ΜΑ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΟ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ? *** ΜΕ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑΜΕ ΤΟ ΠΥΡΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΕΣΒΗΣΕ ΤΟΣΟ ΠΡΟΩΡΑ… *** ΟΛΗ Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ ΠΡΟΕΞΑΡΧΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΥΤΗΣ ΣΥΝΟΔΕΥΣΑΝ ΤΟ ΠΑΛΙΚΑΡΙ ΣΤΟΥΣ ΑΣΦΟΔΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ
Ωδή σ΄ένα αστέρι που έσβησε

Πέρα στο βάθος τ΄ουρανού σκέφτεσαι
το απέραντο χάος και την αταξία των πραγμάτων
καθώς από τη μια στιγμή στην άλλη γεννιούνται
και πεθαίνουν τόσα αστέρια μ΄ένα φύσημα της μοίρας.
Μα είπαν πως με σοφία τα εποίησε όλα
τις λίμνες και τις θάλασσες τα βουνά και τους κάμπους
και σου μένει η απορία γιατί οι άνθρωποι υποφέρουν.
Μη γυρεύεις να λύσεις τα άλυτα μυστήρια
όσο και αν αναρωτιέσαι γιατί ένα αστέρι
που μόλις γεννιέται ξαφνικά σβήνει και παύει
να υπάρχει στο απόλυτο κενό στο έρεβος
στη λησμονιά του απέραντου χάους
σ΄ένα κόσμο άγνωστο σε αγέννητο σύμπαν.
Βουβός ο πόνος τράνταξε τα σωθικά των ανθρώπων
κυρτωμένα τα λουλούδια στους κάμπους μια σιγή
σαν μια ικεσία σαν μια ευχή για μακρινό ταξίδι
και τα πρόσωπα των ανθρώπων το ίδιο σιωπηλά
στη μουδιασμένη από τους θρήνους πόλη.
Χιλιάδες περιστέρια μαυροφορεμένα με πάλλευκη
ψυχή στο κατευόδιο όλα αμίλητα μέχρι
την τελευταία κατοικία των ονείρων με δάκρυα
κι ένα βαθύτατο σεβασμό για το παλικάρι
να προσκυνήσουν όπως αρμόζει με σεμνότητα
και αξιοπρέπεια σε πέλαγος ασφοδελών για
τη νιότη την μεγαλόπρεπη που έσβησε και χάθηκε.
Αντρέας ΑΥΓ. Καπογιάννης – ΑΝΚ
Πύργος Ηλείας 16 Μαρτίου 2026