Ένα εξαιρετικό ποίημα απότη νέα ποιητική συλλογή της συγγραφέα από Ηλεία Λίτσας Δημητροπούλου

Ημερομηνία: 18-02-2022

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΣΕΛΑΝΑΣ

 

 

Μεταξύ ύπνου και βαρδάρη

ανάβει η αδερφή μου η σελάνα

την πυροστιά της στα πλακόστρωτα

και καταφτάνουν οι θείοι ποιητές

με τα ιερά τους σύνεργα

να με αποδομήσουν.

Πρώτος ο ποιητής από το Ζάντε

με τη «Φεγγαροντυμένη» του στην άβυσσο

κατεβαίνει τις σκάλες.

«Πώς από δω», τον ρώτησα.

«Να, σαν λαμπάδιασε κι ο ουρανός

κείτομαι στο χωμάτινο στρώμα

με τις κακογραφίες να παλεύω»

μ’ αποκρίθηκε.

Και παραπίσω ο ποιητής της Πρέβεζας

τον αναγνώρισα από το ψάθινο καπέλο

και το σιδερικό να σκανδαλίζει τον κρόταφο.

Στο χέρι σφιχτά η παλιά φωτογραφία

με τις φτερούγες του κάτω από τον ευκάλυπτο.

Aπό σκαλί σε σκαλί κι άλλοι

ο Σάρλ, ο Πωλ, ο Αρθούρος*

με τα στοιχεία ταυτότητάς τους σε απόγνωση

κουβαλούσαν ψήγματα ουρανού στο μέτωπο.

Ο Αλεξανδρινός στο πρώτο τo σκαλί.

«Αιδεσιμότατε», του λέω

«ξέρετε, ποια ώρα νυχτώνει ακριβώς;»

Σκούπισε τα γυαλιά του και

«όταν κυλάει το μεγάλο δάκρυ»

μ’ απάντησε.

 

*Mπωντλαίρ, Βερλαίν, Ρεμπώ

Καλλιόπη Ι. Δημητροπούλου

Aπό την νέα ποιητική συλλογή με τον τίτλο “Τα παιδιά της Σελάνας”, εκδόσεις “Δρόμων”.

 


Ροή