ΕΝΑ ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΗΛΕΙΑΣ ΠΟΥ ΕΣΒΗΣΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΔΕΚΑ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ *** Ο ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΜΑΣ ΑΛΕΚΟΣ ΚΑΖΟΓΛΗΣ

Ημερομηνία: 12-05-2026

 

Δεκαπέντε χρόνια μακριά μας ο Αλέκος Κάζογλης

 

 

 

Συμπληρώθηκαν χτες Δευτέρα 11 του Μάη 2026, δεκαπέντε χρόνια από εκείνη τη μέρα που η ευγενική φυσιογνωμία ενός πολυσχιδούς ανθρώπου, ενός πνευματικού ανθρώπου με πλούσια λογοτεχνική και συγγραφική δράση, του Αλέκου Κάζογλη, που διετέλεσε Νομάρχης Βοιωτίας κι επίσης Ανατολικής Αττικής. Υπήρξε επίσης σημαίνον παράγοντας του Ροταριανού Κινήματος.

Διακεκριμένος Δικηγόρος ο δικανικός λόγος του οποίου άφησε εποχή. Υπήρξε στενός και εκλεκτός  συνεργάτης του Διευθυντή της ΑΥΓΗΣ Πύργου Αύγουστου Καπογιάννη και αργότερα με τους συνεχιστές του έργου του. Έτσι διατήρησε μέχρι και λίγο πριν φύγει από τη ζωή, την κοινωνικοπολιτική στήλη με τον τίτλο <<Παρεμβάσεις και Αποδράσεις>>. Από τότε και μέχρι σήμερα την στήλη χειρίζεται η κόρη του Ήρα Αλ. Κάζογλη, τόσο στη φάση της έντυπης έκδοσης, όσο και στην ηλεκτρονική ΑΥΓΗ, όπου η συνεργασία αυτή επέχει θέση χρονογραφήματος.

Στην προσωπική του ζωή δημιούργησε εξαίρετη οικογένεια με την κ. Φέφη Αλεβιζοπούλου, κόρη του αείμνηστου ιατρού χειρουργού Κων. Αλεβιζόπουλου, με την οποία απέκτησαν τη μονάκριβη κόρη τους Ήρα, στα χνάρια πλέον του πατέρα της, τόσο ως έγκριτη δικηγόρος, όσο και εξαιρετική κειμενογράφος.

Στο μακρύ ταξίδι στην αιωνιότητα η μνήμη του Αλέκου Κάζογλη μένει φωτεινή κι εμείς θα τον θυμόμαστε πάντα!

ΑΝΚ – ΑΥΓΗ Πύργου


«

Ροή
12 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Λογοτεχνία  Δεκαπέντε χρόνια μακριά μας ο Αλέκος Κάζογλης       Συμπληρώθηκαν χτες Δευτέρα 11 του Μάη 2026, δεκαπέντε χρόνια από εκείνη τη μέρα που η ευγενική φυσιογνωμία ενός πολυσχιδούς ανθρώπου, ενός πνευματικού ανθρώπου με πλούσια λογοτεχνική και συγγραφική δράση, του Αλέκου Κάζογλη, που διετέλεσε Νομάρχης Βοιωτίας κι επίσης Ανατολικής Αττικής. Υπήρξε επίσης σημαίνον παράγοντας του Ροταριανού Κινήματος. Διακεκριμένος Δικηγόρος ο δικανικός λόγος του οποίου άφησε εποχή. Υπήρξε στενός και εκλεκτός  συνεργάτης του Διευθυντή της ΑΥΓΗΣ Πύργου Αύγουστου Καπογιάννη και αργότερα με τους συνεχιστές του έργου του. Έτσι διατήρησε μέχρι και λίγο πριν φύγει από τη ζωή, την κοινωνικοπολιτική στήλη με τον τίτλο <<Παρεμβάσεις και Αποδράσεις>>. Από τότε και μέχρι σήμερα την στήλη χειρίζεται η κόρη του Ήρα Αλ. Κάζογλη, τόσο στη φάση της έντυπης έκδοσης, όσο και στην ηλεκτρονική ΑΥΓΗ, όπου η συνεργασία αυτή επέχει θέση χρονογραφήματος. Στην προσωπική του ζωή δημιούργησε εξαίρετη οικογένεια με την κ. Φέφη Αλεβιζοπούλου, κόρη του αείμνηστου ιατρού χειρουργού Κων. Αλεβιζόπουλου, με την οποία απέκτησαν τη μονάκριβη κόρη τους Ήρα, στα χνάρια πλέον του πατέρα της, τόσο ως έγκριτη δικηγόρος, όσο και εξαιρετική κειμενογράφος. Στο μακρύ ταξίδι στην αιωνιότητα η μνήμη του Αλέκου Κάζογλη μένει φωτεινή κι εμείς θα τον θυμόμαστε πάντα! ΑΝΚ – ΑΥΓΗ Πύργου [...]
12 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Λογοτεχνία / Χρονογράφημα  Το ξεχωριστό Χρονογράφημα                           με την Ήρα Αλ. Κάζογλη         Δεκαπέντε     Σε πολλά παραμύθια, ο ήρωας πρέπει να εκτελέσει μια δύσκολη αποστολή μέσα σε δεκαπέντε μέρες, για να σπάσει τα μάγια. ΄Η να φυλάξει δεκαπέντε μαγικά αντικείμενα. Σε άλλα, δεκαπέντε αδέρφια ξεκινούν μια περιπέτεια και ο μικρότερος αδερφός, ο δέκατος πέμπτος, καταφέρνει να νικήσει το δράκο ή να βρει το αθάνατο νερό. Οι αριθμοί έχουν αμέτρητες εφαρμογές, ο καθένας μας μπορεί να τις βρει και να πειστεί ότι αυτοί κυβερνούν τον κόσμο, λένε οι ειδικοί αριθμολόγοι. Και το δεκαπέντε ως αριθμός μπορεί να γίνει το όχημα ή ο οδηγός που θα μας φέρει πιο κοντά στο Φως. Την επίτευξη θαυμάτων. Για μένα είναι η αλληγορία της μνήμης. Δεκαπέντε χρόνια. Άλλο ένα ίχνος της απουσίας, άλλη μια υπενθύμιση του πόσο ισχυρός μπορεί να γίνει ένας άνθρωπος αναθεωρώντας κάθε χρονιά σκόρπια τεκμήρια περασμένης ζωής. Ψίχουλα μνήμης για να μη χανόμαστε. Ένας δρόμος που δεν είναι της επιστροφής, αλλά της πορείας σ’ ένα τοπίο του μέλλοντος. Ο δρόμος που περνάει για φέτος  από τον αριθμό δεκαπέντε των μύθων και των παραμυθιών συναρμολογεί με συνταρακτική διαύγεια μια αφήγηση απώλειας που μεγαλώνει με τον χρόνο. Δεν σταματά. Δεν μπορώ. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ψάξω με την καρδιά να βρω μια θέση στην υπερβατική ερμηνεία του κόσμου. Έχουν χαθεί κάποια βήματα, αλλά λένε πως το δεκαπέντε ενθαρρύνει την προσαρμογή, τη συνέχεια. Όμως εγώ  κρατάω αυτό το αόρατο νήμα που καθορίζει τη σημασία των πραγμάτων, για οδηγό μέσα στο χρόνο. Το κρατάω όσο μπορώ, τα δάκρια είναι αόρατα ή είναι βροχή που πέφτει, δεν ξέρω. Δεν περιμένω τίποτα. Το δεκαπέντε για μένα είναι μόνο μια χειρονομία αγάπης.     Στην Ιερή Μνήμη του Πατέρα μου.       Η.Κ. [...]
11 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Λογοτεχνία / ΠΟΙΗΣΗ  Το καθιερωμένο ποίημα της Κυριακής είναι αφιερωμένο στη Γιορτή της Μάνας     Γράφει η Καλλιόπη Ι. Δημητροπούλου Φιλόλογος, ποιήτρια, συγγραφέας   Η ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ   Η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ γεννήθηκε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1939. Γονείς της ήταν οι Γιάννης Αγγελάκης και Ελένη Σταμάτη. Ήταν πνευματική κόρη του Νίκου Καζαντζάκη, που διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον πατέρα της. Μόλις στα 17 της χρόνια δημοσίευσε στο περιοδικό «Καινούργια εποχή» το ποίημά της «Μοναξιά» μετά από παρότρυνση του Νίκου Καζαντζάκη, ο οποίος έστειλε γράμμα στον Γιάννη Γουδέλη, τον διευθυντή του περιοδικού γράφοντας: «Παρακαλώ, δημοσιεύστε αυτό το ποίημα, το έχει γράψει μία κοπέλα που δεν έχει βγάλει ακόμα το γυμνάσιο. Είναι το ωραιότερο ποίημα που διάβασα ποτέ!». Έτσι ξεκίνησε η ενασχόλησή της με την ποίηση και τη μετάφραση. Άρθρα για την ποίηση και την μετάφραση της ποίησης έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες. Το έργο της έχει μεταφραστεί σε περισσότερες των δέκα γλωσσών και ποιήματά της εμπεριέχονται σε λογοτεχνικές ανθολογίες. Αρχή και τέλος για εκείνη η ποίηση του Καβάφη. Σπούδασε ξένες γλώσσες στην Αθήνα, τη Γαλλία και την Ελβετία. Ήταν διπλωματούχος μεταφράστρια-διερμηνέας. Είχε μεταφράσει, μεταξύ άλλων, Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, Βλαντιμίρ Βλαντιμίροβιτς Μαγιακόβσκι, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ κ.ά. Απεβίωσε στις 21 Ιανουαρίου 2020. Το 1962 τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο Ποίησης της πόλης της Γενεύης (Prix Hensch). Το 1985 τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Έχει δώσει διαλέξεις και διάβασε ποιήματά της σε Πανεπιστήμια των ΗΠΑ και Καναδά (Harvard, Cornell, Darmouth, N.Y.State, Princeton, Columbia κ.α.) Το 2000 τιμήθηκε με το βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη (Ακαδημία Αθηνών). Το 2014 βραβεύτηκε με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για το σύνολο του έργου της.   Η μάνα μου κι ο Σατανάς   Τη μεγάλη Παρασκευή η Παναγιά ξαναγίνεται το πρόσωπο της ημέρας και η δική μου μάνα ξεμαρμαρώνει. Δε φοράει πια εκείνο το ροζ που τη θάψανε κι ούτε κατεβαίνει ολοένα με το κουτί της μαζί. Τη Μεγάλη Παρασκευή η μάνα μου ζωντανή, ζεστή σαν το κερί φοράει το τετριμμένο και μαζί το άλλο. Το νύχι της το προτελευταίο παχουλό στις άκρες σαν το δικό μου άγνωστη όταν κρυφοσκεπτόταν και κρυφοαμάρτανε μακριά μου σαν άρχιζε τον ατέλειωτο θάνατό της.   ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ   Το ποίημα «Η μάνα μου κι ο Σατανάς» της Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ κινείται ανάμεσα στο πένθος, τη μνήμη, τη θρησκευτικότητα και την ανθρώπινη ενοχή. Η Μεγάλη Παρασκευή λειτουργεί ως συμβολικός χρόνος επιστροφής των νεκρών και αναμέτρησης με το τραύμα της απώλειας. Το θεματικό του κέντρο είναι η ανάσταση της μνήμης της μητέρας μέσα από το θρησκευτικό κλίμα της ημέρας. Η Παναγία, ως μητέρα που πενθεί τον γιο της, καθρεφτίζει τη μορφή της προσωπικής μητέρας της ποιήτριας. Η μητέρα «ξεμαρμαρώνει», από νεκρή, ακίνητη εικόνα γίνεται ξανά ανθρώπινη, ζωντανή, αισθησιακή και ταυτόχρονα αναδεικνύονται στοιχεία όπως η σχέση κόρης μητέρας, η φθορά και ο θάνατος, η κρυφή επιθυμία και η «αμαρτία», η συνύπαρξη ιερού και ανθρώπινου στοιχείου. Με την χρήση καθημερινής γλώσσας  προσδίδει έντονη συγκινησιακή δύναμη και οι ρεαλιστικές λεπτομέρειες («το νύχι της το προτελευταίο») κάνουν τη μνήμη σωματική και απτή. Επιπλέον παρατηρούμε τη συνύπαρξη ιερού και καθημερινού (η Παναγία και η «αμαρτία», το θείο και το ανθρώπινο). Οι κοφτοί στίχοι και οι παύσεις μεταφέρουν αίσθηση εσωτερικού μονόλογου και συγκρατημένης οδύνης. Το ποίημα δεν μιλά μόνο για τη νεκρή μητέρα αλλά μεταφέρεται και στη μνήμη που ανασταίνει τους νεκρούς, στη φθαρτότητα του σώματος, στην ανάγκη να δούμε τους αγαπημένους μας ως αληθινούς ανθρώπους  και στη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αγιότητα και την ανθρώπινη αδυναμία. Η ποιήτρια βιώνει μια μεταθανάτια επανασύνδεση με τη μητέρα. Η εικόνα της δεν είναι αγιοποιημένη, αντίθετα, αποκαλύπτεται ως γυναίκα με μυστικές σκέψεις και επιθυμίες («κρυφοαμάρτανε»). Αυτό δημιουργεί μια ώριμη συναισθηματική στάση, δηλαδή η κόρη αναγνωρίζει τη μητέρα ως ξεχωριστό, σύνθετο άνθρωπο και όχι μόνο ως μητρική φιγούρα. Η κατακλείδα  («τον ατέλειωτο θάνατό της») δείχνει ότι ο θάνατος παρουσιάζεται ως μακρά διαδικασία φθοράς και όχι ως ένα στιγμιαίο γεγονός. Η ποιήτρια Αγγελάκη-Ρουκ καταφέρνει να μετατρέψει το προσωπικό πένθος σε συλλογικό στοχασμό πάνω στη μητρότητα, τη θνητότητα και την ανθρώπινη φύση. [...]
11 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Ιστορία / Κεντρικά / Κοινωνία  Πρώτος απ΄ όλους ο Κόκκινος Στρατός της ΕΣΣΔ ισοπέδωσε το Βερολίνο του Ναζισμού και κατέλαβε την Καγκελαρία του Χίτλερ και από τότε το φυσάνε και δεν κρυώνει οι όπου γης φασίστες!     Το Σάββατο 9 του Κόκκινου Αντιφασιστικού Μάη του 2026 τιμήθηκε και στον Πύργο, η μεγαλειώδης Αντιφασιστική νίκη των Λαών με επικεφαλής τον θριαμβευτή Κόκκινο Στρατό, που συνέτριψε την ανίκητη, όπως διαφημιζόταν, Πολεμική Ναζιστική Μηχανή της Χιτλερικής Γερμανίας! Την ίδια αυτή ημέρα της περίλαμπρης νίκης που τσάκισε τα Τάγματα Εφόδου και την πολεμική ισχύ της τότε παγκόσμιας υπερδύναμης της Χιτλερικής Γερμανίας, έλαβε χώρα στο ενταύθα του Πύργου Εργατικό Κέντρο εκδήλωση τιμής και μνήμης, με κύριο ομιλητή τον ρέκτη πρόεδρο του Τοπικού Παραρτήματος της ΠΕΑΕΑ και του ΔΣΕ  Σπύρο Γιακουμέλο. Ενωρίτερα έγινε κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης, επάνω στον ιστορικό λόφο του Επαρχείου, όπου δεσπόζει ανάμεσα σε Αντάρτες και Ανταρτόπουλα, η συγκλονιστική μορφή του τοπικού εθνάρχη του Αγώνα Μητροπολίτη Ηλείας Αντωνίου, αρχηγού του ΕΑΜ Πελοποννήσου. ΑΝΚ – ΑΥΓΗ Πύργου [...]
10 Μαΐου, 2026Άρθρα / Ηλεία / Ιστορία / Κεντρικά / Κοινωνία  Ηλεία: Μια επιστολή του 1956 που μοιάζει να γράφτηκε σήμερα     Γράφει ο Γιώργος Παναγιωτόπουλος Καθηγητής, Αντιπρύτανης Πανεπιστημίου Πατρών   Ένα έγγραφο του Φεβρουαρίου του 1956, με τη γλώσσα και τον δημόσιο λόγο της εποχής του, έρχεται σήμερα να μας υπενθυμίσει κάτι δυσάρεστα επίκαιρο. Στην Ηλεία, αρκετά από τα μεγάλα ζητήματα που θεωρούμε σύγχρονα έχουν πολύ βαθιές ρίζες. Η ανοιχτή επιστολή του Ιωάννη Π. Παπακυριακόπουλου, δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω, υφηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην υπουργού της υπηρεσιακής κυβέρνησης Θεοτόκη, 6.1–24.3.1950, προς τους πολίτες του Νομού Ηλείας, με ημερομηνία 12 Φεβρουαρίου 1956, δεν αποτελεί απλώς ένα ενδιαφέρον ιστορικό τεκμήριο. Διαβάζεται ως πολιτική μαρτυρία, τηρουμένων των αναλογιών, επειδή πολλά από όσα περιγράφει παραμένουν, δυστυχώς, μέχρι σήμερα ζητούμενα. Το κείμενο ήρθε ξανά στο φως μέσα από ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, του Λεχαινίτη Παναγιώτη Κόρμπα. Ένας άνθρωπος του τόπου ανασύρει από τη μνήμη ένα παλιό κείμενο -επιστολή και, χωρίς να χρειάζονται πολλά σχόλια, μας φέρνει μπροστά σε μια διαπίστωση. Η Ηλεία γνώριζε από τότε τι χρειαζόταν. Το είχε πει. Το είχε γράψει. Το είχε διεκδικήσει. Ο Ιωάννης Π. Παπακυριακόπουλος απευθύνεται στους Ηλείους ως «Αγαπητοί μου Συμπατριώται» και θυμίζει τον δεσμό του με την περιοχή όπου, όπως γράφει, «ἐγεννήθην καὶ ἔμαθα τὰ πρῶτα γράμματα, εἰς τὰ Λεχαινά πρῶτον καὶ κατόπιν εἰς τὸν Πύργον». Γρήγορα, όμως, μετακινείται από την προσωπική αναφορά στην ουσία. «Τὸν λαὸν ἐνδιαφέρουν μόνον τὰ προβλήματά του», σημειώνει. Μια φράση απλή, που ακούγεται και σήμερα σαν αυτονόητη υπενθύμιση προς κάθε δημόσιο πρόσωπο που εκπροσωπεί ή επιθυμεί να εκπροσωπήσει τους Ηλείους πολίτες. Τα προβλήματα αυτά, όπως αναφέρει, τα είχε μελετήσει «ἐπὶ τόπου καὶ μὲ πόνον» και τα εντάσσει στο «Ἡλειακὸν πρόγραμμά» του. Εκεί βρίσκεται και η ουσία της επιστολής. Εγγειοβελτιωτικά έργα, αντιπλημμυρική προστασία, άρδευση, αγροτική παραγωγή, τιμές ασφαλείας, φθηνό κόστος, αγροτική πίστη, κοινωνική ασφάλιση. Αν αφαιρέσει κανείς την καθαρεύουσα, δύσκολα θα ισχυριστεί ότι αυτά ανήκουν μόνο στο 1956. Η αναφορά στο νερό είναι η πιο χαρακτηριστική. Ο συντάκτης μιλά για «ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα» και διευκρινίζει ότι σε αυτά περιλαμβάνονται «τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα» και «ἡ ἄρδευσις». Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Πηνειός, ο οποίος, κατά την επιστολή, πρέπει να μεταβληθεί «ἀπὸ πηγὴν δυστυχίας καὶ ζημιῶν εἰς πηγὴν πλούτου καὶ εὐημερίας». Η φράση συμπυκνώνει το ηλειακό παράδοξο. Ένας τόπος με προικισμένη γη, νερό, παραγωγή και ανθρώπους της δουλειάς εξακολουθεί να διεκδικεί τα αυτονόητα. Σωστή διαχείριση υδάτων, συντήρηση δικτύων, αντιπλημμυρική προστασία, οργανωμένους ΤΟΕΒ και έργα που δεν θα αναγγέλλονται απλώς αλλά θα ολοκληρώνονται και θα λειτουργούν. Ανάλογη είναι η συζήτηση για την αγροτική παραγωγή. Η επιστολή ζητά «ἐξασφάλισιν τιμῶν ασφαλείας ἱκανοποιητικῶν» για τα προϊόντα της Ηλείας. Τότε η αναφορά γινόταν στη σταφίδα, στο βαμβάκι και στο ρύζι. Σήμερα τα προϊόντα έχουν διαφοροποιηθεί: κηπευτικά, δημητριακά, λάδι, εσπεριδοειδή, γαλακτοκομικά, τρόφιμα με δυνατότητα μεταποίησης και εξαγωγής. Το ερώτημα, όμως, παραμένει ουσιαστικά ίδιο. Πώς θα προστατευθεί ο παραγωγός από την αστάθεια των τιμών, το αυξημένο κόστος, την πίεση της αγοράς και την αδυναμία διαπραγμάτευσης; Ο Ιωάννης Π. Παπακυριακόπουλος βλέπει από τότε και τη διεθνή διάσταση. Μιλά για «προώθησιν τῆς ἐξαγωγῆς» των ηλειακών προϊόντων και προσθέτει ότι για να επιτευχθεί αυτό «πρέπει νὰ ἐξασφαλίσωμεν φθηνὸν κόστος». Οι φράσεις αυτές θα μπορούσαν να βρίσκονται σήμερα σε οποιαδήποτε σοβαρή συζήτηση για την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής αγροτικής παραγωγής. Χαμηλότερο κόστος ενέργειας, σύγχρονα αρδευτικά δίκτυα, φθηνότερες εισροές, πρόσβαση σε τεχνολογία, εργατικά και υποδομές, είναι όροι επιβίωσης για τον παραγωγό και προϋποθέσεις ανάπτυξης για τον τόπο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η αναφορά στην αγροτική πίστη. Η επιστολή ζητά «μακροπροθέσμους καὶ μεσοπροθέσμους πιστώσεις» προς τους γεωργούς, γιατί μόνο αυτές μπορούν να φέρουν «αὔξησιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος» και «μόνιμον βελτίωσιν τοῦ ἐπιπέδου τῆς ζωῆς». Δεν μιλά για προσωρινά και πενιχρά βοηθήματα αλλά για χρηματοδότηση που θα επιτρέπει επενδύσεις. Η παρατήρηση αυτή έχει σημασία ακόμη και σήμερα, σε έναν τόπο που συχνά αναγκάζεται να εκλιπαρεί για αποζημιώσεις εκ των υστέρων, αντί να διαθέτει σταθερά εργαλεία πρόληψης, εκσυγχρονισμού και παραγωγικής ανασυγκρότησης. Στο τέλος της επιστολής αναδεικνύεται και η κοινωνική πλευρά της υπαίθρου. Ο συντάκτης αναφέρεται στις «ἀγροτικαὶ ἀσφαλίσεις» και ζητά να προστατευθούν οι «γέροντες, ἀσθενεῖς καὶ ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν ἀγρόται» από την οικονομική εξαθλίωση, με ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και σύνταξη. Εδώ η αγροτική πολιτική αποκτά ανθρώπινο περιεχόμενο. Η ύπαιθρος δεν είναι μόνο παραγωγή. Είναι οικογένειες, ηλικιωμένοι, νέοι που σκέφτονται αν θα μείνουν ή θα φύγουν, χωριά που χρειάζονται υγεία, δρόμους, υπηρεσίες, πρόσβαση και καθημερινή αξιοπρέπεια. Από αυτό το σημείο και μετά, το κείμενο του 1956 παύει να λειτουργεί μόνο ως ιστορική αναφορά. Γίνεται υπόμνηση ευθύνης. Δείχνει ότι η Ηλεία δεν έπασχε από έλλειψη διάγνωσης των προβλημάτων. Τα βασικά ζητήματα είχαν εντοπιστεί από νωρίς. Υποδομές, αγροτικό εισόδημα, εξαγωγές, χρηματοδότηση, κοινωνική προστασία. Αυτό που έλειψε, σε κρίσιμες περιόδους, ήταν η συνέχεια, η ενιαία διεκδίκηση και η επιμονή στην εφαρμογή. Η φράση με την οποία ο Ιωάννης Π. Παπακυριακόπουλος υπόσχεται να εργαστεί «διὰ τὰ προβλήματά σας, διὰ τὸ ψωμί σας, διὰ τὰ παιδιά σας» συνοψίζει τον πυρήνα της πολιτικής ευθύνης. Την καθημερινότητα, το εισόδημα και το μέλλον. Γι’ αυτό η επιστολή δεν πρέπει να διαβαστεί απλώς ως ντοκουμέντο μιας προεκλογικής περιόδου του μακρινού χθες. Πρέπει να διαβαστεί ως υπενθύμιση μιας μακράς εκκρεμότητας. Η Ηλεία γνώριζε τα προβλήματά της. Τα περιέγραφε. Τα κατέγραφε με ακρίβεια. Δεν κατάφερε, όμως, στον βαθμό που απαιτούσαν οι ανάγκες της, να μετατρέψει αυτή τη γνώση σε ενιαία διεκδίκηση, τη διεκδίκηση σε δεσμευτικό σχέδιο και το σχέδιο σε εφαρμοσμένη πολιτική. Εδώ βρίσκεται το πιο ενοχλητικό συμπέρασμα. Διαβάζει κανείς ένα κείμενο του 1956 και αναγνωρίζει μέσα του τη σημερινή Ηλεία. Όχι επειδή δεν έγινε τίποτε. Έγιναν αρκετά. Αλλά όχι όσα χρειάζονταν για να αλλάξει οριστικά η αναπτυξιακή μοίρα του τόπου. Το «παλιό αυτό χαρτί», που διασώθηκε και αναδείχθηκε μέσα από τη μνήμη ενός Λεχαινίτη, δεν ανήκει μόνο στο αρχειακό υλικό του τόπου μας. Ανήκει στη δημόσια συζήτηση του σήμερα. Μας καλεί να σταματήσουμε να επαναλαμβάνουμε τα ίδια αιτήματα με διαφορετικές λέξεις και να συγκροτήσουμε, επιτέλους, ένα ενιαίο ηλειακό σχέδιο με κοινή φωνή, συγκεκριμένες προτεραιότητες και επιμονή μέχρι το αποτέλεσμα. Μην ξεχνάμε ότι  ένας τόπος δεν δικαιώνεται όταν θυμάται απλώς το παρελθόν του. Δικαιώνεται όταν παύει να αναγνωρίζει τα σημερινά του προβλήματα σε επιστολές εβδομήντα ετών. * Σημ. συντάκτη: Το παρόν άρθρο αποτυπώνει αποκλειστικά προσωπικές απόψεις του συντάκτη, οι οποίες δεν εκφράζουν και δεν αντιπροσωπεύουν, σε καμία περίπτωση, το Πανεπιστήμιο Πατρών.   [...]
10 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Λογοτεχνία  ΣΧΕΔΟΝ ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΝΑ       Αν η ψυχή έχει πατρίδα, νομίζω πως είναι η μάνα μας. Συχνά θυμώνω με τον χρόνο, τον αμείλικτο που σκάβει για χρόνια το πρόσωπό της με ρυτίδες, που μικραίνει το σώμα της, αλλά ευγνώμων και προς τον άλλο, τον μυστικό χρόνο που ζυμώθηκε μέσα μας από τις φωνές της, τις αγκαλιές της, τις ανησυχίες και τις σιωπές της. Η φωνή της δεν είναι πια ίδια. Έχει τη χροιά του ήρεμου απογεύματος. Δεν βιάζεται πια, ούτε διατάζει. Μόνο μας καλεί, με τρόπο ανεπαίσθητο, σαν γλυκιά υπενθύμιση, σαν νανούρισμα. Όπως το γαλήνιο δείλι. Την παρατηρώ κι αντιλαμβάνομαι… αυτό το σώμα, τούτη η μορφή είναι η ρίζα μου. Ο πρώτος ήχος στον κόσμο μου. Τα λόγια της ειπωμένα χρόνια τώρα, μέσα από πράξεις, βλέμματα, καμένα φαγητά, νόστιμο γέλιο, από ξενύχτια, από επιδιορθωμένα ρούχα. Τα χέρια της μικρά θαύματα από δέρμα, μου θυμίζουν σιωπηρές ιστορίες. Έπλεξαν, χάιδεψαν, μάτωσαν, κράτησαν, άγγιξαν. Ό,τι ήταν να χτιστεί, χτίστηκε μ’ αυτά. Ό,τι ήταν να σωθεί, σώθηκε. Δρύινο κουτί είσαι ρε μάνα, που ακόμα μου ψιθυρίζει «έλα, έλα κοντά μου», όταν ο κόσμος γίνεται άδικος   ΚΑΛΛΙΟΠΗ Ι. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ [...]
9 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Λογοτεχνία / ΠΟΙΗΣΗ  Με εμπροσθοφυλακή το λαμπρότατον γένος του Συνδέσμου των εν Αθήναις Πυργίων ανοίγει σήμερα Σάββατο 9 του Αναρχοαυτόνομου Μάη τα φτερά του (έρως ποιητικός είναι τούτο το πόνημα) η νέα ποιητική συλλογή του συμπολίτη Δημήτρη Κορίζη εις το κλεινόν άστυ!     Ίνα επαληθευθεί το ρηθέν <<όποιος γεννιέται σήμερα – χίλιες φορές γεννιέται>>! [...]
8 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Πολιτισμός  Και ιδού της Τέχνης το αγλάισμα αγναντεύοντας αντίκρυ το Ιόνιο! ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΤΑΞΕΩΝ…     Σήμερα Παρασκευή 8 του ανατρεπτικού Μάη του άσωτου έτους 2026 ανοίγει της γνώσης το παράθυρο στον λαμπρότατο της  Αμαλιάδας τόπο – τον Πολυχώρο Πολιτισμού – του Δήμου Ήλιδας   [...]
8 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Ρεπορτάζ  Ένας χρόνος μακριά μας ο Αγωνιστής της Αγροτιάς και της Επαναστατικής Αριστεράς Ανδρέας Κούτρας Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 6/5 ΣΤΟ ΛΑΤΣΕΙΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ ΠΥΡΓΟΥ   Ένας χρόνος συμπληρώθηκε την Τετάρτη 6 Μαϊου 2026, από τότε που έφυγε από κοντά μας για το συμπαντικό προλεταριάτο της κοινής πάλης Εργατιάς και Αγροτιάς, ο μαχητής μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του Ανδρέας Κούτρας. Τον χάσαμε στα 68 του χρόνια, σύντομα βέβαια, αλλά όσο και επαναστάτης νάσαι, δεν μπορείς τον θάνατο, παρά μόνο να μην τον υπολογίζεις, να τον αψηφάς…  Τον σύντροφο Αντρέα τον χάσαμε, παρά την τιτάνια πάλη που έδωσε για να νικήσει το θεριό! Οι φίλοι του και οι σύντροφοί του, με πρωτοβουλία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ηλείας πραγματοποίησαν την Τετάρτη 6/5 πολιτική εκδήλωση τιμής και μνήμης, στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Πύργου του Λάτσειου Δημοτικού Μεγάρου. Ένας από τους κεντρικούς ομιλητές ήταν ο εκ Πύργου καταγόμενος Δημήτρης Δεσύλλας, Γεωπόνος με ειδικότητα την Αγροτική Οικονομία και εκ των κορυφαίων στελεχών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης. Στην εκδήλωση ήταν η οικογένεια του τιμώμενου, η σύντροφός του Ελένη Κούτρα, το παιδί του Δημήτρης Κούτρας με τη σύζυγό του και το παιδί τους Ανδρέα που έχει το όνομα του άξιου παππού του. Εκείνο όμως που μου έκανε εντύπωση και το σχολιάζω δυσμενώς ήταν η απουσία αγροτών, αλλά και Λαμπεταίων, καθώς ο Ανδρέας Κούτρας ήταν γέννημα και θρέμμα του Λαμπετίου.  Σεβόμενος τη μνήμη του αποφεύγω να μιλήσω όπως θα ήθελα, για την αθλιότητα της αγνωμοσύνης τους προς έναν άνθρωπο που αγωνίστηκε, για να έρθουν καλύτερες μέρες στην αγροτιά και φτωχολογιά! Να μάθετε αχάριστοι να τιμάτε, εκείνους που αξίζουν να τιμηθούν…         Η εκδήλωση πλαισιώθηκε με μουσική επιμέλεια από το γνωστό στην περιοχή μας μουσικό δίδυμο, την Φωτεινή Νικολοπούλου και τον Μιχάλη Τζίφα. Μάλιστα η συντρόφισσα Φωτεινή άνοιξε την εκδήλωση λέγοντας για το πώς γνώρισε τον σύντροφο Ανδρέα Κούτρα και την αγωνιστική του πορεία.     Εκ μέρους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ  μίλησε από το πάνελ των ομιλητών, ο δημοσιογράφος Γιώργος Μαρκόπουλος, ο οποίος αναφέρθηκε στην προσωπικότητα και αγωνιστικότητα του Ανδρέα Κούτρα και ότι τον πρωτογνώρισε σε ένα Φεστιβάλ της ΚΝΕ/ΚΚΕ, στον ιστορικό Λόφο του Επαρχείου. Στη συνέχεια έφερε στο προσκήνιο γεγονότα και εικόνες, που σημάδεψαν την πολιτική ιστορία της χώρας μας, και για την ρήξη που σημειώθηκε στις τάξεις της Κομμουνιστικής Αριστεράς, την εποχή της συγκυβέρνησης Τζαννετάκη και Ζολώτα. Στη συνέχεια μίλησε ο Μιχάλης Πλαστουργός, από το Λαμπέτι, πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Πύργου, ο οποίος έκανε ευρεία αναφορά στους αγροτικούς αγώνες, όπου δέσποζε η μορφή του Ανδρέα Κούτρα…   Είπε για τον μεγάλο αγώνα που δόθηκε για την καρποφορία της ελιάς, μετά από τη χρονιά της ακαρπίας του 2021, αναφέρθηκε στη λειτουργία του ΑΣΟ και τις μάχες για την τιμή της σταφίδας, για τα Αγροτοδικεία και τις διώξεις, για την Τράπεζα Πειραιώς, για την ΠΑΣΕΓΕΣ και για τον ΟΠΕΚΕΠΕ… Τέλος μίλησε για τον Ανδρέα Κούτρα ο συμμαχητής του στο μετερίζι της Επαναστατικής Αριστεράς Δημήτρης Δεσύλλας, που ξεκίνησε από τον μέντορά του, άλλο ένα παλικάρι της Επαναστατικής Κομμουνιστικής Αριστεράς, ηγετικό στέλεχος του Αντιδικτατορικού Αγώνα σύντροφο Κώστα Τζιαντζή, τον οποίο αποκάλεσε <<Ποιητή της Επανάστασης>>. Είπε επίσης και για τον αδελφό του Κώστα, τον Θεόδωρο Τζιαντζή, τον οποίο είχε καθοδηγητή.         Ο Δημήτρης Δεσύλλας είπε ότι τον Ιανουάριο του 2026 εξέδωσε ένα βιβλιαράκι, το οποίο το έχεδι αφιερώσει στον Ανδρέα Κούτρα, με τα εξής λόγια :  <<Στη μνήμη του πρωτοπόρου αγωνιστή της αγροτιάς Ανδρέα Κούτρα από το Λαμπέτι του Πύργου Ηλείας>>.  Το επιγράφει με τον τίτλο :  <<Δέκα μπλόκα στη λήθη – Ευτράπελα και σοβαρά του Αγροτικού Κινήματος της Μεταπολίτευσης 1974 – 1990>>. Ο ομιλητής έπλεξε την αγωνιστική προσωπικότητα του Ανδρέα Κούτρα και στη μεγάλη συμβολή του στην ίδρυση των Αγροτικών Συλλόγων και στη συνέχεια της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Ηλείας, της οποίας υπήρξε για πολλά χρόνια πρόεδρος. Ακολούθως ο Δημήτρης Δεσύλλας είπε κι τα πιο κάτω : <<Ο σύντροφος Ανδρέας ήταν γνήσιος κληρονόμος των πλούσιων αγωνιστικών παραδόσεων του αγροτικού κινήματος του Μωριά: τον Μάϊο του 1903, αλλά και αργότερα στην περίοδο 1930 – 35, είχαν γίνει μαχητικά και ένοπλα συλλαλητήρια σταφιδοπαραγωγών στη Βαρβάσαινα Ηλείας, στον Πύργο, στην Καλαμάτα, την Πύλο και την Πάτρα. Ήταν άξιος επίγονος του σπουδαίου αγροτοσυνδικαλιστή κομμουνιστή Κώστα Παπαδόπουλου, επίσης από το Λαμπέτι, που έδρασε στην μεταπολεμική περίοδο μέχρι τη χούντα του 1967. Ο Ανδρέας Κούτρας, από πολύ νέος, αναδείχτηκε σε αυθεντική και σύγχρονη μορφή του αγροτικού και κομμουνιστικού κινήματος της μεταπολίτευσης. Ξεχώρισε για τον μαχητικό και ασυμβίβαστο χαρακτήρα του, το βάθος της σκέψης και το χιούμορ του, την ακούραστη και ανιδιοτελή προσφορά του, για την αρμονία λόγου και παραδείγματος. Πρωτοστάτησε σε μαχητικές αγροτικές κινητοποιήσεις και πραγματικά μπλόκα για τα συμφέροντα της φτωχής εργαζόμενης αγροτιάς. Πρωτεργάτης στη δημιουργία δεκάδων Αγροτικών Συλλόγων, ενώ για πολλά χρόνια διατέλεσε πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Νομού Ηλείας, σε μια μαχητική κινητοποίηση της οποίας το 1986, είχε παραιτηθεί ο τότε Νομάρχης Ηλείας Θανάσης Γκολφινόπουλος. Ο σύντροφος Ανδρέας ήταν ενεργό μέλος και στέλεχος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ στη δεκαετία του ’80. Μετά τις άθλιες συγκυβερνήσεις του ΚΚΕ με τη ΝΔ (Τζαννετάκη), με ΝΔ – ΠΑΣΟΚ (Ζολώτα) και τη ρήξη του 1989, ήταν από  τα ιδρυτικά στελέχη του ΝΑΡ και μετά το 2009 και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Είχε καθοριστική συμβολή στη συγκρότηση και τους αγώνες της «Αριστερής Παρέμβασης – Αντικαπιταλιστικής Κίνησης στη Δυτική Ελλάδα», την οποία εκπροσώπησε επάξια στις Περιφερειακές εκλογές του 2010 και του 2014, ως υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης Ηλείας>>. Τέλος το λιοντάρι της Επαναστατικής Αριστεράς Δημήτρης Δεσύλλας κατέληξε λέγοντας : <<Εμείς ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ και Κομμουνιστική Απελευθέρωση «γεμάτοι από την απουσία του, φορτωμένοι με την ανυπομονησία των μεγάλων ταξιδιών» δίνουμε υπόσχεση στον αξέχαστο σύντροφό μας Ανδρέα Κούτρα, ότι θα αναπληρώσουμε την απώλειά του, δυναμώνοντας τον αγώνα μας για τα ευγενικά ιδανικά στα οποία ο ίδιος αφιέρωσε όλη τη ζωή του. Για την ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης και κάθε κυβερνητικού διαχειριστή της, την επαναστατική εργατο – αγροτική συμμαχία και μια σύγχρονη κομμουνιστική κοινωνία με βάση τις υλικές δυνατότητες της εποχής μας>>. Έγιναν χαιρετισμοί και χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτηση του Βαγγέλη Νάνου, προέδρου του Σωματείου Μισθωτών Γεωτεχνικών Βορειοδυτικής Ελλάδας, ο οποίος εστίασε στο γεγονός ότι στη σημερινή εποχή του μεγάλου κόστους για την παραγωγή, αλλά και τις πιεστικές καταστάσεις, που αντιμετωπίζουν οι αγρότες, ανακύπτει ένα σημαντικό ερώτημα :  Θα βρεθούν άραγε οι ηγετικές εκείνες μορφές στο Αγροτικό Κίνημα, που θα αναπληρώσουν την απώλεια του Ανδρέα Κούτρα? Από την Πάτρα ήρθε και έκανε χαιρετισμό ο Ανδρέας Κοσσίνας, εκ μέρους της Αριστερής Αντικαπιταλιστικής Κίνησης Δυτικής Ελλάδας. Επίσης από την Πάτρα ήρθε και με έναν υπέροχο σε ευφράδεια επαναστατικό λόγο έκανε χαιρετισμό ο Νίκος Σάμαρης, που δίδαξε στην έδρα του Μαθηματικού Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών.     Τέλος έκλεισε την εκδήλωση με λόγια απλά και συγκινητικά για τον πατέρα του, που τον έχει πρότυπο ζωής ο Δημήτρης Ανδρ. Κούτρας, πτυχιούχος ΤΕΦΑΑ.   Ρεπορτάζ ΑΝΚ – ΑΥΓΗ Πύργου Ηλείας [...]
6 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ  ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΚΟΥΤΡΑ     Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Ηλείας διοργανώνει εκδήλωση μνήμης και τιμής στον πρωτοπόρο αγωνιστή της αγροτιάς ΑΝΔΡΕΑ ΚΟΥΤΡΑ, την Τετάρτη 6 Μαΐου, ώρα 6 το απόγευμα, στο Δημαρχείο Πύργου (κεντρική πλατεία Σάκη Καράγιωργα). Θα μιλήσουν: ο Πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Πύργου Μιχάλης Πλαστουργός, ο δημοσιογράφος Γιώργος Μαρκόπουλος, εκπρόσωπος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Και ο Δημήτρης Δεσύλλας. Θα χαιρετίσει ο Βαγγέλης Νάνος Πρόεδρος του Σωματείου Μισθωτών Γεωτεχνικών Βορειοδυτικής Ελλάδας. Θα ακολουθήσουν τοποθετήσεις των παρευρισκόμενων. [...]
5 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΥΓΕΙΑ  Τα εγκαίνια Νέου Δερματολογικού Ιατρείου στον Βύρωνα Αθηνών       Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκαν το Σάββατο 25 Απριλίου 2926, τα εγκαίνια του νέου δερματολογικού ιατρείου της Δερματολόγου – Αφροδισιολόγου  Χαριτίνης Πετροπούλου, στη διεύθυνση Χειμάρρας 1 & Κύπρου, στον Βύρωνα Σε μια ζεστή και φιλική ατμόσφαιρα, πλήθος προσκεκλημένων, συνεργατών και φίλων παρευρέθηκαν για να τιμήσουν με την παρουσία τους τη σημαντική αυτή νέα αρχή. Οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τον σύγχρονο και άρτια εξοπλισμένο χώρο του ιατρείου, ο οποίος έχει σχεδιαστεί με στόχο την παροχή υψηλού επιπέδου ιατρικών υπηρεσιών και την άνεση των ασθενών. Το ιατρείο προσφέρει ολοκληρωμένες υπηρεσίες κλινικής και αισθητικής δερματολογίας, με έμφαση στην εξατομικευμένη προσέγγιση και την αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών. Η κα Πετροπούλου, με επιστημονική κατάρτιση και εμπειρία στον τομέα της δερματολογίας, στοχεύει στην παροχή αξιόπιστων και αποτελεσματικών λύσεων για κάθε ανάγκη του ασθενούς. Την τελετή του αγιασμού τέλεσε ο Ηλείος (Νέα Μανωλάδα)  Σεβ. Μητροπολίτης Καισαριανής, Βύρωνα και Υμηττού κ. Δανιήλ, παρουσία του Δημάρχου Βύρωνα κ. Αλέξη Σωτηρόπουλου, εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης και πλήθους προσκεκλημένων. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, η ίδια ευχαρίστησε θερμά όλους και εξέφρασε τη δέσμευσή της για συνεχή εξέλιξη και προσφορά υπηρεσιών υψηλής ποιότητας στην τοπική κοινωνία. Το νέο δερματολογικό ιατρείο της κας Χαριτίνης Πετροπούλου αποτελεί μια σύγχρονη πρόταση στον χώρο της υγείας και της αισθητικής, συμβάλλοντας ενεργά στην αναβάθμιση των παρεχόμενων ιατρικών υπηρεσιών στην περιοχή του Βύρωνα. Πληροφορίες & Ραντεβού: Χειμάρρας 1 & Κύπρου, Βύρωνας Τηλ.: 210 7650977 Email: [email protected] [...]
5 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΠΕΝΘΗ / Χρονογράφημα  Εκεί στο συμπαντικό φως με ένα κόκκινο τριαντάφυλλο η Μαρία Αλεξανδροπούλου! Η ΕΞΟΔΙΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ 5/5 ΑΠΟ ΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 17.30       Η σεβαστή συμπολίτισσα Μαρία Αλεξανδροπούλου, συντρόφισσα στη ζωή του αείμνηστου αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης και εξαίρετου καλλιτέχνη Μπάμπη Αλεξανδρόπουλου, δεν βρίσκεται πλέον κοντά μας, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 χρόνων. Άνθρωπος ευχάριστος γεμάτος καλοσύνη και με προτερήματα που την καταξίωσαν μέσα στην κοινωνία, κράτησε όρθια την οικογένειά της σε καλές και δύσκολες στιγμές και στάθηκε βράχος στο πλευρό του άντρα της  απέναντι στης μισαλλόδοξης μοίρας τα κυνηγητά, τότε που σωπαίναν τα πουλιά και η ελευθερία των ανθρώπων ήταν στο γύψο. Η ίδια εργάστηκε ως μοδίστρα και μαζί με τον σύζυγό της και ιδεολογικό σύντροφό της  μεγάλωσανκαι έβγαλαν στην κοινωνία το μονάκριβο παιδί τους, την αγαπητή μας Αρχοντούλα, που έκανε τη δική της οικογένεια με τον κ. Βασίλη Κομπορόζο και ζουν στο Αγρίνιο ως εκπαιδευτικοί, αλλά και ως άνθρωποι των Γραμμάτων και της Τέχνης. Η Μαρία Αλεξανδροπούλου, έχαιρε της εκτίμησης όλων για την ευγένεια και το ήθος της, καθώς και για την πραότητα του χαρακτήρα της. Φεύγει πλήρης ημερών και ευτυχισμένη αφήνοντας πίσω την αγαπημένη της κόρη και τον καλό γαμπρό της, καθώς και τα αγαπημένα της εγγόνια. Η εξόδιος ακολουθία θα λάβει χώρα σήμερα Τρίτη, 5 Μαϊου, στον Ι.Ν. της Αγίας Κυριακής Πύργου, στις 5.3ο το απόγευμα. Η Εφημερίδα μας εκφράζει τα βαθιά της συλλυπητήρια στην οικογένειά της, στα αδέλφια της και τους άλλους συγγενείς. Στην πορεία της προς την αιωνιότητα, με ένα κόκκινο τριαντάφυλλο μαζί της, για να το πάει στο αντάμωμά της με τον αγαπημένο της σύζυγο και σύντροφο, εκεί στον απέραντο καμβά της ουράνιας γαλήνης. ΑΝΚ [...]
4 Μαΐου, 2026Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Λογοτεχνία / Χρονογράφημα    Το Χρονογράφημα της Δευτέρας                                     με την Ήρα Αλ. Κάζογλη         Ο τρόπος που κινούνται στον κόσμο     Ήρθε κι ο Μάης, λοιπόν, τον πιάσαμε, που λένε, και να που βρεθήκαμε, ημερολογιακά τουλάχιστον, στην κορυφή της Άνοιξης. Των λουλουδιών και των εντόμων. Και να μια είδηση πολύ εντυπωσιακή, για τις μέλισσες, το πιο συμπαθητικό από όλα τα έντομα, όσο τουλάχιστον κρατιέται μακριά μας. Μια νέα επιστημονική μελέτη ανάλυσης της όρασης των μελισσών, αποκαλύπτει ότι οι μέλισσες δεν είναι απλώς ευαίσθητες σε οπτικά ερεθίσματα, αλλά έχουν την ικανότητα να επεξεργάζονται αριθμητικές πληροφορίες. Έχουν δηλαδή πραγματική αριθμητική γνωστική ικανότητα, που διαμορφώνεται από τον τρόπο που ο εγκέφαλός τους αντιλαμβάνεται τον κόσμο. Οι μέλισσες, λοιπόν, έχουν νοημοσύνη. Βλέπουν, βέβαια, και βιώνουν τον κόσμο με εντελώς διαφορετικό τρόπο από τους ανθρώπους, αλλά ακριβώς αυτός ο τρόπος που κινούνται σε αυτόν τους δίνει τις φυσικές αισθητηριακές τους ικανότητες, λένε οι επιστήμονες. Παράξενα ιδιαίτερη αυτή η είδηση, ίσως για να την αντιληφθούμε θα έπρεπε να βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση μιας μέλισσας, πράγμα που μάλλον είναι δύσκολο. Άλλωστε, ο καθένας βλέπει τα πράγματα με τις δικές του οπτικές γωνίες και αισθήσεις. Δεν συμφωνούμε ούτε καν μεταξύ μας οι άνθρωποι. Οι μέλισσες, πάλι, μάλλον συμφωνούν. Και κάνουν τη δουλειά τους, λαμβάνοντας αποφάσεις με βάση τις φυσικές τους ικανότητες. Πόσο μεγάλη σημασία, τελικά, έχει για όλα τα ζωντανά πλάσματα ο τρόπος που κινούνται στον κόσμο. Απ’ την άλλη, ίσως όλα αυτά να είναι κάπως ψιλά γράμματα και λίγο αδιάφορα στην εποχή μας, που έτσι κι αλλιώς τη διακρίνει η ταχύτητα σε όλα. Ας είναι, η σκέψη είναι κάποιες φορές παρηγορητική. Και ίσως δίνει μια άλλη οπτική στον τρόπο που κινούμαστε στον κόσμο.   Η.Κ. [...]
4 Μαΐου, 2026Δηλώσεις / Επικαιρότητα / Ηλεία / Κοινωνία  ΑΥΡΙΟ ΤΡΙΤΗ 5 ΜΑΊΌΥ ΣΤΙΣ 8 ΤΟ ΠΡΩΙ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΟ Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΝΕΡΟ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΞΑΝΤΛΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΕΞΑΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ         Δημοσιεύουμε τη νεότερη ανακοίνωση του Διαβαθμιδικού Συνδέσμου, που επεξηγεί το λόγο που θα γίνει η προγραμματισμένη διακοπή, η οποία θα είναι μεγάλης διάρκειας, σύμφωνα με την 1η ανακοίνωση που εκδόθηκε και που έλεγε ότι η έναρξη της διακοπής θα γίνει στις 8 το πρωί και θα διαρκέσει έως τις 5 το απόγευμα της ίδιας μέρας… Σε αυτή τη 2η ανακοίνωση, που θα διαβάσετε ευθύς αμέσως, η ώρα έναρξης της διακοπής υδροδότησης είναι η ίδια στις 8 το πρωί, αλλά δεν υπάρχει χρονική αναφορά της διάρκειας, προφανώς γιατί δεν μπορεί να υπολογιστεί ακριβώς  το πότε θα ολοκληρωθούν οι εργασίες στο Διυλιστήριο και το πότε θα φτάσει η ροή στις δεξαμενές και από εκεί στο δίκτυο…    *************************************************************** ΔΙΑΒΑΘΜΙΔΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ ΝΕΟΤΕΡΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ   (Σχετικά με την προγραμματισμένη διακοπή της λειτουργίας του Διυλιστηρίου Ερυμάνθου στις 08:00 το πρωί αύριο, Τρίτη 05/05/2026 , λόγω απαραίτητων εργασιών συντήρησης/αποκατάστασης στο δίκτυο) Για την καλύτερη προετοιμασία των καταναλωτών, επισημαίνονται τα εξής τεχνικά χαρακτηριστικά της διακοπής: Έναρξη: Η διακοπή της παροχής από το διυλιστήριο ξεκινά στις 08:00 π.μ. Ωστόσο, η ροή στις βρύσες των καταναλωτών δεν θα διακοπεί αμέσως, καθώς το δίκτυο θα συνεχίσει να τροφοδοτείται από τα αποθέματα του αγωγού και των δεξαμενών μέχρι την εξάντλησή τους. Αποκατάσταση: Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, η υδροδότηση θα επανέλθει σταδιακά. Απαιτείται ένας εύλογος χρόνος για την πλήρωση του κεντρικού αγωγού και την πλήρη εξισορρόπηση της πίεσης σε όλο το μήκος του δικτύου, ώστε το νερό να φτάσει ξανά σε κάθε παροχή. Σας ευχαριστούμε [...]
3 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κοινωνία / ΠΕΝΘΗ  Μνήμη και Τιμή για τον μεγάλο Αγωνιστή Ανδρέα Κούτρα!   [...]
3 Μαΐου, 2026Ηλεία / Κοινωνία / Λογοτεχνία / ΠΟΙΗΣΗ  Το ποίημα της Κυριακής «Το τριαντάφυλλο»     Γράφει η Καλλιόπη Ι. Δημητροπούλου  Φιλόλογος, ποιήτρια, συγγραφέας    Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ   Ο Νικηφόρος Βρεττάκος (1 Ιανουαρίου 1912 – 4 Αυγούστου 1991) γεννήθηκε στις Κροκεές Λακωνίας και ήταν ποιητής, πεζογράφος, μεταφραστής, δοκιμιογράφος και ακαδημαϊκός. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ποιητές. Είχε προταθεί 4 φορές για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, ενώ επίσης έλαβε άλλα πολλά βραβεία, όπως το βραβείο Ουράνη, το Πρώτο βραβείο κρατικής ποίησης κ.α. Την παρθενική του εμφάνιση ο Νικηφόρος Βρεττάκος στον χώρο της λογοτεχνίας την έκανε το 1929, με τη δημοσίευση κάποιων πρωτόλειων ποιημάτων του από τα μαθητικά του χρόνια με τίτλο Κάτω από σκιές και φώτα (εκδόθηκαν το 1933). Μέχρι και το 1940 εξέδωσε έξι συλλογές, τις οποίες συγκέντρωσε στον τόμο Γκριμάτσες του ανθρώπου. Πολλές ποιητικές συλλογές, ακολούθησαν, έως το 1951 (χρονιά θεωρούμενη ως δεύτερο ορόσημο στην καλλιτεχνική του πορεία), που εξέδωσε με τίτλο Τα ποιήματα 1929-1951, τον δεύτερο συγκεντρωτικό τόμο με ποιήματά του. Εκείνη την περίοδο παρατηρείται η στροφή του Βρεττάκου από τον νεανικό λυρισμό, στην έντονη δραματική γραφή. Ακολούθησε η τρίτη και ωριμότερη περίοδος της δημιουργίας του, στην οποία επιχείρησε μια εξισορρόπηση αυτών των δύο στοιχείων, του λυρικού στοιχείου και του δραματικού, στην υπηρεσία του ηθικού και κοινωνικού προβληματισμού του. Αυτή την περίοδο ασχολείται με έννοιες όπως φως, φύση, αγάπη και αγνότητα. Η τέταρτη και τελευταία ποιητική περίοδος (1975-1990) μπορεί να χαρακτηριστεί από αισιοδοξία, η οποία έχει διάρκεια. Στα ποιήματά του μιλά για μια πιο ανθρώπινη ζωή, καθώς και για μια διαρκή εγρήγορση και επανάσταση.   ΤΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ   Είδα στον ύπνο μου απόψε πως μίκρυνες πως έγινες ένα τριαντάφυλλο κόκκινο φρέσκο σαν άκοπο   Σε είχα στο χέρι μου τάχα και πήγαινα, πήγαινα   Πού να σε βάλω; Όλη η γης είναι στήθος μου   Και πέρασα κι άφησα δεξιά τον Ταΰγετο στάθηκα μόνο, τον κοίταξα λίγο   Και πήρα το δρόμο μου πάλι και πήγαινα, πήγαινα Πού να σε βάλω που όλη η γης είναι στήθος μου   Σε είχα στο χέρι μου …   ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ   Το ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου εκφράζει μια πολύ έντονη, λυρική εικόνα: τη μεταμόρφωση ενός προσώπου σε τριαντάφυλλο. Αυτό από μόνο του δηλώνει πολλά επίπεδα νοήματος. Το κόκκινο τριαντάφυλλο συμβολίζει συνήθως τον έρωτα, το πάθος, αλλά ταυτόχρονα και κάτι εύθραυστο και πολύτιμο. «Μίκρυνες» και «έγινες ένα τριαντάφυλλο» γράφει ο ποιητής. Ίσως υποδηλώνει πως ο άλλος άνθρωπος γίνεται κάτι λεπτεπίλεπτο που χωράει στην καρδιά, κάτι που μπορεί να κρατήσει, να αντέξει, αλλά και κάτι που μπορεί εύκολα να πληγωθεί. Η επανάληψη του «πήγαινα, πήγαινα» δίνει μια αίσθηση περιπλάνησης, σαν να βρίσκεσαι σε μια εσωτερική αναζήτηση: πού ανήκει αυτό το συναίσθημα; πού μπορεί να “τοποθετηθεί”; Και ακολουθεί η πιο δυνατή φράση του ποιήματος: «Όλη η γης είναι στήθος μου». Στο σημείο αυτό, ο αφηγητής ταυτίζεται με τον κόσμο. Η καρδιά του είναι τόσο μεγάλη που χωρά τα πάντα. Κι όμως, παρά την ύπαρξη αυτής της απεραντοσύνης, δεν ξέρει πού να βάλει το τριαντάφυλλο. Αυτό δημιουργεί το παράδοξο της άπειρης χωρητικότητας, αλλά και της αμηχανίας απέναντι στο συγκεκριμένο συναίσθημα. Η αναφορά στον Ταΰγετο λειτουργεί σαν στιγμιαία στάση μέσα στο ταξίδι. Το τοπίο σταθερό, επιβλητικό, που αντιπαραβάλλεται με την εσωτερική ρευστότητα του ποιητικού υποκειμένου. Ο Νικηφόρος γράφει ένα ποίημα για την αγάπη ως κάτι πολύτιμο αλλά δύσκολο να «τοποθετηθεί», για την εσωτερική περιπλάνηση και την απεραντοσύνη του συναισθήματος σε αντίθεση με την αδυναμία διαχείρισής του.   [...]
3 Μαΐου, 2026Δηλώσεις / Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ  ΔΙΑΒΑΘΜΙΔΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΔΗΜΩΝ ΠΥΡΓΟΥ,  ΑΡΧ. ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ         ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΝΕΡΟΥ  ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΡΥΜΑΝΘΟΥ   Σύμφωνα με την  ενημέρωση της αναδόχου κοινοπραξίας «Κ/Ξ ΕΡΜΩΝ Α.Ε. – ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ Δ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Α.Ε.», γνωστοποιείται στους δημότες ότι, θα πραγματοποιηθεί διακοπή υδροδότησης την Τρίτη 5 Μαΐου 2026  από τις 08:00 π.μ. έως τις 17:00 μ.μ. Η διακοπή κρίνεται επιβεβλημένη για την εκτέλεση κρίσιμων εργασιών συντήρησης και επισκευής στους μετασχηματιστές Μέσης Τάσης των Εγκαταστάσεων Επεξεργασίας Νερού του Ερυμάνθου, κατόπιν βλάβης που προέκυψε στο δίκτυο σύμφωνα με την επιστολή  που λάβαμε από τον ανάδοχο εργολάβο, ο οποίος είναι και υπεύθυνος για τη λειτουργία του διυλιστηρίου. Οι εργασίες θα υλοποιηθούν από εξειδικευμένα συνεργεία με στόχο την άμεση αποκατάσταση της βλάβης και την εξασφάλιση της απρόσκοπτης παροχής νερού. Η διακοπή αφορά το σύνολο των περιοχών που υδροδοτούνται από το διυλιστήριο του ποταμού Ερυμάνθου.   Ευχαριστούμε για την κατανόηση και τη συνεργασία. Από τη Διοίκηση του Διαβαθμιδικού Συνδέσμου   [...]
3 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Ιστορία / Κεντρικά / Κοινωνία  Η Μάχη της Αγουλινίτσας «ζωντανεύει» στο Επιτάλιο Εκδηλώσεις Μνήμης και Τιμής για τα 205 χρόνια από την πρώτη νίκη των Ελλήνων         Με αισθήματα εθνικής υπερηφάνειας και ιστορικής ευθύνης, η Τοπική Κοινότητα και οι Σύλλογοι Επιταλίου διοργανώνουν ένα διήμερο τιμητικών εκδηλώσεων με τίτλο «205 χρόνια από τη Μάχη της Αγουλινίτσας». Στις 2 και 3 Μαΐου 2026, το Επιτάλιο αποτίει φόρο τιμής στους ήρωες που αγωνίστηκαν για την ελευθερία στην ιστορική μάχη της 24ης Απριλίου 1821, που υποχρέωσαν σε υποχώρηση τον εχθρό, αναδεικνύοντας την πλούσια κληρονομιά του τόπου. Πρόγραμμα Εκδηλώσεων Σάββατο, 2 Μαΐου 2026 20:30 | Φλόγα Μνήμης – Λαμπαδηφορία: Μαθητές των σχολείων μας και μέλη του Συλλόγου Φίλων Ιστορίας «Χαράλαμπος Βιλαέτης» θα διασχίσουν τους δρόμους του Επιταλίου μεταφέροντας το φως της ιστορίας, με σημείο εκκίνησης το Δημοτικό Σχολείο Επιταλίου. 21:15 | Παράδοση και Χορός: Η Κεντρική Πλατεία θα «πλημμυρίσει» από παράδοση με χορούς από το Χορευτικό τμήμα Επιταλίου και τον Σύλλογο Ενεργών Πολιτών Αλφειούσας. Κυριακή, 3 Μαΐου 2026 09:45 | Μνημόσυνο: Τέλεση μνημοσύνου υπέρ αναπαύσεως των αγωνιστών στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου. 11:00 | Τελετή Μνήμης (Θέση: Αϊ Γιάννης): Επιμνημόσυνη δέηση στο μνημείο της μάχης. Κατάθεση στεφάνων και ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου. Κεντρική ομιλία για το χρονικό και τη σημασία της μάχης. Στις εκδηλώσεις συμμετέχουν ενεργά οι  κάτωθι σύλλογοι, ενισχύοντας το μήνυμα της ενότητας και της διατήρησης της ιστορικής μνήμης: -Πολιτιστικός Σύλλογος Λάλα «Ο Άγιος Κωνσταντίνος»                                                                    -Χορευτικός Σύλλογος Γορτυνίων «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης»                                                                    -Σύλλογος Φίλων Ιστορίας «Χαράλαμπος Βιλαέτης»                                                                                         -Σύλλογος Πολιτών Αλφειούσας   [...]
3 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ / Πολιτισμός  Αναβίωσε η «Μαγιόφωτια» στο Στρέφι σε μια βραδιά γεμάτη φως, κέφι, φιλοξενία και ανοιξιάτικη ενέργεια!         Μια από τις πιο όμορφες και ατμοσφαιρικές εκδηλώσεις των τελευταίων ετών έζησαν, όσοι βρέθηκαν το βράδυ της Πέμπτης 30 Απριλίου 2026 στη «Στάση» Στρεφίου. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Στρεφίου, πιστός στο ραντεβού του με την παράδοση, διοργάνωσε την αναβίωση του εθίμου της «Μαγιόφωτιας», προσφέροντας μια βραδιά γεμάτη συναίσθημα και ανοιξιάτικη ενέργεια. Η εκδήλωση άνοιξε με τον καλύτερο τρόπο, καθώς ο Χορευτικός Σύλλογος Γορτυνίων Πύργου «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης» παρουσίασε ένα δυναμικό πρόγραμμα παραδοσιακών χορών. Οι χορευτές κέρδισαν το θερμό χειροκρότημα του κόσμου, μεταφέροντας τη λεβεντιά της παράδοσής μας στην καρδιά του χωριού. Σε μια μικρή παύση πριν την κορύφωση της γιορτής, η Πρόεδρος  του Πολιτιστικού Συλλόγου Κολιρίου κ. Βάσω Σπερδούλη   μίλησε για την  σημασία της Πρωτομαγιάς. Στη συνέχεια έλαβε χώρα το μεγάλο γλέντι με ζωντανή δημοτική μουσική. Κάτω από τον καθαρό ανοιξιάτικο ουρανό και με τη μεγάλη «Μαγιόφωτια» να φωτίζει την πλατεία, ο κόσμος έγινε μια μεγάλη αγκαλιά. Το έθιμο του «πηδήματος της φωτιάς» αναβίωσε με ενθουσιασμό, ενώ το κέφι κορυφώθηκε με το ζωντανό πρόγραμμα που κράτησε μέχρι αργά. Ιδιαίτερη στιγμή της βραδιάς ήταν το συλλογικό τραπέζι, με τις γυναίκες του Πολιτιστικού Συλλόγου Στρεφίου, να προσφέρουν χειροποίητες αλμυρές και γλυκές δημιουργίες, ενώ οι παρευρισκόμενοι απόλαυσαν δωρεάν κρασί από τοπικούς παραγωγούς. Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους η Βουλευτής Ηλείας, κ. Διονυσία Αυγερινοπούλου, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι,  κ. Ρόη Αντωνοπούλου,  κ.  Νίκος Μαρούντας,  κ. Χάρης Σπηλιόπουλος και ο  κ. Δημ. Παπαϊωάννου, μέλος του Εμπορικού Συλλόγου Αρχαίας Ολυμπίας. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Στρεφίου αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει δημόσια, τον Χορευτικό Σύλλογο Γορτυνίων Πύργου για την εξαιρετική παρουσία του, την Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Κολιρίου, για την τιμητική συμμετοχή και την ομιλία της, τις κυρίες του χωριού που για άλλη μια φορά απέδειξαν τι σημαίνει φιλοξενία και προσφορά, τους παραγωγούς κ. Ανδρέα Σμυρλή και κ. Παναγιώτη Καρούτζο, για τη δωρεάν προσφορά του εξαιρετικού κρασιού τους, το Mega Bazaar για την συνολική στήριξή του και  όλους τους  κατοίκους και επισκέπτες, που απέδειξαν ότι το Στρέφι ξέρει να κρατά τις παραδόσεις ζωντανές και τους ανθρώπους του ενωμένους. [...]
3 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Πολιτική / ΠολιτισμόςΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΤΗΣ ΣΙΝΕΦΗΛΕΙΑ  ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΚΟΥΒΑΝΙΚΟ ΛΑΟ ΜΕ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΥΒΑΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ Hasta la victoria siempre!     888888888888888888888888888888888888888888888 888888888888888888888888888888888888888888888 {Πατήστε πάνω στους δύο συνδέσμους για να ανοίξουν τα δύο αρχεία και να διαβάσετε το περιεχόμενο} ΕΙΜΑΙ Η ΚΟΥΒΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ ΚΟΥΒΑΣ [...]
2 Μαΐου, 2026Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Λογοτεχνία / Πολιτισμός  Οι παραστάσεις τελειώνουν – Οι αναμνήσεις πυκνώνουν… ΣΑΒΒΑΤΟ 2/5 ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 3/5 ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ <<ΑΠΟΛΛΩΝ>> ΠΥΡΓΟΥ ώρα 21.15     [...]
2 Μαΐου, 2026Ηλεία / Κοινωνία / Λογοτεχνία / Πολιτισμός  Για την Τέχνη, για τον Πολιτισμό, το Θέατρο και την Ποίηση – για τον άνθρωπο, την κοινωνία, για τα πάντα…  Όποιος γεννιέται σήμερα χίλιες φορές γεννιέται!     [...]
2 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΠΕΝΘΗ  Η εξαίρετη συμπολίτισσα και για πολλά χρόνια Ληξίαρχος Πύργου Μαρία Κουή – Λαδέα πορεύεται στην αιωνιότητα ΕΓΙΝΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 2/5 ΤΟ ΣΑΡΑΝΤΑΗΜΕΡΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΗΣ         Ένας ωραίος άνθρωπος με ευγενικά χαρίσματα και με το χαμόγελο πάντα στο πρόσωπό της, εδώ και σαράντα μέρες δεν βρίσκεται πλέον κοντά μας. Η αγαπητή σε όλο τον κόσμο Μαρία Κουή – Λαδέα ήδη πορεύεται προς την αιωνιότητα, αφού πρώτα πάλεψε με θάρρος και αξιοπρέπεια για το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε. Υπήρξε για πολλά χρόνια Ληξίαρχος του Δήμου Πύργου, ευσυνείδητη και αποτελεσματική στο έργο της, αυστηρά προσηλωμένη στο καθήκον, μέχρι και την συνταξιοδότησή της. Ήταν προσηνής και πρόσχαρος άνθρωπος με καλοσύνη, που είχε πάντα ένα καλό λόγο να πει. Στην προσωπική της ζωή δημιούργησε μία εξαιρετική οικογένεια με τον κ. Χρήστο Λαδέα, που διατηρούσε συνεργείο αυτοκινήτων. Απέκτησαν τρία παιδιά, την Έφη, την Γεωργία και την Ξακουστή. Η αείμνηστη συμπολίτισσα πήρε επίσης τη μεγάλη χαρά να αποκτήσει τρεις χαριτωμένες εγγονές. Σήμερα Σάββατο πρωί 2 Μαϊου 2026 έλαβε χώρα στον Ι.Ν. Αγίας Κυριακής Πύργου, το σαρανταήμερο μνημόσυνό της. Η Εφημερίδα μας εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά της. Η μνήμη της αιώνια. ΑΝΚ [...]
1 Μαΐου, 2026Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Λογοτεχνία / ΠΟΙΗΣΗ  Ένα όμορφο ποίημα του συμπολίτη μα; Γιώργου Σταθόπουλου για το Ιόνιο μας!   Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ Η μάνα σου η Ιώ, η όμορφη του Ίναχου και της Μελίας νύμφης, κόρη, την ομορφιά της, σου ‘δώσε απλόχερα και συ στα επτά παιδιά σου, μ ‘αγάπη, χάρισες. Οι βράχοι σου μαχαιριές μπηγμένες στα σπλάγχνα της θάλασσας και η συμφωνία του πράσινου με το γαλάζιο, τα δύο πατήματα σου. Οι γλάροι χτυπούν, την καμπάνα της καρδιάς σου και ο ήλιος συμφιλιώνεται, με τον παφλασμό των κυμάτων σου. Ω! Ιόνιο, μου γαληνεύεις την ματιά! Με το ρυθμό που χτυπά ο αέρας, τα χρωματιστά σου παραθυρόφυλλα, με μαέστρο τον Ποσειδώνα, τραγουδάει η θάλασσα, τα κατορθώματα σου. Δεν μπορώ με όλα τα χρώματα, τα όνειρα για σένα που ‘χω, να βάψω. Σου αρμόζει μόνο το πάντρεμα του γαλάζιου, με τη μαγεία τ’ ουρανού. Ο ήλιος σου κυνηγημένος από τη νύχτα, γαντζώνεται στις κορυφές των βουνών και τις βάφει με το αίμα του. Ω! Ιόνιο, παντοτινή αγάπη! Οι ορίζοντες που τους χωρίζουν, προσπαθώντας να τους συμφιλιώσουν, τους μοιράζουν την εξουσία. Χαίρε! Ιόνιο, φιλεύσπλαχνε δικαστή! Την ημέρα κρύβεις το δάκρυ σου, στο μαντίλι που σαλεύει στον αποχαιρετισμό. Την νύχτα στις πτυχές του ίσκιου σου, συντροφεύεις τα κρυμμένα σου μυστικά. Προσπαθείς, κλείνοντας το μάτι στο φεγγάρι, να σκορπίσεις τα αρώματα της νύχτας, από το αγιόκλημα, τον βασιλικό, το μπουγαρίνι, σ ‘ αυτούς που σε λατρεύουν, σ’ αγαπούν. Ω! Ιόνιο, σ’ αγαπώ και σε ζηλεύω, γιατί με τα νερά σου χαϊδεύεις το κορμί, της αγάπης μου. Γ. Δ.  ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ [...]
1 Μαΐου, 2026ΕΙΡΗΝΗ - ΣΥΛΛΟΓΟΙ / Επικαιρότητα / Ηλεία / Ιστορία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ        Πρωτομαγιά 1886 – Πρωτομαγιά 2026: 140 χρόνια!     Σε έναν κόσμο που φλέγεται συνεχίζουμε αταλάντευτα τον αγώνα για ζωή, μόρφωση και δουλειά με δικαιώματα!!!     Πρωτομαγιά 2026, όλες και όλοι στις απεργιακές συγκεντρώσεις των Σωματείων ΑΜΑΛΙΑΔΑ. 09:00, Εργατικό Κέντρο Αμαλιάδας ΠΥΡΓΟΣ, 11:00, πλ. Σ. Καράγιωργα (κεντρική πλατεία Πύργου) Φέτος συμπληρώνονται 140 χρόνια από την Πρωτομαγιά του Σικάγο, όπου οι εργάτες διεκδίκησαν με απεργίες και με το αίμα τους 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση, 8 ώρες ύπνο, για να δουλεύουν για να ζούνε και όχι να ζούνε για να δουλεύουν όλη τη μέρα για τους εκμεταλλευτές τους! 140 χρόνια μετά ΕΕ, κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του, απαιτούν 13ωρη δουλειά! Μονόδρομος η συσπείρωση στα Σωματεία μας και ο αγώνας για ζωή, μόρφωση και δουλειά με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μας και τις μεγάλες οικονομικές, επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες της εποχής μας! Τιμάμε τους ματωμένους αγώνες της εργατικής τάξης παλεύοντας για μια κοινωνία χωρίς φτώχεια, πολέμους και εκμετάλλευση. Ορόσημα ανάμεσά τους είναι οι ήρωες εργάτες στο Σικάγο το 1886, οι νεκροί τη ματωμένη Πρωτομαγιά του 1936 στη Θεσσαλονίκη, οι 200 εκτελεσμένοι κομμουνιστές στην Καισαριανή, των οποίων πλέον τα περήφανα πρόσωπα είδαμε στα συγκλονιστικά ντοκουμέντα που δημοσιεύθηκαν. Η φετινή Πρωτομαγιά μας βρίσκει αντιμέτωπους, με την κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου, τον πλανήτη να φλέγεται από ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις για το μέγιστο κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων. Για τα κέρδη των εφοπλιστών και των βιομηχάνων, για το μοίρασμα των αγορών, των εδαφών, των δρόμων ενέργειας, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, δυναμώνει η εμπλοκή και ενεργή συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, με τεράστιες ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ και των κομμάτων του κεφαλαίου. Οι όποιες συμφωνίες «κατάπαυσης του πυρός» με το πιστόλι στον κρόταφο, αποδεικνύεται ότι δεν εξασφαλίζουν το τέλος του πολέμου αλλά αντιθέτως οι ανταγωνισμοί συσσωρεύουν νέα καύσιμη ύλη για νέο κύκλο πολέμων με μεγάλο κίνδυνο γενικότερης ανάφλεξης. Καμία θυσία για τους πολέμους και τα κέρδη τους! Στον δρόμο της ανατροπής βρίσκεται η ελπίδα! Οι εργαζόμενοι/-ες μπορούμε να τους βάλουμε εμπόδια, να αντιπαρατάξουμε τη δική μας δύναμη απέναντι στα σχέδια τους. Εμπνεόμαστε από τους ναυτεργάτες, που πέταξαν στα μούτρα των εφοπλιστών τα «θανατόχαρτα» και δε δέχτηκαν να σαλπάρουν σε εμπόλεμες ζώνες, τους λιμενεργάτες της Cosco, που μπλόκαραν την αποστολή πυρομαχικών στο κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ και που μαζί με τους συναδέλφους τους σε 20 λιμάνια της Μεσογείου απήργησαν στις 6 Φλεβάρη με σύνθημα “Οι λιμενεργάτες δε δουλεύουν για τον πόλεμό τους”, τους εργαζόμενους στα διυλιστήρια που αρνήθηκαν να δουλέψουν 13ωρα για να επισπευσθούν εργασίες συντήρησης, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους. Εμπνεόμαστε από τους φαντάρους, που μέσα από τις επιτροπές τους καταγγέλλουν την εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τους φοιτητές που μπλοκάρουν ερευνητικά προγράμματα για τους φονιάδες των λαών. Συνεχίζουμε τον δίκαιο αγώνα του κλάδου μας ενάντια στην κατηγοριοποίηση σχολείων εκπαιδευτικών και μαθητών και μέσα από τη λεγόμενη αξιολόγησή τους, λέμε όχι στην παιδεία για λίγους και εκλεκτούς κόντρα στις διώξεις και στα πειθαρχικά που πάνε χέρι – χέρι με την πολεμική εμπλοκή της χώρας και στοχεύουν στην υποταγή μας στους «εθνικούς στόχους» για να επικρατήσει σιγή νεκροταφείου. Μιλάμε στους μαθητές και στις μαθήτριές μας για την εργατική Πρωτομαγιά και τους αγώνες των εργαζομένων όλου του κόσμου, καλλιεργούμε την αλληλεγγύη και τη φιλία με όλους τους λαούς του κόσμου ενάντια στους δυνάστες μας. Συνεχίζουμε τη μάχη για υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς μας και για να κατοχυρώσουμε συγκροτημένα εργασιακά, ασφαλιστικά, συνδικαλιστικά δικαιώματα. Κλιμακώνουμε τις διεκδικήσεις μας με μαζική συμμετοχή στην πανδημοσιοϋπαλληλική ΑΠΕΡΓΙΑ της ΑΔΕΔΥ στις 13 Μάη! 1η Μάη 1886 στο Σικάγο – 1η Μάη 2026: 140 χρόνια ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ δυναμώνοντας τον αγώνα για: Λεφτά για μισθούς, συντάξεις, παιδεία, υγεία και όχι για του πολέμου τα σφαγεία. Απεμπλοκή της χώρας μας από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Να κλείσουν οι βάσεις, να επιστρέψουν όλα τα οπλικά συστήματα και το στρατιωτικό-τεχνικό προσωπικό στη χώρα μας, καμία συνεργασία με το Ισραήλ, το κράτος που συνεχίζει να δολοφονεί με τις πλάτες ΗΠΑ – ΝΑΤΟ και Ε.Ε. Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά 13ου και 14ου μισθού. Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί τώρα για κάλυψη όλων των κενών. Κατοχύρωση ίσων δικαιωμάτων στους αναπληρωτές. Άμεση μονιμοποίησή τους. Μονιμοποίηση όλων των νεοδιόριστων χωρίς αξιολόγηση. Υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ για όλα (μισθός, διορισμοί, περίθαλψη, ασφάλιση κ.α.) Άμεσα μέτρα ενάντια στην ακρίβεια. Κατάργηση ΦΠΑ και φόρων στα καύσιμα. Μέτρα για την ασφάλεια και την υγιεινή στους χώρους εργασίας. Τεχνικοί έλεγχοι σε όλες τις σχολικές μονάδες με ευθύνη κράτους και δήμων. Να σταματήσουν τώρα όλες οι πειθαρχικές διώξεις απέναντι σε εκπαιδευτικούς που αγωνίζονται. Κάτω τα χέρια από την Απεργία και τα Σωματεία. Καμία δίωξη για συνδικαλιστική, πολιτική και κοινωνική δράση.   Συμμετέχουμε μαζικά στις απεργιακές συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς 2026 ΑΜΑΛΙΑΔΑ. 09:00, Εργατικό Κέντρο Αμαλιάδας ΠΥΡΓΟΣ, 11:00, πλατεία Σ. Καράγιωργα (κεντρική πλατεία Πύργου)   Για το ΔΣ της ΕΛΜΕ Ηλείας   Η Πρόεδρος                                       Η Γραμματέας   Στέλλα Αναστασίου                             Ελισάβετ Μπίσσα [...]
1 Μαΐου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Μέσα Ενημέρωσης / ΠΕΝΘΗ / Ρεπορτάζ  Στο καλό καλή μας Άννυ του τόπου μας λαμπρό τέκνο! Η ΕΞΟΔΙΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ Η ΤΑΦΗ ΣΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟ ΤΟΠΟ ΤΗΣ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ         Ένας εξαιρετικός άνθρωπος, μία εκλεκτή συμπολίτισσα, η Άννυ (Ανδριάνα) Χέρρα, κόρη της οικογένειας του αείμνηστου συμπολίτη Μιλτιάδη Χέρρα, δεν είναι πια μαζί μας… Η αγαπητή Άννυ λίγες μέρες μετά το Πάσχα και ενώ βρισκόταν σε συγγενικό σπίτι αισθάνθηκε αδιαθεσία, νοσηλεύθηκε, αλλά έχασε τη μάχη για τη ζωή μετά από δέκα πέντε περίπου μέρες. Όμως τη μάχη της δημοσιογραφίας δεν την έχασε ποτέ… Η εξόδιος ακολουθία έλαβε χώρα την Τετάρτη 29 Απριλίου 2026, στις 12 το μεσημέρι, στον Ι.Ν. Αγίων Θεοδώρων του Α΄ Κοιμητηρίου Αθηνών. Με πολύ θερμά λόγια για το ήθος και την αγωνιστικότητά της έπλεξε το εγκώμιό της, με επικήδειο που εκφώνησε ο πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιφερειακού Ηλεκτρονικού Τύπου (ΕΣΠΗΤ) κ. Θεμιστοκλής Μπερεδήμας. Η ταφή έγινε στον γενέθλιο τόπο της  Άννυς, τον Πύργο, την Πέμπτη 30 Απριλίου 2026, στις 4 το απόγευμα στο Κοιμητήριο του Ι.Ν.  Αγίων Πάντων.  Παρέστησαν συγγενείς και φίλοι και μεταξύ αυτών τα αδέλφια της Βούλα Χέρρα – Τριανταφυλλίδη και Γιάννης Χέρρας. Η Άννυ Μιλτ. Χέρρα εργάστηκε για σύντομο διάστημα σε νεαρή ηλικία στη ΔΕΗ και στη συνέχεια πήγε στην Αμερική. Εκεί ήρθε το πρώτον σε επαφή με την ενεργό δημοσιογραφική δράση στέλνοντας συνεργασίες της στο ποικίλης ύλης καλό περιοδικό <<Γυναίκα>> του Τερζόπουλου. Επέστρεψε στην Ελλάδα την περίοδο της πτώσης της Χούντας, όπου ανέλαβε αμέσως ως αρχισυντάκτρια την ευθύνη έκδοσης του περιοδικού <<Βήτα>> του συγκροτήματος Λαμπράκη, με αναφορές κατά κύριο λόγο σε θέματα υγείας. Από εκεί  συνταξιοδοτήθηκε παραμένοντας τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής της στην Αθήνα κοντά στα αδέλφια της. Η ΑΥΓΗ Πύργου την αποχαιρετά με αγάπη και συλλυπείται θερμά τους δικούς της ανθρώπους. ΑΝΚ [...]
30 Απριλίου, 2026Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΠΕΝΘΗ  Ο σπαραγμός και ο θρήνος συγκλονίζουν τον τόπο μας και όλη τη χώρα για τον αδόκητο χαμό του 13χρονου Κωνσταντίνου Καούκη στη μοιραία σύγκρουση με το πατίνι ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ ΚΗΔΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΛΙΚΑΡΑΚΙ ΣΤΙΣ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΚΡΙΣΙΩΝ     Πρόκειται για μία αληθινή τραγωδία που συγκλονίζει τον τόπο μας και έχει προκαλέσει πανελλήνια συγκίνηση, από τον αδόκητο χαμό του 13χρονου Κωνσταντίνου Καούκη στα Μακρίσια Ηλείας, με τη μοιραία σύγκρουση του ηλεκτρικού πατινιού μα αυτοκίνητο. Σαν από αρχαία τραγωδία η μητέρα του Κωνσταντίνου μονολογεί λέγοντας <<σε γέννησα για να μου φύγεις στα 13?>>.  Όλη η οικογένεια σε ένα απέραντο πόνο, βουβό πένθος και λυγμός, να φύγει το παλικαράκι του πάνω στο άνθος της ηλικίας του. Συγκλονίζει και ο πατέρας του αδικοχαμένου παιδιού Αντώνης Καούκης, γνωστός στην περιοχή μας από διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις, με τα λόγια πόνου και σπαραγμού στην ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα. Το συγκλονιστικό αυτό γεγονός έλαβε χώρα το απόγευμα της Τετάρτης 29 Απριλίου 2026, όταν ο Κωνσταντίνος πήρε, όπως συνήθιζε τον τελευταίο καιρό, το ηλεκτρικό του πατίνι, για να πάει μία βόλτα.  Τίποτα δεν προμήνυε το επερχόμενο κακό…  Ο Κωνσταντίνος ερχόταν από την περιοχή του Προφήτη Ηλία των Μακρισίων με κατεύθυνση το κέντρο του χωριού.  Σαν παιδί του άρεσε να τρέχει με το πατίνι. Σε κάποιο σημείο του στενού δρόμου έκανε ελιγμό για να προσπεράσει σταθμευμένο όχημα μπαίνοντας στο άλλο ρεύμα κυκλοφορίας. Δυστυχώς την ίδια στιγμή ερχόταν κανονικά αυτοκίνητο, οπότε η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη. Από τους νοσηλευτές του ασθενοφόρου που κατέφθασε στο σημείο έγιναν όλες οι απαιτούμενες ενέργειες ανάνηψης, αλλά δυστυχώς το παιδί δεν ανέκαμψε και στη Ν.Μ. Κρεστένων που μεταφέρθηκε, παρότι κι εκεί έγινε τιτάνια προσπάθεια ανάνηψης δεν κατέστη τούτο δυνατό…   Ο Κωνσταντίνος είχε ήδη φύγει! Αύριο Παρασκευή Πρωτομαγιά του 2026, όλη η τοπική κοινωνία των Μακρισίων θα συνοδεύσει τον 13χρονο Κωνσταντίνο Καούκη στην τελευταία του για τους αιώνες κατοικία του, τόσο σύντομα, πριν ακόμα ο ήλιος καλά καλά ανατείλει, τόσο πρόωρα, πριν καλά καλά τα μπουμπούκια ανθίσουν και μοσχοβολήσουν τον τόπο με το πρώτο άρωμά τους. Η εξόδιος ακολουθία θα λάβει χώρα στον Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Μακρισίων, στις 11 το πρωί. Η Εφημερίδα μας εκφράζει την βαθύτατη θλίψη για την απώλεια του 13χρονου παιδιού και συμπαραστεκόμαστε στον άφατο πόνο των γονιών του και των άλλων συγγενών. ΑΝΚ [...]
30 Απριλίου, 2026Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / Λογοτεχνία / ΠΟΙΗΣΗ  ΠΟΙΗΣΗ  ΑΝΚ το λυκόφως         Φεύγουν σιγά σιγά οι παλιοί μας φίλοι έτσι απλά όπως βγαίνει και σβήνει ο ήλιος πόνεσε τούτο τον τόπο βαριά η ξενιτιά από ήλιο σε ήλιο κάποτε των αφεντάδων τα ζόρια ψωμί πικρό κάτω από τον ήλιο και που τον θεωρούσαμε ότι είναι για όλους το ίδιο δίκαιος.   Ένας ένας που φεύγει για το μακρινό ταξίδι κρατά νοερά στα χέρια του λίγη θαλασσινή άμμο βαθυκόκκινη από μακρινή ανταύγεια ηλιοβασιλεμάτων και από τη γέννα σου μέχρι το τέλος να πιστεύεις ότι ο ήλιος βγαίνει εξίσου για όλους.   Ο καθένας και η καθεμιά σε όλες τις εποχές αφήνονται στων γιασεμιών τα μεθυστικά αρώματα και τις νυχτιές να τριγυρνούν για ασημένιες πανσελήνους. Να τριγυρνούν σε απέραντους κήπους και βουνά σε σταλακτίτες της μνήμης για έρωτες που έμειναν στην αποβάθρα του χρόνου και η στάμνα δίχως νερό.   Μανάδες με τα παιδιά στην αγκαλιά και πατεράδες με τις αξίνες στα χέρια και την πένα απροσκύνητη στων ισχυρών τα άδικα κελεύσματα και όλοι νόμιζαν και είχαν σαν δεδομένο ότι ο ήλιος που λάμπει παντού ανήκει δίκαια και ισότιμα σε όλους μια τόση μεγάλη και αγιάτρευτη αυταπάτη.   Με πολέμους και ποταμούς από αίμα οι ισχυροί τον κόσμο μοιράζουν και κόβουν τον ήλιο στα μέτρα τα δικά τους. Κι εσύ φτωχέ και έρμε ονειροπόλε τι έχεις να χάσεις πάρε από το χέρι την αγαπημένη σου και άσε την καρδιά σου να σε πάει όπου εκείνη θέλει λόγια σοφά που άκουσα κάποτε απ΄ τον πατέρα μου.   Όλος ο κόσμος φλέγεται στο αίμα και την αδικία πάρε από το χέρι την αγαπημένη σου και μείνετε κάτω από ένα πλατανόδεντρο με αστροφεγγιά φίλησέ την γλυκά στα χείλη και ψιθύρισέ της ότι μπορεί ο ήλιος να φωτίζει τον κόσμο όλο αλλά οι άνθρωποι ζουν στο σκοτάδι διότι  ποτέ δεν υπήρξε δικαιοσύνη.   Αντρέας Α. Καπογιάννης Πύργος Ηλείας 30 του Απρίλη 2026 [...]
30 Απριλίου, 2026Ηλεία / Κοινωνία / Λογοτεχνία / ΠΑΙΔΕΙΑ / Πολιτισμός  Η ωραία εκπομπή Ποπ Αρτ της  εξαίρετης Πυργιωτοπούλας μας Ναντίνας Σπηλιοπούλου ΑΠΟ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΤΗΣ ΕΡΤ ΠΥΡΓΟΥ ΚΑΘΕ ΤΡΙΤΗ ΣΤΙΣ 15.00 ΜΕ 16.00 (απόγευμα)   [...]
30 Απριλίου, 2026ΕΙΡΗΝΗ - ΣΥΛΛΟΓΟΙ / Επικαιρότητα / Ηλεία / Κεντρικά / Κοινωνία / ΠΟΙΗΣΗ / Πολιτισμός  Η θαυμάσια μουσική βραδιά στην καρδιά της Αθήνας με τον συμπολίτη τραγουδιστή Γιάννη Κορίζη και τον ποιητή πατέρα του Δημήτρη Κορίζη   8888888888888888888888888888888888888888888888888888888 8888888888888888888888888888888888888888888888888888888 Ο αξιόμαχος και λαμπρογέννητος  Σύνδεσμος των εν Αθήναις Πυργίων, πάντα κοντά στα μέλη του, βρέθηκε εκεί, σε μια Πυργιώτικη γωνιά, στην ωραία μουσική παράσταση «Μετάνυχτα»,που έλαβε χώρα στις 2 Απριλίου 2026, στην <<Ράδιο Μουσική Σκηνή>>,  στην καρδιά της Αθήνας… Ήταν μια βραδιά γεμάτη συναίσθημα, μουσική και όμορφες στιγμές. Το προεδρείο, μέλη και φίλοι του Συνδέσμου βρέθηκαν εκεί για να τιμήσουν τον Πυργιώτη μουσικό-τραγουδοποιό Γιάννη Κορίζη, αλλά και τον ποιητή πατέρα του Δημήτρη Κορίζη, για τη συνολική τους παρουσία στο μουσικό καλλιτεχνικό στερέωμα, στα τοπικά και έξω από τα πάτρια χώματα πολιτιστικά δρώμενα… Όλοι μαζί μοιράστηκαν μια ξεχωριστή μουσική βραδιά,  που  άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Την εκδήλωση τίμησε με 0την παρουσία του  και ο Αντιπεριφερειάρχης Ηλείας  Νίκος Κοροβέσης, που ανταποκρίθηκε  στην πρόσκληση του Συνδέσμου μας σε αυτή τη ζεστή και ξεχωριστή συνάντηση. Ήταν μια όμορφη βραδιά που θα μείνει σε όλους αξέχαστη… Μπράβο στον αξιόμαχο και λαμπρογέννητο Σύνδεσμο των εν Αθήναις Πυργίων! ΑΝΚ [...]