ΑΚΟΥΣΤΕ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΚΑΛΟΙ ΣΑΣ ΣΥΝΙΣΤΩ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΧΩΡΙΖΩ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΤΗΣ ΕΚΛΕΚΤΗΣ ΜΑΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΔΑΣ ΗΡΑΣ ΑΛ. ΚΑΖΟΓΛΗ ΩΣ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΡΑΨΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ…
Το Χρονογράφημα της Δευτέρας
με την Ήρα Αλ. Κάζογλη

Ας κοιτάξουμε
επιτέλους το φεγγάρι
Αν και η στήλη δεν ασπάζεται βουδιστικές διδασκαλίες και λοιπές ανατολικές φιλοσοφίες, παρόλο που τις σέβεται όπως κάθε ανθρώπινη έκφραση, βλέποντας το νέο φεγγάρι των ημερών στον ουρανό, θυμήθηκε μια πασίγνωστη βουδιστική παροιμία που λέει “έδειχναν σε κάποιον το φεγγάρι κι εκείνος κοίταζε το δάχτυλο”. Εννοεί πως κάποιος δεν καταλαβαίνει το νόημα πίσω από αυτό που του δείχνουν ή του λένε και μένει προσκολλημένος στο απλό, το υλικό.
Εξαιρετική αυτή η παροιμία και μπορεί να εφαρμοστεί σε τόσες στιγμές της ζωής του κάθε ανθρώπου. Γιατί η ζωή χωρίζεται σε αυτούς που έχουν το θάρρος και την ευγένεια να αναδείξουν το άξιο θαυμασμού και σε αυτούς που διαλέγουν το δάχτυλο.
Τέτοιου είδους παρανοήσεις μπορεί να τον μπερδέψουν κάποιον. Από πού να κρατηθεί, να σταθεί, να κοιτάξει ψηλά στον χάρτη του ουρανού να δει το φεγγάρι και να βουλιάξει στο χρώμα του. Τα πόδια του ακίνητες κολώνες φτιαγμένες από πορσελάνη, δεν προχωράει, φοβάται μη ραγίσει. Κοιτάζει αλλού, αδυνατεί. Έτσι έχει μάθει, φαίνεται.
Δύσκολη υπόθεση να κοιτάζεις το φεγγάρι. Απαιτεί να μάθεις ν’ αγαπάς το φως του αλλά να μην το έχεις ανάγκη να σε φωτίσει, να είσαι ξεκάθαρος και φωτεινός ο ίδιος, από την δική σου προσωπική λάμψη. Τότε μόνο μπορούμε να κοιτάξουμε αυτό που είναι πραγματικά σημαντικό.
Ας κοιτάξουμε, λοιπόν, επιτέλους το φεγγάρι κι όχι το δάχτυλο. Την ουσία κι όχι τις ασήμαντες λεπτομέρειες. Ένα απόσπασμα ζωής, ένα όνειρο, τον δρόμο που θέλουμε να πάρουμε. Την ταυτότητά μας. Σε λίγες μέρες πανσέληνος.
Η.Κ