ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ « ΝΙΚΟΔΗΜΕΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ» ΣΤΟ ΟΡΘΟ «ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ» *** ΓΡΑΦΕΙ Ο κ. ΛΕΩΝΙΔΑΣ Γ. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ ΕΠΙΤΙΜΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ – ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
ΑΝΑΓΚΑΙΑ Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ
« ΝΙΚΟΔΗΜΕΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ»
ΣΤΟ ΟΡΘΟ
«ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ»
Του κ. Λεωνίδα Γ. Μαργαρίτη Επιτ. Δικηγόρου
Προέδρου Εταιρείας Λογοτεχνών
Είναι ορισμένα ζητήματα του δημόσιου βίου μας, και συγκεκριμένες συμπεριφορές και πρακτικές μας οι οποίες πέρα από τις όποιες νομικές, ποινικές ή αστικές παρενέργειες που μπορεί να επιφέρουν παράλληλα προκαλούν και πλήττουν το περί ηθικής και δικαίου δημόσιο αίσθημα.
Όταν μάλιστα αυτές οι συμπεριφορές προέρχονται από πολιτικούς ή πνευματικούς ηγέτες τότε η πρόκληση του δημοσίου αισθήματος είναι εντονότερη αφού εκείνοι ως ηγέτες θα έπρεπε πρώτοι να τηρούν τους ανθρώπινους και θείους νόμους και να παραδειγματιζουν με τον εν γένει βίο τους.
Ένα ζήτημα που θα μας απασχολήσει στο σημείωμά μας αυτό και που θεωρούμε πως η εξέλιξή του πλήττει το περί δικαίου και ηθικής αίσθημα των πολιτών είναι μια δωρεά στην Ιερά Μητρόπολη Πατρών.
Πρόκειται για την δωρεά 40.000.000 δραχμών που έκανε ο αείμνηστος(απεβίωσε 21-10-2002 και κηδεύτηκε με δημόσια δαπάνη) επίτιμος Εισαγγελέας Εφετών Παναγιώτης Αργυρόπουλος με το υπ΄αρίθ.10719/1996 συμβόλαιο του Συμβολαιογράφου Πατρών Νικολάου Παφύλα.
Ο αείμνηστος συμπολίτης πέραν της δωρεάς οικήματος της οδού Κανακάρη στο Δήμο Πατρέων, της Βιβλιοθήκης του στο Δήμο Καστοριάς του οποίου υπήρξε δήμαρχος, προσέφερε το παραπάνω ποσό στη Μητρόπολη Πατρών για συγκεκριμένο σκοπό και με συγκεκριμένους όρους.:
Nα αγοραστεί το εντός της πόλεώς μας και επί της οδού Βότση 34 οικόπεδο (220 μ2) μετά της επ’ αυτού ανωγείου οικίας, διαπραγμάτευση την οποία έκανε ο ίδιος ο δωρητής αντί του ποσού της δωρεάς.
Να ασκούνται σ’ αυτό δραστηριότητες που αναφέρονται στο πνευματικό, ηθικοπλαστικό και κυρίως φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο της Μητροπόλεως των Πατρών και
Να φέρει μονίμως ( 4ος όρος της δωρεάς) την επωνυμία: «ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΕΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ» Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών την οποίαν θα αναγράφει ευκρινώς στην πρόσοψή του.
Ανεξάρτητα από τις επιπτώσεις που επαπειλούνται από τον έβδομο όρο όπου ορίζεται ρητώς ότι «οι παραπάνω όροι συμφωνούνται απαραβίαστοι, η μη τήρησης δε αυτών θα συνεπιφέρει την ακύρωση της παρούσης δωρεάς» εγείρεται μεγάλο ηθικό ζήτημα.
Ο πρώτος όρος , η μετατροπή της οικοδομής αυτής σε Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως έγινε σεβαστός, παρά την οικονομική αδυναμία της Μητροπόλεως ,ο Μητροπολίτης μας διέθεσε τις αναγκαίες δαπάνες από τις οικονομίες του και ολοκληρώθηκε το έργο.
΄Όμως ο τέταρτος όρος της δωρεάς που ορίζει την υποχρέωση της αναγραφής ευκρινώς επί της προσόψεως του κτιρίου της επωνυμίας: ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΕΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟΝ Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών ουδέποτε τηρήθηκε.
Την παράλειψη αυτή επεσήμανε εκλεκτή δημοσιογράφος τοπικής εφημερίδας(5-2-2002) και ζήτησε από το Μητροπολίτη να αποκαταστήσει τον όρο του δωρητηρίου συμβολαίου με την τοποθέτηση της σχετικής πινακίδας στην πρόσοψη του κτιρίου, μάλιστα στο τέλος του σχετικού ρεπορτάζ σημείωνε πως σύμφωνα με πληροφορίες της ο Μητροπολίτης βλέπει ευμενώς το όλο θέμα.
Δεν πέρασαν όμως λίγες ημέρες από εκείνο το ρεπορτάζ και ήρθαν στο φως της δημοσιότητας διευκρινίσεις του Μητροπολίτη που έλεγαν πως αφιερώθηκε στο δωρητή ο Ιερός Ναός της Παναγίας, ώστε να μνημονεύεται εσαεί και ότι στον ανώγειο χώρο έχει τοποθετηθεί σχετική πινακίδα όπου αναφέρεται ότι είναι δωρητής του οικοπέδου.
Το κατά πόσον μπορεί να υποκαταστήσει την επί της προσόψεως του κτιρίου αναγραφή της επωνυμίας ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΕΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΈΝΤΡΟ με την αφιέρωση του Ιερού Ναού ή η πινακίδα περί του δωρητή του οικοπέδου μόνο η θέληση του δωρητή θα μπορούσε να το δηλώσει και μάλιστα εγγράφως όσο ήταν στη ζωή.
Το ζήτημα όμως λαμβάνει άλλες διαστάσεις όταν ανοίξει κανείς την έκδοση της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος με τον τίτλο ΔΙΠΤΥΧΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ έτους 2003 και μάλιστα στη σελίδα 771 που αναφέρεται στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.
Εκεί ο αναγνώστης θα διαπιστώσει πως το πνευματικό κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως των Πατρών που έγινε με τη δωρεά του αείμνηστο Παναγιώτη Αργυρόπουλου φέρει άλλη επωνυμία, ονομάζεται ,ΝΙΚΟΔΗΜΕΙΟΝ.
Για του λόγου το αληθές παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό κείμενο το οποίο γράφει τα εξής :
Δ.«ΝΙΚΟΔΗΜΕΙΟΝ» Πνευματικόν Κέντρον Ιεράς Μητροπόλεως:
Δαπάναις του Σεβ. Μητροπολίτου Πατρών κ.Νικοδήμου ανηγέρθη τετραώροφο Πνευματικόν Κέντρον εις την πόλιν των Πατρών, διά τας πνευματικάς εκδηλώσεις της Ιεράς Μητροπόλεως.
Το ισόγειο διαμορφώθηκε εις Ιερόν Ναόν, τιμώμενο επ όνόματι της Υπεραγίας Θεοτόκου, το « Αξιον εστιν», και λειτουργεί τακτικώς. (Εφημέριος Αρχιμ. Νικόδημος Σιδέρης).Ο υπερκείμενος όροφος διαθέτει αίθουσαν ομιλιών και γραφείον του Μητροπολίτου.
Ο επόμενος όροφος διαμορφώνεται εις Εκκλησιαστικόν Μουσείον και Βιβλιοθήκην. Και ο τελευταίος όροφος περιλαμβάνει κυλικείο, τραπεζαρίαν δι’ επίσημα γεύματα, και αίθριον.
Πιστεύουμε να μην κάνουμε λάθος και να πρόκειται για διαφορετικό Πνευματικό Κέντρο από εκείνο του οποίου την ίδρυση είχε ονειρευτεί να γίνει με τη δωρεά του, ο αείμνηστος Παναγιώτης. Αργυρόπουλος, η μόνη διαφορά υπάρχει στην επωνυμία αντί για ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΕΙΟΝ έγινε στην πορεία ΝΙΚΟΔΗΜΕΙΟΝ.
Υποθέτω πως κάποια στιγμή στο μέλλον τόσο ο δωρητής όσο και ο εκπρόσωπος της δωρεοδόχου Ιεράς Μητροπόλεως Μητροπολίτης κ.κ. Νικόδημος να συναντηθούν και να λύσουν τις όποιες παρανοήσεις και παρεξηγήσεις.
Για μας τους απλούς ανθρώπους αυτού του τόπου η ενέργεια αυτή θα μας αποθαρρύνει στο μέλλον να κάνουμε, αν είχαμε τέτοιες προθέσεις, δωρεές υπό όρους που ουδέποτε τηρούνται.
Το δίδαγμα που βγαίνει από όλη αυτή την ιστορία είναι πως πρέπει να κάνουμε δωρεές εν ζωή και χωρίς όρους σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη την οικονομική βοήθεια και συνδρομή μας και όχι σε κάποιους που ενώ έχουν οικονομική ευρωστία εν τούτοις «κάνουν μνημόσυνα με ξένα κόλλυβα».