ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΝΟΤ. ΔΥΤ. ΕΛΛΑΔΑΣ ΛΕΩΝΙΔΑ Γ. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ
Δύο καινούργια ποιήματα του Λεωνίδα Γ. Μαργαρίτη

ΓΗ ΜΟΥ
Ηλεία μου.
Εδώ το πρώτο κλάμα,
το πρώτο χαμόγελο,
το πρώτο καρδιοχτύπι.
Θύμα εκούσιας προσφυγιάς.
Ένας ανέστιος τσιγγάνος,
κάθε φορά που επιστρέφω,
με πληγώνεις.
Γεύτηκα τους καρπούς σου,
πριν τους μολύνουν
τα φυτοφάρμακα κι ορμόνες.
Βύζαξα στο στήθος σου,
το αγνό και παρθένο γάλα σου.
Φυγάς των καταστάσεων
από τη φιλόξενη γη σου.
Επιστρέφω κάθε φορά,
προσκυνητής του κάλλους σου,
και φεύγω νοσταλγός
και υμνητής σου.
Αφήνω πίσω μου τη θλίψη,
με ένα καντήλι
και μια ανάμνηση που καίει
στην καρδιά.
Έρχομαι και φεύγω,
με βαριά σκέψη και καρδιά.
Φεύγω, κι οι σκέψεις μου,
ριζώνουν βαθύτερα στη γη σου,
ώσπου να μ’ αγκαλιάσεις οριστικά.
Ηλεία μου.
Μητέρα της ΄Ηλιδας
και της Ολυμπίας,
γη των προγόνων μου,
πίνω από το γέννημα
της αμπέλου σου,
ένα ποτήρι πίκρας και χαράς!…
Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης
****************************************
****************************************
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ ΣΤΟ ΧΩΡΙΌ ΜΟΥ
Θέλω σήμερα να επιστρέψω στο χωριό μου.
Σε εκείνο το πλίθινο σπίτι μας
κι ας το είχε ερειπώσει ο εγκέλαδος
κι ας το είχα αποτελειώσει ο ίδιος .
Θέλω να ξαναμοιραστώ εκείνο το σπίτι
με τις αγελάδες μας,
κι ας μην υπήρχε κανένας από τους ενοίκους του.
Είχαν φύγει έγκαιρα κατά καιρούς.
Σήμερα θέλω να επιστρέψω στο χωριό μου
σε κείνο το πλίθινο σπίτι μας.
Αρκετά περιπλανήθηκα στα ξένα.
Αρκετά έγινα δούλος σε πολλούς αφεντάδες.
Και τι δεν έκανα μακριά από το χωριό μου
Σερβιτόρος ,πλανόδιος δοσατζής,
Υπάλληλος Τυπογραφείου, Βιβλιοθήκης,
Φοιτητής,
Λογιστής,
Προϊστάμενος φορολογικού Βιομηχανίας και
πάλι Φοιτητής και τέλος
Δικηγόρος.
Πρόεδρος του Συλλόγου Ηλείων.
Πρόεδρος Πολιτιστικών Συλλόγων.
Πρόεδρος Πολυτέκνων.
Αντιπρόεδρος Α.Σ.Π.Ε..
Δημοτικός Σύμβουλος της Πάτρας.
Πρόεδρος Δημοτικής Βιβλιοθήκης.
Νομαρχιακός Σύμβουλος Αχαΐας.
Υποψήφιος Βουλευτής Ηλείας.
Έχτισα οικογενειακή στέγη.
Δημιούργησα Οικογένεια.
Έκανα και σπούδασα τέσσερα παιδιά .
Απέκτησα και τρείς εγγονούλες.
Αρκετά.
Σήμερα θέλω να επιστρέψω στο σπίτι μου
Στο πλίθινο εκείνο σπίτι μου!…
Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης