένη υγεία του.

Ο Κώστας Καζάκος γεννήθηκε το 1935 στον Πύργο Ηλείας. Στα 18 του, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για να σπουδάσει παιδαγωγός ωστόσο η αριστερή κληρονομιά του πατέρα του έγινε λόγος αρνητικής αντιμετώπισής του από το πανεπιστήμιο. Του ζητούσαν χαρτί κοινωνικών φρονημάτων και επειδή δεν το είχε, δεν του επέτρεψαν την εγγραφή του στη σχολή. Έτσι, άλλαξε σταδιοδρομία και φοίτησε στην Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου (1953-1956) και στην Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν (1954-1957).

Υπήρξε αντιπρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, γενικός γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Ελεύθερου Θεάτρου και Πρόεδρος της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης. Ιδρυτικό μέλος του Ελληνοαραβικού Συνδέσμου και μέλος της Επιτροπής Αδείας Άσκησης του Επαγγέλματος του Ηθοποιού. Τιμήθηκε με τον «Χρυσό Απόλλωνα», βραβείο ηθοποιού Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου Αθηνών το 1967, και Α΄ Χρυσό Βραβείο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1973 για την αρτιότερη θεατρική παραγωγή («Λυσιστράτη»).Τιμήθηκε ακόμα με το Βραβείο της Ένωσης Θεατρικών Συγγραφέων και Κριτικών για το σύνολο της προσφοράς του.

Από το 1968 μέχρι το 1992 υπήρξε παντρεμένος με την ηθοποιό Τζένη Καρέζη, με την οποία απέκτησε τον γιο τους, τον επίσης ηθοποιό Κωνσταντίνο Καζάκο (γενν. 1969). Από το 1997 έως σήμερα ήταν παντρεμένος με την ηθοποιό Τζένη Κόλλια, με την οποία είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά: τον Αλέξανδρο (γενν. 1997), την Άρτεμι-Γεωργία (γενν. 1998), την Ηλέκτρα (γενν. 2002) και τη Μάγια (γενν. 2008). Η Άρτεμις-Γεωργία έχασε τη ζωή της στις 25 Ιουνίου 1999, σε ηλικία 8 μηνών και μία εβδομάδα μετά την βάπτισή της, πάσχοντας από μία σπάνια ασθένεια.

Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2007 και του Οκτωβρίου 2009 εκλέχθηκε βουλευτής με το ΚΚΕ, ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας.

Ο Κώστας Καζάκος έχει αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι του στο θέατρο. Διακρίθηκε για τη συμμετοχή του στις παραστάσεις: Η μικρή μας πόλη, Η αυλή των θαυμάτων, Η κυρία δεν με μέλλει, Ασπασία, Το μεγάλο μας τσίρκο, Πάπισσα Ιωάννα, Η Παναγία των δολαρίων, Πολίτες δεύτερης κατηγορίας, Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ.

Από το 1973 είχε συχνή συμμετοχή και σε τηλεοπτικές σειρές ως ηθοποιός ή ως σκηνοθέτης, όπως Μαρίνα Αυγέρη, Μεγάλη περιπέτεια, Ο μεγάλος ξεσηκωμός, Μαύρη χρυσαλλίδα, Κλειστά παράθυρα, Τμήμα ηθών, Το γελοίον του πράγματος, Εκτός πορείας, Βέρα στο δεξί, Ζωή ξανά.

Ο πολιτικός κόσμος αποχαιρετά με θλίψη τον μεγάλο ηθοποιό

Τη θλίψη του για τον θάνατο του Κώστα Καζάκου, σπουδαίου ηθοποιού και πρώην βουλευτή του ΚΚΕ  εκφράζει μέσα από συλλυπητήρια μηνύματα ο πολιτικός κόσμος της χώρας.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, σημειώνει σε ανάρτησή του στο Twitter ότι ο θάνατός του είναι μεγάλη απώλεια τόσο για την Τέχνη, όσο και για την δημόσια ζωή ως βουλευτής:

«Με θλίψη πληροφορήθηκα τον θάνατο του Κώστα Καζάκου. Μιας πληθωρικής και δυναμικής προσωπικότητας, που υπήρξε διαρκώς παρούσα στην Τέχνη, όπως και στη δημόσια ζωή ως βουλευτής. Και από τις δύο θα λείψουν, τώρα, τόσο η επιβλητική του εμφάνιση, όσο και η χαρακτηριστική φωνή του», αναφέρει στην εν λόγω ανάρτησή του  ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

ΚΚΕ: <<Αποχαιρετούμε τον πολύτιμο σύντροφό μας Κώστα Καζάκο>>

Με βαθιά συγκίνηση η ΚΕ του ΚΚΕ,  αποχαιρετά τον σπουδαίο Έλληνα θεαντράνθρωπο Κώστα Καζάκο, του οποίου υπήρξε βουλευτής, αλλά και μια μεγάλη προσωπικότητα, με δυνατή τρανταχτή βροντώδη φωνή από τον πνευματικό χώρο εργασίας του,  καθώς και δημοκρατική αγωνιστικότητα, από τη μεγάλη του καρδιά! Η ανακοίνωση του ΚΚΕ για τη μεγάλη απώλεια του Κώστα Καζάκου  έχει ως ακολούθως :

<<Με βαθιά θλίψη και συγκίνηση αποχαιρετούμε έναν από τους μεγάλους του θεάτρου, τον αγαπημένο, τον πολύτιμο σύντροφό μας στα μικρά και τα μεγάλα, στα εύκολα και τα δύσκολα, στις χαρές και τις πίκρες της ζωής και του αγώνα, Κώστα Καζάκο.

Ο Κώστας Καζάκος δεν ήταν μόνο προικισμένος ηθοποιός, σκηνοθέτης και μεταφραστής θεατρικών έργων. Ήταν μια γενναιόψυχη προσωπικότητα, με διεισδυτικό στοχασμό και βαθιά συνείδηση της κοινωνικής αποστολής της τέχνης να εξανθρωπίζει τον άνθρωπο. Όσα σπουδαία κατάφερε στον χώρο της τέχνης δεν τα όφειλε απλά στα δώρα που του χάρισε η φύση, την κραταιά φωνή, την αγέρωχη αρρενωπή μορφή, το επιβλητικό παράστημα, αλλά κυρίως στις ψυχικές και πνευματικές αρετές, που σμιλεύτηκαν κι ωρίμασαν κοπιαστικά και με θυσίες από τα νεανικά του χρόνια στο καμίνι της βιοπάλης και μέσα από το πάθος του για τη μόρφωση και την πνευματική καλλιέργεια.

Η αγωνιστική κληρονομιά του πατέρα του και τα προσωπικά του βιώματα τον τοποθέτησαν από νωρίς στην πλευρά των αδικημένων, στην πλευρά εκείνου “του τμήματος του λαού που κουβαλάει το μεγαλύτερο κοινωνικό βάρος”, όπως έλεγε ο ίδιος αναφερόμενος στην εργατική τάξη και τον ρόλο της στην υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Η επιλογή του θεατρικού δρόμου ήταν συνειδητή, δεμένη άρρηκτα με την πορεία της ταξικής και ιδεολογικής του συνειδητοποίησης. Από την πρώτη του θεατρική εμφάνιση μετά την αποφοίτησή του από τη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Κάρολου Κουν, στο έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ “Ο κύκλος με την κιμωλία”, αλλά και σε όλη τη διαδρομή του στο θεατρικό σανίδι και τον κινηματογράφο, ο Κώστας Καζάκος διένυσε μια εμβληματική πορεία, με πρωταγωνιστικούς ρόλους σε έργα σπουδαίων συγγραφέων, κατορθώνοντας να “δαμάσει” με καθαρό και γι’ αυτό ουσιαστικά λαϊκό τρόπο, θεατρικά κείμενα -κλασσικής και σύγχρονης δραματουργίας- που απευθύνονται στα πιο μύχια συναισθήματα και στις πιο υψηλές σκέψεις της ανθρωπότητας. Ως θιασάρχης και σκηνοθέτης επέλεγε προσεκτικά τα έργα που ανέβαζε, με κριτήριο να είναι κοινωνικά και ιστορικά χρήσιμα, όπως η παράσταση – σύμβολο του αντιδικτατορικού αγώνα “Το μεγάλο μας τσίρκο”.

Το 2023 θα συμπλήρωνε 70 χρόνια προσφοράς στο θέατρο. Ακατάβλητος μέχρι το τέλος υπηρέτησε τη δραματική τέχνη με πίστη και πάθος θεμελιωμένα στη βαθιά εκτίμηση για τη δύναμή της, στην άποψή του ότι το θέατρο “παρέχει παιδεία και είναι η πιο λαϊκή, επίκαιρη, άμεσα κατανοητή και ζωντανή τέχνη”, στην πεποίθησή του ότι “το θέατρο σίγουρα δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, μπορεί όμως να αλλάζει τους ανθρώπους” όπως έλεγε.

Πιστός στον δημιουργικό και διαπαιδαγωγητικό ρόλο της προοδευτικής τέχνης και έχοντας εμπιστοσύνη στις αστείρευτες δυνατότητες του εργαζόμενου λαού, ο Κώστας Καζάκος αφιέρωσε όλη του τη ζωή, τη σκέψη, το συναίσθημα και το ταλέντο του στο να μας βοηθήσει “να συνειδητοποιήσουμε τη δύναμή μας, να ανεβάσουμε το ηθικό μας και αποφασιστικά να αποκεφαλίσουμε το ανθρωπόμορφο τέρας που μας καταστρέφει τη ζωή”.

Αισθάνονταν πάντα την τέχνη ως αγώνα για ανάταση, πρόοδο, εξέλιξη που δεν σταματάει ποτέ και θεωρούσε σύμφυτη με τον καλλιτέχνη την αγωνιστική στάση ζωής, την οποία ο ίδιος ακολούθησε σταθερά και αταλάντευτα μέχρι το τέλος. Ανταποκρινόμενος στην ιστορική αναγκαιότητα της εποχής μας, ο Κώστας Καζάκος συστρατεύθηκε επί δεκαετίες, στην πρώτη γραμμή, με το ΚΚΕ, ακόμα και από τη θέση του βουλευτή του, πάντα παρών σε όλους τους αγώνες του εργατικού-ταξικού και του αντιϊμπεριαλιστικού κινήματος.

Η πολιτική δράση του ήταν μια αρμονική συνύπαρξη της ζωής και της καλλιτεχνικής πράξης. Η ιδεολογία του καθόριζε τη ζωή του και αυτό έβγαινε αβίαστα και στη δουλειά του. Δεν μπορούμε να διακρίνουμε στον Κώστα Καζάκο την πολιτική δράση από την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Πρώτα από όλα με το έργο του υπηρέτησε τα προωθημένα κοινωνικά ιδανικά του και την τάξη- φορέα τους κι έπειτα, με την ενεργή παρουσία του σε όλες τις μεγάλες πολιτικές μάχες, επιβεβαίωσε όσα με το έργο του εννοούσε.

Ο σύντροφος Κώστας θα μείνει στις καρδιές μας, θα μείνει στις καρδιές όλου του κόσμου του λαϊκού, αυτού του “εχθρού λαού”, που τόσο αγαπούσε και τόσο του έμοιαζε με την απλότητα, τη ζεστασιά και τη λαϊκότητα της μεγάλης του ψυχής. Δεν θα ξεχαστεί, γιατί ήταν ένας γεμάτος πάθος και δύναμη πρωταγωνιστής, όχι απλά στη σκηνή, στα πλατό, στις εξέδρες των διαδηλώσεων, αλλά τελικά στην Ιστορία. “Λαχτάρησε μια χώρα” όπου ο λαός θα πάψει “να περιμένει μάταια τον καιρό”. Και αν οι λίγοι αυτό δεν του το συγχωρούν, είναι μια επιβεβαίωση ότι έκανε το καθήκον του σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος, είναι μια επιβράβευση της ζωής του. Οι μέρες που ο λαός “θα αρνιέται πια να βλέπει τον δρόμο του κλειστό”, οι μέρες που λαχτάρησε, αργά ή γρήγορα, θα ‘ρθουν. Θα φροντίσουν γι’ αυτό όλοι εκείνοι που συνεχίζουν τη ζωή του, παλεύοντας για έναν ανώτερο πολιτισμό σε μια ανώτερη κοινωνική οργάνωση.

Εκφράζουμε τα βαθιά μας συλλυπητήρια στην αγαπημένη του σύντροφο Τζένη, τα παιδιά, τα εγγόνια του και όλους τους δικούς του>>.


Ροή