ΓΙΑΝΝΗ ΕΦΥΓΕΣ ΝΩΡΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΠΕΡΝΑΣ ΣΤΗΝ ΠΥΛΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ
Θάνατος των ανηκέστων κακών ιατρός (Ο θάνατος είναι ο γιατρός για τα κακά που είναι αγιάτρευτα) – Αισχύλος
Ο θάνατος λοίσθος ιατρός κακών (Ο θάνατος είναι ο τελευταίος γιατρός στις συμφορές) – Σοφοκλής

Ένας από τους δραστήριους και ενεργούς πολίτες αυτού του τόπου, με αγωνιστικό παρελθόν για την ελευθερία και τη δημοκρατία ενός λαού και μιας χώρας, ο Ακτινολόγος Γιάννης Μπούρης, ξεκίνησε το μακρινό ταξίδι του προς την αθανασία!
Έφυγε νωρίς στα 74 του χρόνια, και δεν είχε παρά ένα μόνο χρόνο που είχε βγει στη σύνταξη… Δυστυχώς η αγιάτρευτη εν πολλοίς μέχρι σήμερα αρρώστια τερμάτισε τον βίο ενός δημιουργικού ανθρώπου και εξαίρετου επιστήμονα!
Από τα πρωτοκλασάτα στελέχη του Φοιτητικού Κινήματος και από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου Ηλείων Σπουδαστών αγωνίστηκε για την αποκατάσταση της δημοκρατικής και ελεύθερης ζωής στην Ελλάδα, με κορυφαίες αγωνιστικές συμμετοχές στις πιο μεγαλειώδεις εκφάνσεις της Αντίστασης ενάντια στο δικτατορικό καθεστώς, στην Εξέγερση της Νομικής τον Φεβρουάριο του 1973 και στην Εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του ιδίου έτους.
Τότε που χανόταν η λάμψη των αστεριών στον ουρανό, καθώς το φως τους αρμεγόταν από τις καρδιές των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων σκεπτόμενων ανθρώπων…
Τον Μάρτιο του 1974 συνελήφθη από τα όργανα της Χούντας και κρατήθηκε στη Γενική Ασφάλεια Αθηνών.
Στον επιστημονικό του χώρο άσκησε με ευσυνειδησία το καθήκον του και έχαιρε της εκτίμησης των συμπατριωτών μας.
Στον πολιτιστικό χώρο άνοιξε διάπλατα το ενδιαφέρον του και υπήρξε από τα κορυφαία ιδρυτικά στελέχη του Φιλοτεχνικού Ομίλου Πύργου, καθοριστικός πρόδρομος των μετέπειτα θεατρικών σχημάτων στην πόλη του Πύργου.
Στην προσωπική του ζωή δημιούργησε μία εξαιρετική οικογένεια με την συντρόφισσά του Μιμή, με την οποία απέκτησε δύο εκλεκτά παιδιά, την Νίνα και τον Θάνο.
Συμμετείχε ενεργά στα πολιτικά πράγματα της πόλης του και υπήρξε εκ των κορυφαίων συνεργατών του τότε υποψήφιου Δήμαρχου Πύργου Μάκη Παρασκευόπουλου, για τον οποίο είχε κάνει μεγάλο αγώνα.
Με τον Γιάννη αγωνιστήκαμε επίσης μαζί, για την εγκατάσταση του 4ου Λυκείου Πύργου, στο χώρο που βρίσκεται σήμερα, μέσα σ΄ ένα κλίμα φορτισμένο και δύσκολο.
Όταν χάνεις ένα φίλο και συναγωνιστή η θλίψη είναι βαριά, αλλά όσοι τον κόσμο τον βλέπουν με άλλα μάτια, δεν ζουν μοιρολατρικά, αλλά αγωνιστικά…
Γιάννη, η Αγωνιστική Έπαλξη της χώρας μας, η ΑΥΓΗ του Πύργου Ηλείας, σε αποχαιρετά και κάποια στιγμή, όταν και πάλι συναντηθούμε, θα χαιρετηθούμε, όπως πάντα, με τον αγωνιστικό χαιρετισμό, <<γεια σου σύντροφε>>!
Στη Μιμή και τα παιδιά σας, καθώς και τους άλλους συγγενείς θερμότατα συλλυπητήρια.
Καλό σου ταξίδι φίλε στην αέναη αστρική διαδρομή του Συμπαντικού Φωτός!
ΑΝΚ