ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΑΝΤΩΝΗ ΕΥΘΥΜΙΟΥ *** ΓΡΑΦΕΙ Η ΚΑΛΛΙΟΠΗ Ι. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

Το ποίημα της Κυριακής
Mε τον ποιητή Αντώνη Ευθυμίου

Γράψει η Καλλιόπη Ι. Δημητροπούλου
Φιλόλογος, ποιήτρια, συγγραφέας
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ
Ο Αντώνιος Ευθυμίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στο κέντρο της Αθήνας, την Κυψέλη.
Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και συνέχισε με Μεταπτυχιακές Σπουδές στην Αθήνα και την Ιαπωνία. Για μικρό χρονικό διάστημα εργάστηκε στην Ολλανδία και τις Φιλιππίνες σε μια μεγάλη πετρελαϊκή εταιρεία και για τέσσερα χρόνια έζησε στο Μόναχο της Γερμανίας. Χόμπι του είναι ο κινηματογράφος, το θέατρο, η μουσική, τα ταξίδια και οι ξένες γλώσσες.
Βέβαια, η μεγάλη του αγάπη είναι η λογοτεχνία με την οποία ασχολείται ενεργά πολλά χρόνια γράφοντας ποιήματα, στίχους, διηγήματα, θεατρικά έργα και σενάρια. Μάλιστα, έχει αρθρογραφήσει σε πολλές ιστοσελίδες τέχνης και πολιτισμού και συμμετείχε σε διάφορα φεστιβάλ και λογοτεχνικούς διαγωνισμούς με σημαντικές διακρίσεις στην Ελλάδα (1ο Βραβείο στον Διαγωνισμό του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός, 1ο Βραβείο στους Δελφικούς Αγώνες Ποίησης), την Ευρώπη (2ο Βραβείο στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Nosside, 3ο Βραβείο στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Seneca), και την Αφρική (Appreciation Certificate στην Τυνησία, Τιμητικό Βραβείο στο Μαρόκο).
Το 2007 έλαβε το 1ο Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους στον 3ο Διαγωνισμό Σεναρίου «Scripta Manent» για την ταινία «Μαγική Εικόνα». Το 2017 η μικρού μήκους Ελληνογερμανική αντιρατσιστική ταινία του «If All Kids» διακρίθηκε στο εξωτερικό, στο Caribbean Film Festival & Market και στο Cefalù Film Festival. Το 2019 ανέβηκε το μονόπρακτο θεατρικό έργο του «Χαμόγελο Υψηλής Τάσης» στο Θέατρο Αργώ σε σκηνοθεσία Στέλιου Καλαθά.
Επίσης, τα τελευταία επτά χρόνια έχει παρουσιάσει 13 νέους συγγραφείς και ποιητές κι έχει λάβει μέρος σε επιτροπές διαγωνισμών του Bonsaistories και της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών.
Τέλος, το 2022 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο, η συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Ψυχηλασία» από τις Εκδόσεις Βεργίνα, ενώ το 2026 κυκλοφόρησε η ποιητική συλλογή «Unchained Tongues» στα Αραβικά σε συνεργασία με την ποιήτρια Βούλα Μέμου.
Η ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΤΩΝ ΣΦΑΓΕΙΩΝ
Ένας τυφλός, γερασμένος καθρέφτης
υπεξαίρεσε την τελευταία σου ανάσα·
ξόφλησαν πια τα δανεικά σου βράγχια.
Φόρα, λοιπόν, το ηλεκτροφόρο κοστούμι
που έραψαν οι κακοποιημένες αράχνες
και τρέχα ως την Πλατεία Συναλλάγματος.
Προλαβαίνεις τα αποκαλυπτήρια της ντροπής·
μια προτομή περήφανη θα στήσουν
στον λάκκο με τα διαμελισμένα όνειρα.
Αφού τα πόδια σου δεν σε βαστούν,
πήγαινε με το φορείο που σέρνει ο λαός,
για να δικαιολογεί τη δωρεάν ακινησία του.
Αν κι εσύ επιζητάς τίτλους και τιμές,
πούλα λίγα τραύματα στη μαύρη αγορά
να αναγορευτείς «η Αντιγόνη των Σφαγείων».
Μονάχα μη ζηλέψεις τη μοναξιά των φάρων
και χρειαστεί για μια στάλα φως
να σκάψεις βαθιά στη χωματερή των ήλιων.
Σε τύλιξαν με το ράσο μιας νέας θρησκείας,
της Τεχνητής Παραφροσύνης.
Τι να την κάνεις μια λογική γεμάτη πίξελ;
Μην ξεχνάς πως άνθρωπος γεννήθηκες,
μα θα πεθάνεις ψάρι,
γιατί λέπια φύτρωσαν εκεί όπου ξεράθηκε το δάκρυ.
Πέτα επιτέλους την κουκούλα
και μάζεψε όλα τα γυαλιά απ’ τις βιτρίνες.
Ύστερα κάρφωσέ τα στα μάτια σου
για να βλέπεις δίχως φίλτρα τη ζωή.
ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ
Το ποίημα του Αντώνη Ευθυμίου με τον ιδιαίτερο τίτλο Η ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΤΩΝ ΣΦΑΓΕΙΩΝ έλαβε το Α βραβείο στους 41ους Δελφικούς Αγώνες Ποίησης (2026), που διοργανώνει κάθε χρόνο η Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών, στο μυσταγωγικό τόπο των Δελφών.
Πρόκειται για ένα εξαιρετικά δυνατό, σκοτεινό και βαθιά αλληγορικό ποίημα. Συνδυάζει την κλασική τραγωδία με μια δυστοπική, σύγχρονη πραγματικότητα, καυτηριάζοντας την κοινωνική υποκρισία, την ψηφιακή αποξένωση και την απώλεια της ανθρώπινης ταυτότητας.
Ο τίτλος «Η Αντιγόνη των Σφαγείων» αποτελεί, νομίζω, μια ευφυή λογοτεχνική «διασταύρωση» δύο εμβληματικών θεατρικών έργων του παγκόσμιου δράματος, οδηγώντας σε διάλογο την αρχαία τραγωδία με το πολιτικό θέατρο του 20ού αιώνα: Την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, το απόλυτο σύμβολο της ατομικής αντίστασης, της ηθικής συνείδησης και της σύγκρουσης του ατόμου με την αυθαίρετη κρατική εξουσία, με το έργο «Η Αγία Ιωάννα των Σφαγείων» του Μπέρτολτ Μπρεχτ. Ένα βαθύτατα πολιτικό έργο, το οποίο τοποθετείται στα σφαγεία του Σικάγου κατά τη διάρκεια μιας τεράστιας οικονομικής κρίσης. Ο Μπρεχτ ανασυνθέτει τον μύθο της Ιωάννας της Λωραίνης για να δείξει πώς το σύστημα κατασπαράζει, διαφθείρει ή εργαλειοποιεί τους αγνούς ιδεαλιστές.
Το ποίημα του Ευθυμίου αποτελεί μια σκληρή, ειρωνική ελεγεία για τον εκφυλισμό του σύγχρονου ανθρώπου και την αποσύνθεση της κοινωνικής διαμαρτυρίας.
Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει παγιδευτεί σε μια «Τεχνητή Παραφροσύνη», όπου τα γνήσια συναισθήματα στερεύουν («λέπια αντί για δάκρυα») και η πραγματικότητα βιώνεται παθητικά μέσα από οθόνες και «πίξελ».
Η συλλογική αντίδραση έχει μετατραπεί σε μια βολική, «δωρεάν ακινησία» και η προσωπική οδύνη σε προϊόν κοινωνικής συναλλαγής και εφήμερης δόξας («Πλατεία Συναλλάγματος»).
Η μόνη διέξοδος και πράξη αληθινής επανάστασης είναι η βίαιη αποτίναξη των ψευδαισθήσεων. Ο άνθρωπος οφείλει να πετάξει την κουκούλα της εθελοτυφλίας και να καρφώσει τα σπασμένα γυαλιά της πραγματικότητας στα μάτια του, επιλέγοντας να αντικρίσει την ωμή, αφιλτράριστη αλήθεια, όσο επώδυνη κι αν είναι.