ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΑΚΉ 19/7 ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΔΟΚΗΤΟ ΧΑΜΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΠΥΡΟΥ *** ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΕΝΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΕΠΙΚΗΔΕΙΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΠΥΡΟΥ
ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΑΚΉ 19/7 ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΔΟΚΗΤΟ ΧΑΜΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΠΥΡΟΥ
{Ένα απόσπασμα από τον συγκλονιστικό επικήδειο λόγο του αδελφού του Δημήτρη Σπύρου}

Μία εβδομάδα συμπληρώνεται σήμερα Κυριακή 19 Ιουλίου 2026, από την ημέρα εκείνη που έφυγε από κοντά μας ο συμπατριώτης, από τα Διάσελλα Ηλείας, Κώστας Σπύρου, ο ευγενικός άνθρωπος με την ποιητική ψυχή και την καλλιέπεια λόγου.
Σήμερα καταχωρούμε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από τον συγκλονιστικό επικήδειο λόγο, που εκφώνησε ο αδελφός του Δημήτρης Σπύρου, διακεκριμένος Σκηνοθέτης και ιδρυτής του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, κατά την εξόδιο ακολουθία, που έλαβε χώρα την Πέμπτη 16 Ιουλίου 2026, στον Ι.Ν. Ζωοδόχου Πηγής στα Διάσελλα.
<<…. Αν έπρεπε να κρατήσω μια εικόνα από τον χαρακτήρα σου, Κώστα, είναι αυτή: ήσουν απέραντα ανεκτικός με τους απλούς ανθρώπους, αλλά άκαμπτος και αυστηρός με την εξουσία και όσους την εκπροσωπούσαν. Δεν άντεχες την αδικία, τον κυνισμό και την έπαρση των ισχυρών.
Η ψυχή σου έβρισκε γαλήνη στην ομορφιά. Λάτρευες την αρχαία ελληνική γραμματεία, τους μεγάλους μας ποιητές, την τέχνη. Και όταν απογοητευόσουν από την πολιτική πραγματικότητα, έβρισκες καταφύγιο στην ποίηση. Ακόμα και στην κάλπη, αντί για ψηφοδέλτιο, επέλεγες μερικές φορές να ρίξεις ένα ποίημα ή ένα απόφθεγμα αρχαίου φιλοσόφου — μια πράξη βαθιά ρομαντική, μια προσωπική, ειρηνική επανάσταση ενάντια στην ασχήμια των καιρών. Ήσουν βαθιά, αληθινά άνθρωπος. Αγωνιούσες μέχρι το τέλος για τον διπλανό σου, για την πορεία της κοινωνίας. Δεν έζησες μόνο για τον εαυτό σου· έζησες με το βλέμμα στραμμένο στον άνθρωπο.
….. Ξέρω ότι, περισσότερο από όλους, λάτρευες τον τυφλό ραψωδό, τον μεγαλύτερο ποιητή του κόσμου, τον Όμηρο. Η παράδοση λέει πως ο Όμηρος διάλεξε για τελευταία του κατοικία το νησί της Ίου. Εκεί ακριβώς άφησες κι εσύ την τελευταία σου πνοή, στην αγκαλιά της πιο όμορφης και γαλανής παραλίας της.
Αναλογίζομαι, μήπως αυτόν τον ποιητικό τρόπο που ακολουθούσες σε όλη σου τη ζωή, θέλησες να τον ακολουθήσεις μέχρι την ύστατη στιγμή; Μήπως θέλησες να κάνεις ένα τελευταίο προσκύνημα στον κορυφαίο ποιητή όλων των εποχών, πριν ξεκινήσεις το ταξίδι για τη δική σου τελευταία κατοικία, εδώ, στα αγαπημένα σου Διάσελλα….>>